profilaktyka ŻChZZ
Profilaktyka Żylnej Choroby Zakrzepowo-Zatorowej (ŻChZZ) obejmuje kompleks działań mających na celu zapobieganie powstawaniu zakrzepów w układzie żylnym oraz ich potencjalnym powikłaniom, takim jak zator tętnicy płucnej. Jest to istotny element opieki nad pacjentami z grup ryzyka, szczególnie hospitalizowanymi z powodu zabiegów chirurgicznych, urazów, czy chorób internistycznych.
Metody profilaktyki ŻChZZ dzielą się na farmakologiczne i niefarmakologiczne. Do farmakologicznych należy stosowanie heparyn drobnocząsteczkowych, heparyny niefrakcjonowanej, antagonistów witaminy K oraz nowych doustnych antykoagulantów (NOAC). Wybór odpowiedniego leku zależy od indywidualnej oceny ryzyka zakrzepowego i krwotocznego pacjenta.
Niefarmakologiczna profilaktyka obejmuje wczesne uruchamianie pacjentów, stosowanie pończoch o stopniowanym ucisku, przerywany ucisk pneumatyczny kończyn dolnych oraz odpowiednie nawodnienie. Szczególnie ważna jest również edukacja pacjentów dotycząca czynników ryzyka ŻChZZ i objawów alarmowych.
Ocena ryzyka ŻChZZ powinna być przeprowadzana u każdego hospitalizowanego pacjenta przy przyjęciu oraz okresowo podczas pobytu w szpitalu. Stosuje się do tego zwalidowane skale oceny ryzyka, takie jak skala Padewska dla pacjentów internistycznych czy skala Capriniego dla pacjentów chirurgicznych.
Czas trwania profilaktyki zależy od utrzymywania się czynników ryzyka i może być kontynuowany po wypisie ze szpitala, szczególnie u pacjentów po dużych zabiegach ortopedycznych, onkologicznych czy z ograniczoną mobilnością. Prawidłowo prowadzona profilaktyka ŻChZZ znacząco zmniejsza śmiertelność i chorobowość związaną z tą jednostką chorobową.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Bevimlar 15 mg; 20 mg
Bevimlar, zawierający rywaroksaban w dawkach 15 mg i 20 mg, jest lekiem przeciwzakrzepowym o dobrze udokumentowanym profilu bezpieczeństwa, jednakże jego stosowanie wiąże się z ryzykiem krwawień, które stanowią najczęstsze działania niepożądane. Najczęściej obserwowane krwawienia to epistaksja (4,5%) oraz krwotok z przewodu pokarmowego (3,8%). W porównaniu z antagonistami witaminy K, rywaroksaban częściej powoduje krwawienia z błon śluzowych oraz niedokrwistość pokrwotoczną. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z niekontrolowanym ciężkim nadciśnieniem tętniczym oraz u osób stosujących jednocześnie inne leki wpływające na hemostazę. U kobiet może wystąpić nasilenie i wydłużenie krwawień menstruacyjnych. Objawy powikłań krwotocznych obejmują osłabienie, bladość, zawroty głowy, duszność oraz wstrząs, a w cięższych przypadkach mogą pojawić się objawy niedokrwienia mięśnia sercowego oraz powikłania takie jak zespół ciasnoty przedziałów powięziowych czy nefropatia antykoagulantowa.
alergiczne zapalenie skóry, antagonista witaminy K, cholestaza, eozynofilowe zapalenie płuc, hemostaza, krwawienie, krwawienie domięśniowe, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwioplucie, krwotok mózgowy, krwotok oczny, krwotok podspojówkowy, krwotok śródczaszkowy, krwotok z przewodu pokarmowego, lek przeciwzakrzepowy, migotanie przedsionków, nadpłytkowość, nefropatia związana z antykoagulantami, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niedokrwistość pokrwotoczna, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, ostry zespół wieńcowy, profilaktyka ŻChZZ, reakcja anafilaktyczna, rywaroksaban, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wylew krwi do stawu, zakrzepica żył głębokich, zapalenie wątroby, zatorowość płucna, zespół ciasnoty przedziałów powięziowych, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rivaroxaban Polpharma 2,5 mg
Ocena bezpieczeństwa rywaroksabanu opiera się na danych z 13 badań fazy III, obejmujących 69 608 dorosłych oraz 488 pacjentów pediatrycznych. Najczęstszym działaniem niepożądanym były krwawienia, w tym z nosa (4,5%) i przewodu pokarmowego (3,8%). Częstość krwawień i anemii różni się w zależności od wskazania, dawki i czasu terapii. Rywaroksaban, jako lek przeciwzakrzepowy, zwiększa ryzyko krwawień z różnych tkanek, co może prowadzić do niedokrwistości pokrwotocznej. W porównaniu z antagonistami witaminy K częściej obserwowano krwawienia z błon śluzowych oraz niedokrwistość. Objawy powikłań krwotocznych obejmują osłabienie, bladość, zawroty głowy, duszność, a w ciężkich przypadkach zespół ciasnoty przedziałów powięziowych i niewydolność nerek.
