Interakcje leku
Dabigatran Etexilate Viatris 150 mg

Dabigatran eteksylan jest substratem transportera P-glikoproteiny (P-gp), co determinuje jego liczne interakcje farmakokinetyczne. Silne inhibitory P-gp, takie jak ketokonazol i dronedaron, zwiększają ekspozycję na dabigatran 2,1-2,5-krotnie (AUC i Cmax), co znacząco podnosi ryzyko krwawień i stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Umiarkowane inhibitory P-gp (werapamil, amiodaron, chinidyna, takrolimus) podnoszą stężenia dabigatranu o 1,5-2,0-krotnie, co również zwiększa ryzyko krwawień i wymaga ścisłego monitorowania oraz rozważenia redukcji dawki. Induktory P-gp, takie jak ryfampicyna, zmniejszają ekspozycję na dabigatran do 67%, co może obniżać skuteczność przeciwzakrzepową. Ponadto, jednoczesne stosowanie dabigatranu z innymi lekami przeciwzakrzepowymi (heparyna, warfaryna, rywaroksaban) lub lekami hamującymi agregację płytek (ASA, klopidogrel, tikagrelor) istotnie zwiększa ryzyko krwawień, co potwierdzają dane z badania RE-LY, wskazujące na 2,5-krotny wzrost częstości dużych krwawień przy kojarzeniu leków przeciwzakrzepowych oraz podwojenie ryzyka przy stosowaniu ASA lub klopidogrelu.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Dabigatran eteksylan wchodzi w interakcje z wieloma substancjami, głównie za pośrednictwem białek transportowych oraz innymi lekami przeciwzakrzepowymi i hamującymi agregację płytek. Znajomość tych interakcji jest kluczowa dla bezpiecznego stosowania leku i uniknięcia potencjalnych powikłań krwotocznych.1

Interakcje za pośrednictwem białek transportowych

Dabigatran eteksylan jest substratem transportera błonowego P-glikoproteiny (P-gp). Jednoczesne podawanie inhibitorów P-gp prowadzi do zwiększenia stężenia dabigatranu w osoczu, co może zwiększać ryzyko krwawienia. W przypadku łącznego stosowania dabigatranu z silnymi inhibitorami P-gp konieczny jest ścisły nadzór kliniczny (monitorowanie objawów krwawienia lub niedokrwistości), a w niektórych przypadkach może być wymagana modyfikacja dawki.2

Inhibitory P-glikoproteiny

Inhibitory P-gp można podzielić na kilka kategorii w zależności od nasilenia interakcji i zaleceń dotyczących ich jednoczesnego stosowania z dabigatranem eteksylanem:

Leki, których jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane

Silne inhibitory P-gp znacząco zwiększające ekspozycję na dabigatran:

  • Ketokonazol – zwiększa całkowite wartości AUC0-∞ i Cmax dabigatranu 2,38-krotnie i 2,35-krotnie po podaniu pojedynczej dawki doustnej 400 mg oraz 2,53-krotnie i 2,49-krotnie po wielokrotnym podaniu dawki 400 mg raz na dobę.3
  • Dronedaron – przy jednoczesnym podawaniu zwiększa całkowite wartości AUC0-∞ i Cmax dabigatranu około 2,4-krotnie i 2,3-krotnie po wielokrotnym podaniu dawki 400 mg dwa razy na dobę oraz około 2,1-krotnie i 1,9-krotnie po podaniu pojedynczej dawki 400 mg.4
  • Itrakonazol, cyklosporyna – na podstawie badań in vitro można oczekiwać podobnego działania jak w przypadku ketokonazolu.5
  • Glekaprewir/pibrentaswir – skojarzenie tych leków o ustalonej dawce zwiększa ekspozycję na dabigatran i może zwiększać ryzyko krwawienia.6

Leki, których jednoczesne stosowanie nie jest zalecane

Inhibitory P-gp o umiarkowanym wpływie na ekspozycję na dabigatran:

  • Takrolimus – w badaniach in vitro wykazuje podobne działanie hamujące P-gp jak itrakonazol i cyklosporyna, jednak jego działanie hamujące P-gp jest słabsze niż w przypadku silnych inhibitorów.7
  • Werapamil – wpływ zależy od czasu podania i postaci leku. Największy wzrost ekspozycji na dabigatran (Cmax około 2,8-krotnie, AUC około 2,5-krotnie) zaobserwowano po podaniu pierwszej dawki werapamilu o natychmiastowym uwalnianiu godzinę przed dabigatranem. Efekt ten zmniejszał się przy stosowaniu postaci o przedłużonym uwalnianiu lub po wielokrotnym podaniu, a nie był istotny, gdy werapamil podawano 2 godziny po dabigatranie.8
  • Amiodaron – zwiększa wartości AUC i Cmax dabigatranu około 1,6-krotnie i 1,5-krotnie. Ze względu na długi okres półtrwania amiodaronu, interakcja może utrzymywać się przez kilka tygodni po jego odstawieniu.9
  • Chinidyna – zwiększa wartości AUCτ,ss i Cmax,ss dabigatranu średnio 1,53-krotnie i 1,56-krotnie podczas jednoczesnego stosowania.10
  • Klarytromycyna – powoduje wzrost AUC około 1,19-krotnie i Cmax około 1,15-krotnie.11
  • Tikagrelor – po podaniu pojedynczej dawki nasycającej 180 mg zwiększa wartości AUC i Cmax dabigatranu 1,73-krotnie i 1,95-krotnie. Przy dawce podtrzymującej 90 mg dwa razy na dobę obserwuje się wzrost ekspozycji na dabigatran 1,56-krotny (Cmax) i 1,46-krotny (AUC).12
  • Pozakonazol – w pewnym stopniu hamuje P-gp, ale nie był oceniany w badaniach klinicznych z dabigatranem.13
  • Inhibitory proteazy (np. rytonawir) wpływają na P-gp i ich jednoczesne stosowanie z dabigatranem eteksylanem nie jest zalecane.14

Induktory P-glikoproteiny

Leki indukujące P-gp mogą zmniejszać stężenie dabigatranu w osoczu, co potencjalnie prowadzi do zmniejszenia skuteczności przeciwzakrzepowej:

  • Ryfampicyna – wstępne leczenie dawką 600 mg raz na dobę przez 7 dni zmniejsza całkowite stężenie dabigatranu i ekspozycję o 65,5% i 67%. Efekt indukcyjny zmniejsza się po zaprzestaniu leczenia ryfampicyną.15
  • Ziele dziurawca (Hypericum perforatum), karbamazepina lub fenytoina – oczekuje się, że ich jednoczesne stosowanie zmniejszy stężenie dabigatranu.16

Interakcje z lekami przeciwzakrzepowymi i hamującymi agregację płytek

Jednoczesne stosowanie dabigatranu eteksylanu z innymi lekami przeciwzakrzepowymi lub hamującymi agregację płytek zwiększa ryzyko krwawienia. Szczególną ostrożność należy zachować przy kombinacjach następujących leków:

  • Heparyna niefrakcjonowana (UFH), heparyny drobnocząsteczkowe (LMWH) i pochodne heparyny (fondaparynuks, dezyrudyna)17
  • Leki trombolityczne18
  • Antagoniści witaminy K19
  • Rywaroksaban lub inne doustne leki przeciwzakrzepowe20
  • Leki hamujące agregację płytek (antagoniści receptora GPIIb/IIIa, tyklopidyna, prasugrel, tikagrelor, dekstran, sulfinpirazon)21

W badaniu RE-LY wykazano, że jednoczesne stosowanie innych doustnych lub pozajelitowych leków przeciwzakrzepowych zwiększa częstość występowania dużych krwawień około 2,5-krotnie, zarówno w przypadku dabigatranu eteksylanu, jak i warfaryny. Jednoczesne stosowanie leków przeciwpłytkowych, ASA lub klopidogrelu podwaja częstość występowania dużych krwawień.22

UFH można podawać w dawkach niezbędnych do utrzymania drożności centralnego cewnika żylnego lub tętniczego lub podczas ablacji cewnikowej w migotaniu przedsionków.23

Interakcje z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi i lekami przeciwpłytkowymi

  • NLPZ – krótkotrwałe stosowanie z dabigatranem eteksylanem nie zwiększa ryzyka krwawienia, ale długotrwałe stosowanie zwiększa to ryzyko o około 50% (podobnie jak w przypadku warfaryny).24
  • Klopidogrel – u młodych, zdrowych ochotników płci męskiej jednoczesne podawanie klopidogrelu i dabigatranu eteksylanu nie powodowało dalszego wydłużenia czasu krwawienia włośniczkowego w porównaniu z klopidogrelem w monoterapii. Jednak po dawce nasycającej 300 mg lub 600 mg klopidogrelu wartości AUCτ,ss i Cmax,ss dabigatranu wzrosły o około 30-40%.25
  • Kwas acetylosalicylowy (ASA) – jednoczesne stosowanie ASA i dabigatranu eteksylanu w dawce 150 mg dwa razy na dobę zwiększa ryzyko jakiegokolwiek krwawienia z 12% do 18% przy dawce ASA 81 mg i do 24% przy dawce ASA 325 mg.26
  • Heparyna drobnocząsteczkowa (LMWH) – nie badano jednoczesnego stosowania LMWH z dabigatranem eteksylanem. Po zmianie z 3-dniowego leczenia enoksaparyną (40 mg raz na dobę) na dabigatran, 24 godziny po ostatniej dawce enoksaparyny, ekspozycja na dabigatran była nieznacznie mniejsza niż po podaniu samego dabigatranu eteksylanu.27

Inne istotne interakcje

  • Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) i selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) – zwiększają ryzyko krwawienia we wszystkich leczonych grupach w badaniu RE-LY.28
  • Leki wpływające na pH żołądka:
    • Pantoprazol – zmniejsza AUC dabigatranu o około 30%, jednak w badaniach klinicznych jednoczesne leczenie inhibitorami pompy protonowej nie wydawało się zmniejszać skuteczności dabigatranu eteksylanu.29
    • Ranitydyna – nie ma klinicznie istotnego wpływu na wchłanianie dabigatranu.30
  • Digoksyna – nie zaobserwowano istotnych interakcji przy jednoczesnym podawaniu dabigatranu eteksylanu i digoksyny.31

