postępowanie przeciwwymiotne
Postępowanie przeciwwymiotne obejmuje szereg interwencji farmakologicznych i niefarmakologicznych, mających na celu zapobieganie i leczenie nudności oraz wymiotów. Jest to istotny element terapii w wielu schorzeniach oraz w okresie okołooperacyjnym, onkologii, gastroenterologii i położnictwie.
W farmakoterapii przeciwwymiotnej stosuje się leki z różnych grup: antagonistów receptora dopaminowego (metoklopramid, domperidon), antagonistów receptora serotoninowego 5-HT3 (ondansetron, granisetron), antagonistów receptora NK1 (aprepitant), leków przeciwhistaminowych (prometazyna), kannabinoidów oraz glikokortykosteroidów (deksametazon). Wybór leku zależy od przyczyny nudności i wymiotów, mechanizmu ich powstawania oraz stanu klinicznego pacjenta.
Szczególnie istotne jest postępowanie przeciwwymiotne w chemioterapii nowotworowej, gdzie stosuje się profilaktykę nudności i wymiotów ostrych, opóźnionych i wyprzedzających. Standardem w przypadku leków o wysokim potencjale emetogennym jest terapia skojarzona z wykorzystaniem antagonistów 5-HT3, deksametazonu i antagonistów NK1.
W przypadku nudności i wymiotów wywołanych ciążą, chorobą lokomocyjną lub związanych z migreną, stosuje się specyficzne protokoły terapeutyczne dostosowane do przyczyny i mechanizmu powstawania objawów. Coraz większą rolę odgrywają również metody niefarmakologiczne, takie jak akupunktura, akupresura czy modyfikacje dietetyczne.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Ceclor MR 375 mg
Przedawkowanie cefakloru w postaci tabletek powlekanych o przedłużonym uwalnianiu Ceclor MR (dawki 375 mg, 500 mg, 750 mg) objawia się głównie dolegliwościami ze strony przewodu pokarmowego, takimi jak nudności, wymioty, niespecyficzne zaburzenia żołądkowo-jelitowe oraz biegunka. Mechanizmy tych objawów obejmują podrażnienie błony śluzowej żołądka i jelit, zaburzenia mikroflory jelitowej oraz reakcje obronne organizmu na toksyczne stężenia leku. Nasilenie symptomów koreluje z przyjętą dawką cefakloru, co wymaga precyzyjnej oceny klinicznej w celu ustalenia stopnia zatrucia.
biegunka, ból brzucha, cefaklor, dializa otrzewnowa, dolegliwości przewodu pokarmowego, flora bakteryjna przewodu pokarmowego, hemodializa, hemoperfuzja z węglem aktywowanym, nawadnianie, nudności, płukanie żołądka, podrażnienie błony śluzowej żołądka, postępowanie przeciwwymiotne, równowaga elektrolitowa, tabletka powlekana o przedłużonym uwalnianiu, terapia podtrzymująca, węgiel aktywowany, wymioty, wymuszona diureza, wzdęcia, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Metoclopramidum 0,5% Polpharma 5 mg/ml
Metoclopramidum 0,5% Polpharma, w postaci roztworu do wstrzykiwań o stężeniu 5 mg/ml, jest lekiem przeciwwymiotnym stosowanym u dorosłych głównie w profilaktyce nudności i wymiotów pooperacyjnych (PONV), w leczeniu objawowym nudności i wymiotów, w tym związanych z ostrym napadem migreny, oraz w profilaktyce nudności i wymiotów indukowanych radioterapią (RINV). Preparat zawiera 5 mg metoklopramidu chlorowodorku w 1 ml roztworu oraz substancje pomocnicze, takie jak sodu pirosiarczyn (E 223) i sód (5,5 mg sodu w ampułce 2 ml), co należy uwzględnić u pacjentów z nadwrażliwością na siarczyny lub na diecie niskosodowej.
chemioterapia przeciwnowotworowa, dieta niskosodowa, leczenie pierwszej linii, lek drugiego rzutu, lek przeciwwymiotny, metoklopramid chlorowodorek, nadwrażliwość na siarczyny, nudności i wymioty, nudności i wymioty indukowane radioterapią, nudności i wymioty po chemioterapii, nudności i wymioty pooperacyjne, ostry napad migreny, populacja pediatryczna, postępowanie przeciwwymiotne, roztwór do wstrzykiwań, sodu pirosiarczyn