aloplastyka stawu biodrowego, antagonista witaminy K, cholestaza, eozynofilowe zapalenie płuc, hipoperfuzja, krwawienie z błon śluzowych, krwiomocz, krwioplucie, krwotok oczny, krwotok śródczaszkowy, krwotok z przewodu pokarmowego, lek przeciwzakrzepowy, migotanie przedsionków, nadpłytkowość, nefropatia związana z antykoagulantami, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość pokrwotocza, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, ostry zespół wieńcowy, profilaktyka ŻChZZ, reakcja anafilaktyczna, rywaroksaban, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zapalenie wątroby, zatorowość obwodowa, zespół ciasnoty przedziałów powięziowych, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Axaltra 20 mg
Rywaroksaban, substancja czynna leku Axaltra (tabletki powlekane 15 mg i 20 mg), został poddany szerokim badaniom klinicznym fazy III obejmującym 69 608 dorosłych oraz 488 pacjentów pediatrycznych, co pozwoliło na szczegółową ocenę profilu bezpieczeństwa. Najczęstszym działaniem niepożądanym były krwawienia, z dominującymi epizodami krwawień z nosa (4,5%) oraz przewodu pokarmowego (3,8%). Częstość krwawień i anemii różni się w zależności od wskazania klinicznego: np. u dorosłych pacjentów po aloplastyce stawu biodrowego lub kolanowego krwawienia występowały u 6,8%, a anemia u 5,9%, natomiast u pediatrycznych pacjentów leczonych przeciwzakrzepowo odsetek krwawień sięgał 39,5%, a anemii 4,6%. W populacji dorosłych najwyższa częstość krwawień (23%) odnotowano w leczeniu zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej oraz profilaktyce nawrotów.
aloplastyka stawu biodrowego, aloplastyka stawu kolanowego, anemia, antykoagulant, działanie antykoagulacyjne, hemostaza, krwawienie, krwawienie z nosa, krwotok z przewodu pokarmowego, lek przeciwkrzepliwy, lek przeciwpłytkowy, migotanie przedsionków, nietolerancja laktozy, ostry zespół wieńcowy, profilaktyka ŻChZZ, rywaroksaban, zaburzenie czynności nerek, zakrzepica żył głębokich, zatorowość obwodowa, zatorowość płucna, zdarzenie zakrzepowe, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Xiltess 20 mg
Rywaroksaban, oceniany w 13 badaniach klinicznych fazy III obejmujących 69 608 dorosłych oraz 488 pacjentów pediatrycznych, wykazuje profil bezpieczeństwa charakteryzujący się przede wszystkim ryzykiem krwawień. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są krwawienia z nosa (4,5%) oraz z przewodu pokarmowego (3,8%). W porównaniu z antagonistami witaminy K (VKA) rywaroksaban częściej powoduje krwawienia z błon śluzowych i niedokrwistość. Objawy powikłań krwotocznych obejmują osłabienie, bladość, zawroty głowy, duszność oraz wstrząs, a ciężkie krwawienia mogą prowadzić do zespołu ciasnoty przedziałów powięziowych, niewydolności nerek i nefropatii związanej z antykoagulantami. Ryzyko krwawień wzrasta u pacjentów z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym oraz stosujących leki wpływające na hemostazę. U kobiet obserwuje się nasilenie krwawień miesiączkowych.
aloplastyka stawu biodrowego, aloplastyka stawu kolanowego, antagonista witaminy K, cholestaza, eozynofilowe zapalenie płuc, krwawienie domięśniowe, krwawienie miesiączkowe, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwioplucie, krwotok mózgowy, krwotok oczny, krwotok podspojówkowy, krwotok śródczaszkowy, krwotok z przewodu pokarmowego, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nadpłytkowość, nefropatia związana z antykoagulantami, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość pokrwotoczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, powikłanie krwotoczne, profilaktyka ŻChZZ, reakcja anafilaktyczna, rywaroksaban, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wylew krwi do stawu, zapalenie wątroby, zatorowość obwodowa, zespół ciasnoty przedziałów powięziowych, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rivaroxaban Polpharma 10 mg
Rywaroksaban, substancja czynna leku Rivaroxaban Polpharma, został oceniony pod kątem bezpieczeństwa w 19 badaniach fazy III obejmujących 69 608 dorosłych oraz w 4 badaniach pediatrycznych z udziałem 488 pacjentów. Najważniejszym działaniem niepożądanym są krwawienia, najczęściej z nosa (4,5%) i przewodu pokarmowego (3,8%). Częstość krwawień różni się w zależności od wskazania klinicznego i dawkowania: profilaktyka ŻChZZ po aloplastyce stawu biodrowego lub kolanowego (10 mg/dobę, do 39 dni) wiąże się z 6,8% krwawień i 5,9% anemii; profilaktyka u pacjentów hospitalizowanych (10 mg/dobę, do 39 dni) – 12,6% krwawień; leczenie ZŻG, ZP i profilaktyka nawrotów (30 mg/dobę przez 21 dni, następnie 20 mg/dobę, do 21 miesięcy) – 23% krwawień; u dzieci z ŻChZZ (dawka dostosowana do masy ciała, do 12 miesięcy) – 39,5% krwawień. W migotaniu przedsionków (20 mg/dobę, do 41 miesięcy) częstość krwawień wynosi 28 na 100 pacjentolat.
aloplastyka stawu biodrowego, aloplastyka stawu kolanowego, anemia, choroba wieńcowa/choroba tętnic obwodowych, czynnik ryzyka krwawienia, działanie niepożądane, krwawienie, krwawienie z nosa, krwotok z przewodu pokarmowego, lek przeciwkrzepliwy, lek przeciwpłytkowy, migotanie przedsionków, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostry zespół wieńcowy, podłoże miażdżycowe, profil bezpieczeństwa, profilaktyka nawrotowa, profilaktyka ŻChZZ, rywaroksaban, wada zastawkowa, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakrzepica żył głębokich, zatorowość obwodowa, zatorowość płucna, zdarzenie zakrzepowe, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rivertaxo 10 mg
Profil bezpieczeństwa rywaroksabanu został oceniony w 13 badaniach fazy III (69 608 dorosłych pacjentów) oraz 4 badaniach fazy II i III u 488 pacjentów pediatrycznych. Dominującym działaniem niepożądanym są krwawienia, najczęściej z nosa (4,5%) i przewodu pokarmowego (3,8%). Częstość krwawień różni się w zależności od wskazania klinicznego: od 6,8% w profilaktyce ŻChZZ po aloplastyce stawu biodrowego/kolanowego do 39,5% u dzieci leczonych przeciwzakrzepowo. W profilaktyce udaru u pacjentów z migotaniem przedsionków częstość krwawień wynosi 28 na 100 pacjentolat, a anemii 2,5 na 100 pacjentolat. Działania niepożądane obejmują m.in. niedokrwistość, trombocytopenię, reakcje alergiczne, krwotoki mózgowe, krwawienia z przewodu pokarmowego, zaburzenia czynności wątroby, skórne reakcje nadwrażliwości oraz powikłania mięśniowo-szkieletowe i nerkowe.
aloplastyka stawu biodrowego, antagonista witaminy K, antykoagulant, eozynofilowe zapalenie płuc, hematokryt, hemoglobina, kaskada krzepnięcia, krwawienie domięśniowe, krwawienie z nosa, krwioplucie, krwotok mózgowy, krwotok oczny, krwotok śródczaszkowy, krwotok z przewodu pokarmowego, krwotok z układu moczowo-płciowego, leczenie ZŻG, lek przeciwpłytkowy, migotanie przedsionków, nadpłytkowość, nefropatia związana z antykoagulantami, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niedokrwistość pokrwotoczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostry zespół wieńcowy, powikłanie krwotoczne, profil bezpieczeństwa rywaroksabanu, profilaktyka ŻChZZ, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rywaroksaban, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wylew krwi do stawu, zaburzenie czynności wątroby, zespół ciasnoty przedziałów powięziowych, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Rywaroksaban – Działania niepożądane
Rywaroksaban, jako bezpośredni inhibitor czynnika Xa, jest szeroko stosowany w profilaktyce i leczeniu chorób zakrzepowo-zatorowych, jednak jego stosowanie wiąże się z ryzykiem powikłań krwotocznych. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to krwawienia, w tym z nosa (4,5%), przewodu pokarmowego (3,8%), dziąseł, układu moczowo-płciowego oraz krwawienia skórne i podskórne. Ciężkie krwawienia, takie jak krwotok mózgowy, śródczaszkowy czy po zabiegach medycznych, mogą prowadzić do poważnych powikłań, w tym zespołu ciasnoty przedziałów powięziowych, ostrej niewydolności nerek oraz niedokrwistości pokrwotocznej. Częstość krwawień różni się w zależności od wskazania: np. profilaktyka ŻChZZ po aloplastyce stawu biodrowego/kolanowego wiąże się z krwawieniami u 6,8% pacjentów, a leczenie ŻChZZ i profilaktyka nawrotów u dzieci z 39,5% częstością krwawień. Czynniki zwiększające ryzyko krwawienia obejmują niekontrolowane nadciśnienie tętnicze, współstosowanie leków wpływających na hemostazę oraz zaburzenia czynności wątroby i nerek.
cholestaza, choroba zakrzepowo-zatorowa, hematokryt, inhibitor czynnika Xa, koagulopatia, krwiomocz, krwotok oczny, krwotok śródczaszkowy, krwotok z przewodu pokarmowego, lek przeciwzakrzepowy, małopłytkowość, migotanie przedsionków, nadpłytkowość, niedokrwistość pokrwotoczna, niewydolność nerek, powikłanie krwotoczne, profilaktyka ŻChZZ, reakcja anafilaktyczna, rywaroksaban, tachykardia, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zakrzepica żył głębokich, zapalenie wątroby, zatorowość płucna, zespół ciasnoty przedziałów powięziowych, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rivanoptim 15 mg
Profil bezpieczeństwa rywaroksabanu, substancji czynnej leku Rivanoptim, został oceniony na podstawie danych z 13 badań klinicznych fazy III obejmujących 69 608 dorosłych pacjentów oraz badań pediatrycznych z udziałem 488 dzieci. Najczęstszymi działaniami niepożądanymi są krwawienia i anemia, z krwawieniami z nosa (4,5%) i przewodu pokarmowego (3,8%) jako najczęściej zgłaszanymi. Częstość krwawień różni się w zależności od wskazania klinicznego, dawkowania i czasu terapii, który w badaniach wynosił od 39 dni (profilaktyka ŻChZZ po alloplastyce stawu) do 21 miesięcy (leczenie i profilaktyka nawrotów ZŻG i ZP). Ryzyko krwawień jest najwyższe u pacjentów pediatrycznych (39,5%) oraz dorosłych leczonych z powodu zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej (23%).
alloplastyka stawu, anemia, działanie niepożądane, inhibitor czynnika Xa, krwawienie z nosa, krwotok z przewodu pokarmowego, laktoza jednowodna, leczenie przeciwzakrzepowe, leczenie ZŻG, nietolerancja laktozy, objaw krwawienia, profilaktyka ŻChZZ, rywaroksaban, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa, ZŻG i ZP - Leksykon leków
Działania niepożądane – Banxiol 2,5 mg
Apiksaban (Banxiol 2,5 mg) był oceniany w siedmiu badaniach klinicznych fazy III obejmujących ponad 21 000 pacjentów w trzech głównych wskazaniach: profilaktyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) po protezoplastyce stawów (ok. 5 000 pacjentów, średni czas ekspozycji 20 dni), leczenie niezastawkowego migotania przedsionków (NVAF) (ponad 11 000 pacjentów, średni czas ekspozycji 1,7 roku) oraz leczenie i zapobieganie nawrotowej zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP) (ponad 4 000 pacjentów, średni czas ekspozycji 221 dni). Najczęstszymi działaniami niepożądanymi były zdarzenia krwotoczne, w tym krwawienia z nosa, krwiaki i krwawienia z przewodu pokarmowego. Częstość działań niepożądanych związanych z krwawieniem wynosiła odpowiednio: 11% w profilaktyce ŻChZZ, 24,3% w NVAF (w porównaniu do warfaryny i kwasu acetylosalicylowego) oraz 15,6% i 13,3% w leczeniu i profilaktyce ZŻG/ZP. Poważne krwawienia z przewodu pokarmowego spełniające kryteria ISTH występowały z częstością 0,76% rocznie, a poważne krwawienia wewnątrzgałkowe 0,18% rocznie u pacjentów z NVAF.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, anafilaksja, apiksaban, fosfataza zasadowa, gamma-glutamylotransferaza, hipotonia okołozabiegowa, krew utajona, krwawienie dokomorowe, krwawienie wewnątrzbrzuszne, krwawienie wewnątrzgałkowe, krwawienie z nosa, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwawienie z żylaków odbytu, krwawienie zaotrzewnowe, krwiak pooperacyjny, krwiomocz, krwotok do móżdżku, krwotok do skorupy mózgowia, krwotok podtwardówkowy, krwotok śródmózgowy, małopłytkowość, nadwrażliwość, niedokrwistość pokrwotoczna, nieprawidłowe krwawienie z pochwy, niezastawkowe migotanie przedsionków, obrzęk alergiczny, obrzęk naczynioruchowy, profilaktyka ŻChZZ, protezoplastyka stawu biodrowego, protezoplastyka stawu kolanowego, rumień wielopostaciowy, udar krwotoczny mózgu, zakrzepica żył głębokich, zapalenie naczyń krwionośnych skóry, zatorowość płucna, zdarzenie krwotoczne, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Daxanlo 75 mg
Daxanlo, zawierający 75 mg dabigatranu eteksylanu w postaci mezylanu, jest dostępny w formie twardych kapsułek i wskazany do prewencji pierwotnej żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) u dorosłych po planowej alloplastyce całkowitej stawu biodrowego lub kolanowego. Ponadto, lek jest stosowany w leczeniu ŻChZZ oraz zapobieganiu nawrotom u dzieci i młodzieży od urodzenia do 18 lat. W populacji dorosłych profilaktyka przeciwzakrzepowa powinna być wdrożona zwykle w pierwszej dobie po zabiegu, po zapewnieniu odpowiedniej hemostazy. W przypadku pacjentów pediatrycznych dawkowanie jest dostosowane do masy ciała i wieku, a forma farmaceutyczna powinna być odpowiednio dobrana, aby umożliwić bezpieczne podanie leku, zwłaszcza u najmłodszych dzieci.
Przy stosowaniu Daxanlo 75 mg należy zwrócić uwagę na sposób podawania kapsułek – powinny być połykane w całości, bez otwierania, aby uniknąć zwiększonego ryzyka krwawienia. Lek stanowi istotny element terapii przeciwzakrzepowej zarówno w profilaktyce powikłań zakrzepowo-zatorowych po zabiegach ortopedycznych u dorosłych, jak i w leczeniu oraz zapobieganiu nawrotom ŻChZZ u pacjentów pediatrycznych. Wskazania i dawkowanie powinny być ściśle przestrzegane zgodnie z wytycznymi zawartymi w Charakterystyce Produktu Leczniczego, co zapewnia optymalne bezpieczeństwo i skuteczność terapii.
alloplastyka stawu biodrowego, alloplastyka stawu kolanowego, dabigatran eteksylat, hemostaza, krwawienie, leczenie przeciwzakrzepowe, leczenie ŻChZZ, profilaktyka przeciwzakrzepowa, profilaktyka ŻChZZ, wymiana stawu biodrowego, wymiana stawu kolanowego, zabiegi ortopedyczne, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rivaroxaban OLIMP 15 mg
Rywaroksaban, substancja czynna leku Rivaroxaban OLIMP (15 mg), wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony w 13 badaniach fazy III obejmujących 69 608 dorosłych oraz 488 pacjentów pediatrycznych. Najczęstszym działaniem niepożądanym są krwawienia, w tym krwawienie z nosa (4,5%) i krwotok z przewodu pokarmowego (3,8%), co jest zgodne z mechanizmem działania jako inhibitora czynnika Xa. Częstość krwawień i anemii różni się w zależności od wskazania klinicznego, np. profilaktyka ŻChZZ po aloplastyce stawu biodrowego/kolanowego wiąże się z 6,8% krwawień i 5,9% anemii, a leczenie ŻChZZ u dzieci poniżej 18 lat z 39,5% krwawień i 4,6% anemii. W badaniach obserwowano także inne działania niepożądane, takie jak niedokrwistość, trombocytopenia, reakcje alergiczne, krwotoki mózgowe, tachykardię, zaburzenia wątroby oraz krwawienia z różnych narządów, klasyfikowane według częstości występowania od bardzo często do bardzo rzadko.
cholestaza, dławica piersiowa, eozynofilowe zapalenie płuc, inhibitor czynnika Xa, krwawienie domięśniowe, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwioplucie, krwotok mózgowy, krwotok oczny, krwotok podspojówkowy, krwotok śródczaszkowy, krwotok z przewodu pokarmowego, małopłytkowość, migotanie przedsionków, nadpłytkowość, nefropatia związana z antykoagulantami, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwistość, niedokrwistość pokrwotoczna, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, ostry zespół wieńcowy, profilaktyka ŻChZZ, reakcja anafilaktyczna, rywaroksaban, tachykardia, tętniak rzekomy, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wylew krwi do stawu, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie wątroby, zespół ciasnoty przedziałów, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rombidux 15 mg
Rywaroksaban w dawce 15 mg, stosowany w różnych wskazaniach klinicznych, wykazuje profil bezpieczeństwa charakteryzujący się przede wszystkim ryzykiem krwawień, które są najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi. Najczęstsze krwawienia obejmują epistaksję (4,5%) oraz krwotoki z przewodu pokarmowego (3,8%). Częstość występowania krwawień i anemii różni się w zależności od wskazania terapeutycznego, np. profilaktyka ŻChZZ po alloplastyce stawu biodrowego lub kolanowego wiąże się z 6,8% ryzykiem krwawień i 5,9% anemii, natomiast u pacjentów z migotaniem przedsionków częstość krwawień wynosi 28 na 100 pacjentolat, a anemii 2,5 na 100 pacjentolat. Ryzyko powikłań krwotocznych jest wyższe u pacjentów z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, zaburzeniami czynności nerek lub wątroby, osób starszych oraz u tych stosujących jednocześnie leki przeciwpłytkowe lub inne antykoagulanty.
alloplastyka stawu biodrowego, antagonista witaminy K, dławica piersiowa, hipowolemia, krwawienie domięśniowe, krwawienie miesiączkowe, krwawienie z dziąseł, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwioplucie, krwotok mózgowy, krwotok oczny, krwotok podspojówkowy, krwotok śródczaszkowy, krwotok z przewodu pokarmowego, mechanizm działania leku, migotanie przedsionków, nadpłytkowość, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwistość, niedokrwistość pokrwotoczna, niewydolność nerek, ostra niewydolność nerek, ostry zespół wieńcowy, profilaktyka ŻChZZ, reakcja anafilaktyczna, rywaroksaban, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, wylew krwi do stawu, zakrzepica żył głębokich, zapalenie wątroby, zatorowość płucna, zespół ciasnoty przedziałów powięziowych, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Daxanlo 75 mg
Daxanlo, zawierający dabigatran eteksylan w dawce 75 mg, jest bezpośrednim, odwracalnym inhibitorem trombiny, który po doustnym podaniu ulega szybkiemu przekształceniu do aktywnej formy dabigatranu. Mechanizm działania polega na hamowaniu wolnej i fibrynowo związanej trombiny oraz agregacji płytek indukowanej trombiną, co zapobiega przekształceniu fibrynogenu w fibrynę i skutecznie przeciwdziała zakrzepicy. W badaniach klinicznych wykazano korelację między stężeniem dabigatranu w osoczu a efektem przeciwzakrzepowym, mierzalnym za pomocą testów takich jak skalibrowany ilościowy czas trombinowy (dTT), czas ekarynowy (ECT) oraz czas częściowej tromboplastyny po aktywacji (aPTT). W stanie stacjonarnym po dawce 220 mg średnie maksymalne stężenie dabigatranu wynosiło 70,8 ng/mL, a minimalne 22,0 ng/mL, przy czym u pacjentów z umiarkowaną niewydolnością nerek (CrCL 30-50 mL/min) minimalne stężenie wzrastało do średnio 47,5 ng/mL. Wysokie wartości aPTT i stężenia dabigatranu powyżej 90 percentyla wskazują na zwiększone ryzyko krwawienia.
alloplastyka stawu, alloplastyka stawu kolanowego, choroba wieńcowa, czas częściowej tromboplastyny po aktywacji, czas ekarynowy, czas trombinowy, dabigatran eteksylan, działanie przeciwzakrzepowe, endoproteza stawu biodrowego, endoproteza stawu kolanowego, enoksaparyna, flebografia, hemostaza, inhibitor trombiny, klirens kreatyniny, metoda podwójnie ślepej próby, nadciśnienie tętnicze, niewydolność żylna, niskocząsteczkowy prolek, profilaktyka ŻChZZ, profilaktyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, test czasu trombinowego, zaburzenia czynności nerek, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Dabigatran etexilate Orion 75 mg
Dabigatran etexilate Orion w dawce 75 mg w postaci kapsułek twardych jest wskazany do stosowania u dorosłych oraz dzieci i młodzieży powyżej 8 lat, zdolnych do połykania kapsułek w całości. W prewencji pierwotnej żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) po alloplastyce stawu kolanowego lub biodrowego, dawkowanie rozpoczyna się 1-4 godziny po zabiegu dawką początkową 110 mg (1 kapsułka), a następnie podtrzymującą 220 mg (2 kapsułki) raz na dobę przez 10 dni (kolano) lub 28-35 dni (biodro). U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (CrCL 30-50 mL/min), w wieku ≥75 lat lub przyjmujących inhibitory P-glikoproteiny (werapamil, amiodaron, chinidynę), dawkę należy zmniejszyć do 75 mg początkowo i 150 mg podtrzymująco. Monitorowanie funkcji nerek (klirens kreatyniny) jest kluczowe, a stosowanie u pacjentów z CrCL <30 mL/min jest przeciwwskazane. Leczenie należy rozpoczynać po zapewnieniu prawidłowej hemostazy, a w przypadku pominięcia dawki nie wolno jej podwajać.
alloplastyka stawu biodrowego, alloplastyka stawu kolanowego, amiodaron, antagonista witaminy K, chinidyna, dabigatran eteksylat, dysfagia, hemostaza, inhibitor P-glikoproteiny, klirens kreatyniny, leczenie ŻChZZ, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, niewydolność nerek, profilaktyka nawrotowej ŻChZZ, profilaktyka ŻChZZ, werapamil, współczynnik przesączania kłębuszkowego, wzór Cockcrofta-Gaulta, wzór Schwartza, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon substancji czynnych
Apiksaban – Wskazania do stosowania
Apiksaban jest doustnym antykoagulantem niebędącym antagonistą witaminy K (NOAC), działającym poprzez bezpośrednie hamowanie czynnika Xa. W praktyce klinicznej znajduje zastosowanie przede wszystkim w profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) u dorosłych pacjentów po planowej protezoplastyce stawu biodrowego lub kolanowego, gdzie zmniejsza ryzyko zakrzepicy żył głębokich oraz zatorowości płucnej. Ponadto, apiksaban jest wskazany w zapobieganiu udarom mózgu i zatorowości systemowej u pacjentów z niezastawkowym migotaniem przedsionków (NVAF) posiadających co najmniej jeden czynnik ryzyka, taki jak wiek ≥ 75 lat, nadciśnienie tętnicze, cukrzyca, przebyty udar lub TIA, czy niewydolność serca klasy NYHA ≥ II. W leczeniu i profilaktyce nawrotów zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) oraz zatorowości płucnej (ZP) apiksaban stanowi skuteczną alternatywę dla antagonistów witaminy K, oferując wygodę stosowania bez konieczności monitorowania parametrów krzepnięcia.
antagonista witaminy K, czynnik ryzyka sercowo-naczyniowy, doustny antykoagulant NOAC, działanie przeciwzakrzepowe, hamowanie czynnika Xa, kaskada krzepnięcia, leczenie przeciwzakrzepowe, niestabilność hemodynamiczna, niezastawkowe migotanie przedsionków, profilaktyka udaru, profilaktyka ŻChZZ, protezoplastyka stawu biodrowego, protezoplastyka stawu kolanowego, przemijający napad niedokrwienny, tabletka powlekana, udar niedokrwienny mózgu, uszko lewego przedsionka, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zatorowość systemowa, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Dabigatran Etexilate Viatris 75 mg
Dabigatran eteksylan, będący bezpośrednim inhibitorem trombiny (kod ATC: B01AE07), jest prolekiem szybko przekształcanym do aktywnego dabigatranu, który hamuje trombinę zarówno w formie wolnej, jak i związanej z fibryną, a także agregację płytek indukowaną trombiną. W profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) po dużych zabiegach ortopedycznych stosuje się dawki 150 mg lub 220 mg raz na dobę, przy czym średnie maksymalne stężenie dabigatranu w osoczu po dawce 220 mg wynosi 70,8 ng/ml (zakres 35,2-162 ng/ml), a minimalne stężenie 22,0 ng/ml (zakres 13,0-35,7 ng/ml). U pacjentów z umiarkowaną niewydolnością nerek (klirens kreatyniny 30-50 ml/min) dawka 150 mg powoduje wyższe stężenia minimalne, średnio 47,5 ng/ml (zakres 29,6-72,2 ng/ml). Monitorowanie antykoagulacji opiera się na badaniach dTT, ECT oraz APTT, przy czym APTT jest mniej precyzyjne, ale wysokie wartości (np. 90. percentyl 51 sekund) wskazują na obecność antykoagulacji. Przekroczenie 90. percentyla stężenia dabigatranu lub parametrów koagulologicznych wiąże się ze zwiększonym ryzykiem krwawienia.
agregacja płytek krwi, choroba wieńcowa, cukrzyca, czas częściowej tromboplastyny po aktywacji, czas ekarynowy, czas trombinowy, dabigatran eteksylan, dTT, działanie przeciwzakrzepowe, endoprotezoplastyka, endoprotezoplastyka stawu biodrowego, endoprotezoplastyka stawu kolanowego, inhibitor trombiny, kaskada krzepnięcia, klirens kreatyniny, lek przeciwzakrzepowy, nadciśnienie tętnicze, niewydolność żylna, parametr koagulologiczny, profilaktyka ŻChZZ, prolek małocząsteczkowy, proteaza serynowa, stężenie leku w osoczu, wenografia, zaburzenie czynności nerek, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zarixa 2,5 mg
Rywaroksaban, substancja czynna leku Zarixa 2,5 mg, jest antagonistą czynnika Xa stosowanym w profilaktyce i leczeniu zakrzepowo-zatorowym. W badaniach klinicznych fazy III, obejmujących 69 608 dorosłych oraz 488 pacjentów pediatrycznych, najczęstszym działaniem niepożądanym były krwawienia, w tym krwawienia z nosa (4,5%) oraz przewodu pokarmowego (3,8%). Częstość krwawień zależy od wskazania i dawki: np. w profilaktyce ŻChZZ po aloplastyce stawu biodrowego lub kolanowego wynosiła 6,8%, a w leczeniu ŻChZZ i profilaktyce nawrotów u dzieci do 39,5%. Ryzyko krwawień jest zwiększone u pacjentów z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, stosujących leki wpływające na hemostazę oraz u kobiet z nasilonymi krwawieniami menstruacyjnymi. Krwawienia mogą być jawne lub utajone, prowadząc do niedokrwistości, której objawy to osłabienie, bladość, zawroty głowy i duszność. W badaniach laboratoryjnych zaleca się monitorowanie hemoglobiny i hematokrytu w celu wykrycia krwawień utajonych.
aloplastyka stawu biodrowego, aloplastyka stawu kolanowego, antagonista witaminy K, dławica piersiowa, hemoglobina i hematokryt, hemostaza, krwawienie, krwawienie menstruacyjne, krwawienie wewnątrzczaszkowe, krwawienie z błon śluzowych, krwawienie z nosa, krwotok oczny, krwotok podspojówkowy, krwotok z przewodu pokarmowego, lek przeciwzakrzepowy, nadciśnienie tętnicze, nadpłytkowość, nefropatia, niedokrwistość pokrwotoczna, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, powikłanie krwotoczne, profilaktyka ŻChZZ, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rywaroksaban, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, Zarixa, ŻChZZ, zespół ciasnoty przedziałów powięziowych, ZP, ZŻG - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rivaroxaban Reddy 15 mg
Rywaroksaban, lek przeciwzakrzepowy, był badany w 13 kluczowych badaniach fazy III, obejmujących 69 608 dorosłych oraz 488 pacjentów pediatrycznych. Profil bezpieczeństwa charakteryzuje się głównie działaniami niepożądanymi związanymi z mechanizmem działania, przede wszystkim krwawieniami, które występowały najczęściej jako krwawienia z nosa (4,5%) i przewodu pokarmowego (3,8%). Częstość krwawień zależy od wskazania klinicznego, a ryzyko obejmuje zarówno krwawienia jawne, jak i utajone, mogące prowadzić do niedokrwistości pokrwotocznej. Wśród działań niepożądanych zgłaszano m.in. niedokrwistość (często), trombocytopenię (niezbyt często), reakcje alergiczne, krwotoki mózgowe, krwawienia z układu moczowo-płciowego oraz zwiększenie aktywności aminotransferaz. W porównaniu z antagonistami witaminy K, rywaroksaban częściej powodował krwawienia z błon śluzowych i niedokrwistość, co wymaga monitorowania hemoglobiny i hematokrytu.
alergiczne zapalenie skóry, antagonista witaminy K, dławica piersiowa, krwawienie, krwawienie z nosa, krwioplucie, krwotok mózgowy, krwotok oczny, krwotok śródczaszkowy, krwotok z przewodu pokarmowego, krwotok z układu moczowo-płciowego, lek przeciwzakrzepowy, małopłytkowość, migotanie przedsionków, nadpłytkowość, nefropatia związana z antykoagulantami, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość pokrwotoczna, obrzęk naczynioruchowy, ostry zespół wieńcowy, profilaktyka ŻChZZ, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rywaroksaban, tętniak rzekomy, trombocytopenia, wylew krwi do stawu, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zespół ciasnoty przedziałów powięziowych, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka, zwiększenie aktywności aminotransferaz, zwiększenie stężenia bilirubiny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rivaroxaban OLIMP 10 mg
Rywaroksaban, substancja czynna leku Rivaroxaban OLIMP (tabletki powlekane 10 mg), był oceniany w 19 badaniach fazy III i II, obejmujących 69 608 dorosłych oraz 488 pacjentów pediatrycznych. Najczęstszym działaniem niepożądanym były krwawienia, w tym krwawienia z nosa (4,5%) i przewodu pokarmowego (3,8%), co jest związane z mechanizmem działania jako inhibitora czynnika Xa. Ryzyko krwawień, w tym utajonych i jawnych, może prowadzić do niedokrwistości pokrwotocznej o różnym nasileniu, a w porównaniu z antagonistami witaminy K częściej obserwowano krwawienia z błon śluzowych. Objawy kliniczne powikłań krwotocznych obejmują osłabienie, bladość, zawroty głowy, duszność, a także objawy niedokrwienia mięśnia sercowego, co wymaga szczególnej uwagi personelu medycznego.
aloplastyka stawu biodrowego, aloplastyka stawu kolanowego, antagonista witaminy K, dławica piersiowa, hematokryt, hemoglobina, hemostaza, inhibitor czynnika Xa, kaskada krzepnięcia krwi, klopidogrel, krwawienie menstruacyjne, krwawienie z błon śluzowych, krwawienie z dziąseł, krwawienie z nosa, krwotok z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nefropatia związana z antykoagulantami, niedokrwistość pokrwotocza, niewydolność nerek, ostry zespół wieńcowy, profilaktyka ŻChZZ, rywaroksaban, tyklopidyna, układ moczowo-płciowy, zakrzepica żył głębokich, zatorowość obwodowa, zatorowość płucna, zawroty głowy, zespół ciasnoty przedziałów powięziowych, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Mibrex 10 mg
Rywaroksaban, podawany w dawce 10 mg w formie tabletek powlekanych (Mibrex), charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenia w osoczu (Cmₐₓ) w ciągu 2-4 godzin, z biodostępnością 80-100%, niezależnie od przyjęcia pokarmu. Farmakokinetyka jest prawie liniowa do dawki 15 mg/dobę, z umiarkowaną zmiennością osobniczą (CV 30-40%), choć w dniu zabiegu chirurgicznego zmienność ekspozycji wzrasta do około 70%. Rywaroksaban wykazuje wysokie wiązanie z białkami osocza (92-95%) i umiarkowaną objętość dystrybucji (~50 l). Metabolizm obejmuje około 2/3 dawki, z eliminacją nerkową i kałową w równych proporcjach, a lek jest substratem enzymów CYP3A4, CYP2J2 oraz transporterów P-gp i Bcrp. Okres półtrwania wynosi 5-9 godzin u młodych i 11-13 godzin u osób starszych, co nie wymaga modyfikacji dawkowania ze względu na wiek. Nie stwierdzono istotnych różnic farmakokinetycznych między płciami i grupami etnicznymi.