Brak interakcji metabolicznych

Dabigatran eteksylan i dabigatran nie są metabolizowane przez układ cytochromu P450 i nie wpływają na enzymy ludzkiego cytochromu P450 w badaniach in vitro. Dlatego nie oczekuje się interakcji związanych z tym mechanizmem.32

Interakcje dabigatranu z alkoholem

Chociaż bezpośrednich badań interakcji dabigatranu eteksylanu z alkoholem nie przeprowadzono, należy zachować szczególną ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu. Alkohol może:

  • Zwiększać ryzyko krwawienia poprzez działanie antyagregacyjne na płytki krwi
  • Nasilać działanie przeciwzakrzepowe dabigatranu, szczególnie przy przewlekłym spożywaniu alkoholu
  • Powodować uszkodzenie wątroby, co może wpływać na metabolizm leków
  • Zwiększać ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego, szczególnie u pacjentów z chorobą wrzodową

Zaleca się ograniczenie spożywania alkoholu podczas przyjmowania dabigatranu eteksylanu, szczególnie u pacjentów z wysokim ryzykiem krwawienia lub zaburzeniami funkcji wątroby.

Tabela interakcji

Grupa leków/Lek Rodzaj interakcji Efekt kliniczny Poziom ważności interakcji Zalecenia
Silne inhibitory P-gp
(ketokonazol, dronedaron, itrakonazol, cyklosporyna, glekaprewir/pibrentaswir)
Zwiększenie ekspozycji na dabigatran 2,1-2,5-krotnie Znacząco zwiększone ryzyko krwawienia Bardzo wysoki Przeciwwskazane jednoczesne stosowanie
Umiarkowane inhibitory P-gp
(werapamil, amiodaron, chinidyna, takrolimus)
Zwiększenie ekspozycji na dabigatran 1,5-2,0-krotnie Istotnie zwiększone ryzyko krwawienia Wysoki Niezalecane jednoczesne stosowanie; jeśli konieczne, ścisłe monitorowanie kliniczne, rozważenie zmniejszenia dawki dabigatranu
Słabe inhibitory P-gp
(klarytromycyna, pozakonazol)
Zwiększenie ekspozycji na dabigatran 1,15-1,30-krotnie Umiarkowanie zwiększone ryzyko krwawienia Umiarkowany Zachować ostrożność, monitorowanie kliniczne
Induktory P-gp
(ryfampicyna, ziele dziurawca, karbamazepina, fenytoina)
Zmniejszenie ekspozycji na dabigatran do 67% Zmniejszona skuteczność przeciwzakrzepowa Wysoki Unikać jednoczesnego stosowania
Leki przeciwzakrzepowe
(heparyna, warfaryna, rywaroksaban i inne)
Addytywne działanie przeciwzakrzepowe 2,5-krotny wzrost ryzyka dużych krwawień Bardzo wysoki Jednoczesne stosowanie przeciwwskazane
ASA, NLPZ Zmniejszenie agregacji płytek, działanie gastrotoksyczne Do 2-krotnego wzrostu ryzyka krwawienia (przy długotrwałym stosowaniu NLPZ) Wysoki Ostrożne stosowanie; przy ASA preferować niższe dawki (81 mg); NLPZ stosować krótkotrwale
Leki przeciwpłytkowe
(klopidogrel, tikagrelor, prasugrel)
Zmniejszenie agregacji płytek; tikagrelor dodatkowo hamuje P-gp Zwiększenie ryzyka krwawienia; tikagrelor zwiększa dodatkowo ekspozycję na dabigatran Wysoki Ścisły nadzór kliniczny; rozważyć niższe dawki dabigatranu
SSRI/SNRI Zmniejszenie wychwytu serotoniny w płytkach krwi Zwiększone ryzyko krwawienia Umiarkowany Zachować ostrożność, monitorowanie objawów krwawienia
Inhibitory pompy protonowej
(pantoprazol)
Zmniejszenie wchłaniania dabigatranu (↓ AUC o 30%) Potencjalnie zmniejszona skuteczność przeciwzakrzepowa Niski Nie wymaga dostosowania dawki (brak wpływu na skuteczność w badaniach klinicznych)
Alkohol Działanie antyagregacyjne, potencjalny wpływ na wątrobę Potencjalnie zwiększone ryzyko krwawienia Umiarkowany Ograniczenie spożycia alkoholu, szczególnie u pacjentów z wysokim ryzykiem krwawienia

Interakcje u dzieci i młodzieży

Badania dotyczące interakcji z dabigatranem eteksylanem przeprowadzono wyłącznie u osób dorosłych. Brak jest danych dotyczących specyficznych interakcji lekowych u dzieci i młodzieży, dlatego należy zachować szczególną ostrożność przy stosowaniu dabigatranu eteksylanu w tej grupie wiekowej, zwłaszcza w skojarzeniu z inhibitorami lub induktorami P-gp.33

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl