niezastawkowe migotanie przedsionków
Wskazanie

Niezastawkowe migotanie przedsionków to najczęstsza arytmia nadkomorowa charakteryzująca się chaotyczną, nieskoordynowaną czynnością elektryczną przedsionków, która występuje przy braku istotnej wady zastawkowej serca (głównie mitralnej). Prowadzi to do nieregularnej czynności komór i często szybkiego rytmu serca.

Schorzenie to może występować jako napadowe (ustępuje samoistnie w ciągu 7 dni), przetrwałe (utrzymuje się dłużej niż 7 dni lub wymaga kardiowersji) lub utrwalone (zaakceptowane przez pacjenta i lekarza). Głównymi czynnikami ryzyka są nadciśnienie tętnicze, choroba wieńcowa, niewydolność serca, cukrzyca, otyłość oraz wiek powyżej 65 lat.

W leczeniu niezastawkowego migotania przedsionków stosuje się dwie strategie: kontrolę rytmu serca lub kontrolę częstości rytmu komór. Do leków antyarytmicznych stosowanych w kontroli rytmu należą: propafenon (Polfenon), amiodaron (Amiokordin, Opacorden), sotalol (Biosotal, Sotahexal) oraz flekainid. W kontroli częstości wykorzystuje się beta-adrenolityki jak metoprolol (Metocard, Betaloc), bisoprolol (Concor, Bisocard), oraz antagonisty wapnia jak werapamil (Isoptin, Staveran) i diltiazem (Dilzem, Oxycardil).

Kluczowym elementem terapii jest profilaktyka powikłań zakrzepowo-zatorowych. W tym celu stosuje się doustne antykoagulanty: antagonisty witaminy K (warfaryna – Warfin) lub nowe doustne antykoagulanty (NOAC) jak dabigatran (Pradaxa), riwaroksaban (Xarelto), apiksaban (Eliquis) i edoksaban (Lixiana). Wybór leku zależy od oceny ryzyka zakrzepowo-zatorowego według skali CHA₂DS₂-VASc.

Największymi trudnościami w leczeniu niezastawkowego migotania przedsionków są: utrzymanie równowagi między skuteczną antykoagulacją a ryzykiem krwawienia, osiągnięcie trwałej kontroli rytmu serca, przestrzeganie przez pacjentów zaleceń dotyczących regularnego przyjmowania leków oraz konieczność długotrwałego monitorowania zarówno skuteczności terapii, jak i potencjalnych działań niepożądanych stosowanych leków. Problematyczna jest także konieczność indywidualizacji leczenia w zależności od chorób współistniejących, wieku pacjenta oraz jego preferencji dotyczących jakości życia.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 17.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl