nawrotowa zakrzepica żył głębokich
Wskazanie

Nawrotowa zakrzepica żył głębokich to poważny stan chorobowy charakteryzujący się ponownym pojawieniem się zakrzepów w żyłach głębokich, najczęściej kończyn dolnych, pomimo wcześniejszego leczenia. Występuje u około 30% pacjentów w ciągu 5-8 lat od pierwszego incydentu. Nawroty ZŻG są związane ze zwiększonym ryzykiem powikłań, takich jak zespół pozakrzepowy czy zatorowość płucna.

W leczeniu nawrotowej zakrzepicy żył głębokich stosuje się głównie leki przeciwzakrzepowe. W początkowej fazie terapii podaje się heparyny drobnocząsteczkowe (Clexane, Fraxiparine, Fragmin) lub fondaparinuks (Arixtra). Następnie pacjenci są przestawiani na doustne antykoagulanty – antagonistów witaminy K (Warfin, Acenocumarol) lub bezpośrednie doustne antykoagulanty (DOAC): rywaroksaban (Xarelto), apiksaban (Eliquis), dabigatran (Pradaxa) czy edoksaban (Lixiana).

Kluczowym elementem w przypadku nawrotowej zakrzepicy jest wydłużenie czasu leczenia przeciwzakrzepowego, często do terapii bezterminowej, szczególnie jeśli nawrót wystąpił pomimo prawidłowego leczenia. W przypadkach szczególnie opornych można rozważyć implantację filtra do żyły głównej dolnej, aby zapobiec zatorowości płucnej.

Największe trudności w leczeniu nawrotowej zakrzepicy żył głębokich to ustalenie optymalnego czasu trwania leczenia przeciwzakrzepowego, balansowanie między ryzykiem nawrotu zakrzepicy a ryzykiem krwawienia oraz identyfikacja czynników ryzyka nawrotu. Istotnym problemem jest również współpraca pacjenta w długotrwałym przyjmowaniu leków, zwłaszcza antagonistów witaminy K wymagających regularnego monitorowania INR. Dodatkowym wyzwaniem może być identyfikacja i leczenie chorób współistniejących, które mogą przyczyniać się do nawrotów zakrzepicy, takich jak nowotwory złośliwe czy zespoły nadkrzepliwości.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 15.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl