Dawkowanie i sposób podawania leku Dexmedetomidine Altan

Dexmedetomidine Altan to koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji zawierający 100 mikrogramów/ml deksmedetomidyny (w postaci chlorowodorku). Produkt dostępny jest w ampułkach 2 ml (200 μg), fiolkach 4 ml (400 μg) oraz fiolkach 10 ml (1000 μg). Preparat przeznaczony jest wyłącznie do stosowania w warunkach szpitalnych i musi być podawany przez wykwalifikowany personel medyczny.¹

Wskazania do zastosowania

Dexmedetomidine Altan stosowany jest w dwóch głównych wskazaniach, które determinują sposób dawkowania:²

1. Sedacja dorosłych pacjentów w OIOM wymagających poziomu sedacji nie głębszego niż pobudzenie w reakcji na głos (poziom od 0 do -3 w skali Richmond Agitation-Sedation)
2. Sedacja niezaintubowanych pacjentów przed i/lub podczas procedur diagnostycznych lub zabiegów chirurgicznych (sedacja proceduralna/z zachowaniem świadomości)

Wskazanie 1: Sedacja pacjentów w Oddziale Intensywnej Opieki Medycznej

W przypadku sedacji pacjentów w OIOM, Dexmedetomidine Altan powinien być podawany przez personel medyczny wyspecjalizowany w leczeniu pacjentów wymagających intensywnej opieki.³

Schemat dawkowania w OIOM

U pacjentów już zaintubowanych i poddanych sedacji można rozpocząć podawanie deksmedetomidyny z początkową dawką 0,7 μg/kg mc./godz. Następnie dawkę należy stopniowo dostosowywać w zakresie od 0,2 do 1,4 μg/kg mc./godz., w zależności od reakcji pacjenta, aby osiągnąć pożądany poziom sedacji.⁴

U pacjentów osłabionych należy rozważyć zastosowanie mniejszej dawki początkowej. Należy pamiętać, że deksmedetomidyna jest bardzo silnym lekiem, a szybkość infuzji podawana jest w dawce na godzinę. Po dostosowaniu dawki, uzyskanie stabilnego poziomu sedacji może trwać nawet godzinę.⁵

Dawka maksymalna i ograniczenia

Nie należy przekraczać maksymalnej dawki 1,4 μg/kg mc./godz. Jeśli pacjent nie osiągnie odpowiedniego poziomu sedacji po podaniu maksymalnej dawki deksmedetomidyny, należy zastosować inny środek sedacyjny.⁶

Ważne jest, aby nie stosować dawki wysycającej deksmedetomidyny do sedacji w OIOM, ponieważ wiąże się to ze zwiększonym ryzykiem działań niepożądanych. W razie konieczności szybkiego uzyskania sedacji, można zastosować propofol lub midazolam do czasu, gdy deksmedetomidyna zacznie działać.⁷

Czas stosowania

Nie ma doświadczenia w stosowaniu deksmedetomidyny przez okres dłuższy niż 14 dni. Stosowanie preparatu przez dłuższy czas wymaga regularnych ponownych ocen stanu klinicznego pacjenta.⁸

Wskazanie 2: Sedacja proceduralna

W przypadku sedacji proceduralnej Dexmedetomidine Altan powinien być podawany wyłącznie przez personel medyczny przeszkolony w opiece anestezjologicznej nad pacjentami w sali operacyjnej lub podczas procedur diagnostycznych.⁹

Podczas sedacji z zachowaną świadomością konieczne jest ciągłe monitorowanie pacjenta przez osobę nieuczestniczącą w procedurze diagnostycznej ani w zabiegu chirurgicznym. Należy monitorować występowanie wczesnych objawów niedociśnienia, nadciśnienia, bradykardii, depresji oddechowej, niedrożności dróg oddechowych, bezdechu, duszności i/lub desaturacji krwi tlenem.¹⁰

Konieczne jest zapewnienie dostępności tlenu do natychmiastowego podania. Wysycenie krwi tlenem powinno być monitorowane za pomocą pulsoksymetrii.¹¹

Schemat dawkowania w sedacji proceduralnej

Dexmedetomidine Altan w sedacji proceduralnej podaje się w schemacie dwufazowym:¹²

1. Infuzja nasycająca: dawka 1 μg/kg mc. podawana przez 10 minut
2. Infuzja podtrzymująca: rozpoczynana zazwyczaj od dawki 0,6-0,7 μg/kg mc./godz.

W przypadku mniej inwazyjnych procedur, takich jak zabiegi okulistyczne, może wystarczyć mniejsza dawka nasycająca wynosząca 0,5 μg/kg mc. podawana przez 10 minut.¹³

Dawkę w infuzji podtrzymującej można stopniowo dostosowywać w zakresie od 0,2 μg/kg mc./godz. do 1 μg/kg mc./godz. w celu uzyskania pożądanego działania klinicznego. Szybkość infuzji podtrzymującej należy indywidualnie dopasowywać do docelowego poziomu sedacji.¹⁴

W zależności od zabiegu może być konieczne jednoczesne zastosowanie miejscowej analgezji. W przypadku bolesnych zabiegów lub gdy konieczne jest głębokie uspokojenie, zaleca się zastosowanie dodatkowego leku przeciwbólowego lub sedatywnego (na przykład midazolamu, propofolu lub opioidów).¹⁵

Należy uwzględnić, że farmakokinetyczny okres półtrwania deksmedetomidyny w fazie dystrybucji wynosi około 6 minut, co ma znaczenie przy ocenie właściwego czasu dostosowania dawki, uwzględniając działanie innych podawanych leków.¹⁶

Specjalne grupy pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku zazwyczaj nie jest konieczne dostosowanie dawki. Należy jednak zauważyć, że ryzyko wystąpienia niedociśnienia może być większe w tej grupie pacjentów, chociaż ograniczone dane dotyczące sedacji proceduralnej nie wskazują wyraźnej zależności od dawki.¹⁷

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie jest konieczne dostosowanie dawki.¹⁸

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

Deksmedetomidyna jest metabolizowana w wątrobie, dlatego należy ją stosować ostrożnie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. W tej grupie pacjentów można rozważyć zastosowanie zmniejszonej dawki podtrzymującej.¹⁹

Dzieci i młodzież

Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności deksmedetomidyny u dzieci i młodzieży w wieku od 0 do 18 lat. Brak jest możliwości podania zaleceń dotyczących dawkowania w tej grupie wiekowej.²⁰

Sposób podawania

Dexmedetomidine Altan należy podawać wyłącznie jako rozcieńczoną infuzję dożylną za pomocą zestawu do kontrolowanej infuzji. Nie wolno podawać leku w bolusie.²¹

Przed podaniem preparat należy rozcieńczyć – stężenie gotowego roztworu po rozcieńczeniu powinno wynosić albo 4 μg/ml, albo 8 μg/ml.²²

Tabela dawkowania Dexmedetomidine Altan

Przy prowadzeniu wywiadu medycznego należy zwrócić szczególną uwagę na potencjalne interakcje z innymi lekami oraz możliwe przeciwwskazania do stosowania deksmedetomidyny. Kluczowe jest również dokładne monitorowanie parametrów życiowych pacjenta podczas infuzji, zwłaszcza w fazie nasycającej oraz przy zmianie dawkowania, ze względu na potencjalne działania niepożądane ze strony układu sercowo-naczyniowego i oddechowego.²³