Właściwości farmakokinetyczne budezonidu

Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące właściwości farmakokinetycznych budezonidu zawartego w preparacie Resbud stosowanym w formie zawiesiny do nebulizacji. Dane obejmują procesy wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu oraz eliminacji substancji czynnej, z uwzględnieniem różnic w populacji dorosłych i pediatrycznej.¹

Wchłanianie budezonidu

Biodostępność ogólnoustrojowa budezonidu po podaniu w postaci zawiesiny do nebulizacji za pomocą nebulizatora strumieniowego u osób dorosłych wynosi około 15% dawki nominalnej oraz 40% do 70% dawki dostarczonej pacjentowi. Jedynie niewielka ilość leku dostępna ogólnoustrojowo pochodzi z połkniętej części leku.²

Po podaniu dawki wynoszącej 2 mg, maksymalne stężenie budezonidu w osoczu pojawia się stosunkowo szybko – około 10 do 30 minut po rozpoczęciu nebulizacji i osiąga wartość około 4 nmol/L.³

Dystrybucja budezonidu

Objętość dystrybucji budezonidu wynosi około 3 L/kg masy ciała, co wskazuje na dobrą penetrację leku do tkanek. Budezonid charakteryzuje się wysokim stopniem wiązania z białkami osocza, wynoszącym 85-90%.⁴

Metabolizm budezonidu

Budezonid podlega intensywnemu efektowi pierwszego przejścia przez wątrobę, gdzie w znacznym stopniu (około 90%) ulega przemianie do metabolitów o małej aktywności glikokortykosteroidowej. Aktywność glikokortykosteroidowa głównych metabolitów budezonidu – 6ꞵ-hydroksybudezonidu i 16α-hydroksyprednizolonu – jest znacząco obniżona i wynosi mniej niż 1% aktywności budezonidu.⁵

Za metabolizm budezonidu odpowiada głównie izoenzym CYP 3A4, będący komponentem układu enzymatycznego cytochromu P450.⁶

Eliminacja budezonidu

Metabolity budezonidu są wydalane z organizmu w postaci wolnej lub sprzężonej, głównie przez nerki. Ważne jest, że budezonid w formie niezmienionej nie jest wykrywany w moczu.⁷

U zdrowych, dorosłych osób budezonid charakteryzuje się dużym klirensem układowym wynoszącym około 1,2 L/min. Końcowy okres półtrwania budezonidu po podaniu dożylnym wynosi około 2-3 godzin.⁸

Liniowość kinetyki

Kinetyka budezonidu stosowanego w dawkach terapeutycznych wykazuje proporcjonalność do dawki, co oznacza przewidywalną zmianę parametrów farmakokinetycznych przy zmianie dawkowania.⁹

Farmakokinetyka w populacji pediatrycznej

Właściwości farmakokinetyczne budezonidu u dzieci wykazują pewne odrębności w porównaniu do populacji dorosłych:

• Klirens: U dzieci z astmą w wieku 4-6 lat klirens ogólnoustrojowy budezonidu wynosi około 0,5 L/min. W przeliczeniu na kg masy ciała klirens u dzieci jest w przybliżeniu o 50% większy niż u dorosłych.¹⁰
• Okres półtrwania: U dzieci chorych na astmę okres półtrwania budezonidu po inhalacji wynosi w przybliżeniu 2,3 godziny i jest prawie taki sam jak okres półtrwania u dorosłych, zdrowych ochotników.¹¹
• Biodostępność: U dzieci z astmą w wieku 4-6 lat ogólnoustrojowa biodostępność budezonidu po podaniu leku w postaci zawiesiny do nebulizacji za pomocą nebulizatora strumieniowego (PARI LC PLUS z kompresorem PARI BOY SX) wynosi w przybliżeniu 6% dawki nominalnej oraz 26% dawki dostarczonej pacjentowi. Ogólnoustrojowa biodostępność u dzieci jest w przybliżeniu o połowę mniejsza niż u dorosłych.¹²
• Maksymalne stężenie w osoczu: Po podaniu dawki 1 mg dzieciom w wieku 4 do 6 lat chorującym na astmę, maksymalne stężenie w osoczu pojawia się około 20 minut po rozpoczęciu nebulizacji i wynosi około 2,4 nmol/L.¹³

Ekspozycja na budezonid (wyrażona jako Cmax i AUC) u dzieci w wieku 4 do 6 lat po jednorazowym podaniu dawki 1 mg leku w nebulizacji jest porównywalna do ekspozycji obserwowanej u dorosłych, którym podawano taką samą dawkę dostarczoną za pomocą identycznego zestawu do nebulizacji.¹⁴

Porównanie parametrów farmakokinetycznych w populacji dorosłych i pediatrycznej