AUC, białko BCRP, biodostępność doustna, CYP3A4, czas protrombinowy, czynnik Xa, klasyfikacja Child-Pugh, klirens kreatyniny, klirens ogólnoustrojowy, koagulopatia, krzywa stężenia od czasu, marskość wątroby, objętość dystrybucji, odczynnik Neoplastin, okres półtrwania, P-glikoproteina, profilaktyka ŻChZZ, rywaroksaban, stężenie w osoczu, wiązanie z białkami osocza, zależność farmakokinetyczno-farmakodynamiczna, zmienność osobnicza, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rivaroxaban Medreg 20 mg
Analiza bezpieczeństwa rywaroksabanu 20 mg (Rivaroxaban Medreg) opiera się na danych z 19 badań klinicznych fazy III, obejmujących 69 608 dorosłych oraz 488 pacjentów pediatrycznych. Dominującym działaniem niepożądanym są krwawienia, zgodne z mechanizmem inhibitora czynnika Xa. Najczęściej obserwowane krwawienia to epistaksis (4,5%) oraz krwotoki z przewodu pokarmowego (3,8%). Częstość krwawień różni się w zależności od wskazań: 23% u pacjentów z żylno-zatorową chorobą zakrzepową (ZŻG, ZP) i profilaktyką nawrotów, 12,6% u hospitalizowanych z powodu niechirurgicznym oraz 6,8% po alloplastyce stawu biodrowego lub kolanowego. Anemia, powiązana z utratą krwi, występowała najczęściej w profilaktyce po alloplastyce (5,9%), rzadziej u hospitalizowanych (2,1%) i w leczeniu ZŻG/ZP (1,6%).
alloplastyka stawu biodrowego, alloplastyka stawu kolanowego, anemia, choroba tętnic obwodowych, choroba wieńcowa, choroba wieńcowa/choroba tętnic obwodowych, epizod krwawienia, inhibitor czynnika Xa, krwawienie z nosa, krwotok z przewodu pokarmowego, leczenie przeciwzakrzepowe, migotanie przedsionków, niedokrwistość, ostry zespół wieńcowy, powikłanie krwotoczne, profilaktyka ŻChZZ, rywaroksaban, terapia antykoagulacyjna, zakrzepica żył głębokich, zatorowość obwodowa, zatorowość płucna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Clexane 10 000 j.m. (100 mg)/ml
Enoksaparyna sodowa (Clexane) jest dostępna w ampułko-strzykawkach o stężeniach od 2000 j.m. (20 mg)/0,2 ml do 10 000 j.m. (100 mg)/1 ml i stosowana jest głównie w profilaktyce oraz leczeniu żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ), zatorowości płucnej, niestabilnej dławicy piersiowej oraz świeżego zawału mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST. Dawkowanie jest ściśle uzależnione od ryzyka pacjenta i wskazania klinicznego: np. profilaktyka u pacjentów z umiarkowanym ryzykiem to 2000 j.m. (20 mg) podskórnie raz na dobę, a u pacjentów z wysokim ryzykiem 4000 j.m. (40 mg) raz na dobę, z rozpoczęciem podawania odpowiednio 2 godziny lub 12 godzin przed zabiegiem chirurgicznym. W leczeniu zakrzepicy stosuje się schematy oparte na masie ciała: 150 j.m./kg mc. (1,5 mg/kg) raz na dobę lub 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg) dwa razy na dobę, z czasem leczenia około 10 dni i możliwością kontynuacji doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi. U pacjentów z aktywną chorobą nowotworową zaleca się początkowo 100 j.m./kg mc. dwa razy na dobę przez 5-10 dni, a następnie 150 j.m./kg mc. raz na dobę do 6 miesięcy.
chirurgia ortopedyczna, choroba nowotworowa, ciężkie zaburzenie czynności nerek, dostęp naczyniowy, enoksaparyna, fibryna, fibrynoliza, hemodializa, klirens kreatyniny, krążenie pozaustrojowe, kwas acetylosalicylowy, leczenie przeciwzakrzepowe, leczenie trombolityczne, lek przeciwzakrzepowy, niestabilna dławica piersiowa, ostry zespół wieńcowy, profilaktyka ŻChZZ, przezskórna interwencja wieńcowa, terapia przeciwpłytkowa, wstrzyknięcie dożylne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego bez uniesienia ST, zawał mięśnia sercowego z uniesieniem ST, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rivanoptim 2,5 mg
Rywaroksaban, substancja czynna leku Rivanoptim, był oceniany w 19 badaniach fazy III obejmujących 69 608 dorosłych oraz w 4 badaniach fazy II i III z udziałem 488 pacjentów pediatrycznych. Najczęstszym działaniem niepożądanym były krwawienia, w tym krwawienia z nosa (4,5%) i przewodu pokarmowego (3,8%). Częstość krwawień i anemii różniła się w zależności od wskazania terapeutycznego, np. profilaktyka ŻChZZ po alloplastyce stawu biodrowego lub kolanowego wiązała się z 6,8% krwawień i 5,9% anemii, natomiast leczenie ŻChZZ u dzieci poniżej 18 lat – z 39,5% krwawień i 4,6% anemii. W profilaktyce udaru u pacjentów z migotaniem przedsionków częstość krwawień wynosiła 28 na 100 pacjentolat, a anemii 2,5 na 100 pacjentolat. Profil bezpieczeństwa obejmował także inne działania niepożądane, takie jak niedokrwistość, trombocytopenia, reakcje alergiczne, krwotoki mózgowe, krwawienia z różnych narządów, zaburzenia czynności wątroby i nerek oraz powikłania krwotoczne, w tym zespół ciasnoty przedziałów powięziowych i nefropatię antykoagulantową.
alloplastyka stawu biodrowego, aminotransferazy, eozynofilowe zapalenie płuc, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwioplucie, krwotok oczny, krwotok śródczaszkowy, krwotok z przewodu pokarmowego, migotanie przedsionków, nadpłytkowość, nefropatia antykoagulacyjna, niedokrwistość pokrwotoczna, niedokrwistość pooperacyjna, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, ostry zespół wieńcowy, profilaktyka ŻChZZ, reakcja anafilaktyczna, Rivanoptim, rywaroksaban, tętniak rzekomy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zespół ciasnoty przedziałów powięziowych, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona