Dawkowanie i sposób podawania
Ropivacaine Kabi 10 mg/ml

Ropivacaine Kabi jest dostępny w stężeniach 2 mg/ml, 7,5 mg/ml oraz 10 mg/ml w formie roztworu do iniekcji, przeznaczonym do stosowania przez wykwalifikowany personel medyczny specjalizujący się w znieczuleniach regionalnych. Dawkowanie należy indywidualizować, bazując na stanie klinicznym pacjenta i doświadczeniu lekarza, stosując najmniejszą skuteczną dawkę. W przypadku roztworu 2 mg/ml, zalecane dawki dla znieczulenia zewnątrzoponowego lędźwiowego to bolus 10-20 ml (20-40 mg) z czasem indukcji 10-15 minut i czasem trwania 0,5-1,5 godziny, a także infuzje ciągłe 6-14 ml/godz. (12-28 mg/godz.) stosowane w leczeniu bólu pooperacyjnego i porodowego. Blokady regionalne wymagają dawek od 2 do 200 mg, z czasem działania 2-6 godzin. Podawanie leku wymaga ostrożności, w tym aspiracji przed i podczas iniekcji, powolnego wstrzykiwania dawki głównej (25-50 mg/min) oraz monitorowania objawów toksyczności i funkcji życiowych pacjenta.

Pobierz ChPL PDF Ropivacaine Kabi – Roztwór do wstrzykiwań – 10 mg/ml
  1. Dawkowanie leku Ropivacaine Kabi
    1. Dawkowanie u dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat
    2. Szczegółowe dawkowanie Ropivacaine Kabi 2 mg/ml
  2. Sposób podawania leku
    1. Długotrwałe blokady i dawki skumulowane
    2. Kolejne rozdziały
Wskazania
  1. ból pooperacyjny
  2. ból porodowy
  3. ostry ból
  4. znieczulenie do cięcia cesarskiego
  5. znieczulenie do zabiegów chirurgicznych
Substancja czynna
  1. ropiwakaina
Kategoria leku
  1. anestetyki miejscowe
  2. leki miejscowo znieczulające

Dawkowanie leku Ropivacaine Kabi

Lek Ropivacaine Kabi jest dostępny w trzech różnych stężeniach (2 mg/ml, 7,5 mg/ml oraz 10 mg/ml) w postaci roztworu do wstrzykiwań. Produkt może być stosowany wyłącznie przez wykwalifikowany personel medyczny z doświadczeniem w zakresie znieczuleń regionalnych lub pod bezpośrednim nadzorem takich specjalistów. 1

Dawkowanie u dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat

Dawkowanie produktu Ropivacaine Kabi należy dostosować indywidualnie w zależności od stanu klinicznego pacjenta. Lekarz powinien określić dawkę na podstawie doświadczenia klinicznego oraz ogólnego stanu pacjenta, podając najmniejszą dawkę wymaganą do uzyskania skutecznej blokady. 2

Szczegółowe dawkowanie Ropivacaine Kabi 2 mg/ml

Poniższa tabela przedstawia zalecane dawkowanie dla roztworu o stężeniu 2 mg/ml w najczęściej stosowanych rodzajach znieczuleń. Dawki podane w tabeli należy traktować jako wytyczne dla pacjentów dorosłych, uwzględniając możliwe indywidualne różnice w początku działania oraz czasie trwania blokady. 3

Rodzaj znieczulenia Stężenie (mg/ml) Objętość (ml) Dawka (mg) Czas indukcji (minuty) Czas trwania (godziny)
LECZENIE OSTREGO BÓLU
Znieczulenie zewnątrzoponowe w odcinku lędźwiowym
Bolus 2,0 10-20 20-40 10-15 0,5-1,5
Wstrzyknięcia powtarzane (top-up) (np. uśmierzanie bólu porodowego) 2,0 10-15
(minimalny odstęp czasowy – 30 minut)		 20-30 – –
Infuzja ciągła, np. ból porodowy 2,0 6-10 ml/godz. 12-20 mg/godz. nie dotyczy nie dotyczy
Leczenie bólu pooperacyjnego 2,0 6-14 ml/godz. 12-28 mg/godz. nie dotyczy nie dotyczy
Znieczulenie zewnątrzoponowe w odcinku piersiowym
Infuzja ciągła (leczenie bólu pooperacyjnego) 2,0 6-14 ml/godz. 12-28 mg/godz. nie dotyczy nie dotyczy
Blokada regionalna (np. blokada małych nerwów obwodowych i znieczulenie nasiękowe) 2,0 1-100 2,0-200 1-5 2-6
Blokada nerwów obwodowych (Blokada nerwu udowego lub splotu ramiennego z dostępu pomiędzy mięśniami pochyłymi) 2,0 5-10 ml/godz. 10-20 mg/godz. nie dotyczy nie dotyczy

Sposób podawania leku

Ropivacaine Kabi wymaga szczególnej ostrożności podczas podawania, aby zapewnić bezpieczeństwo i efektywność znieczulenia. Należy przestrzegać następujących zasad podawania: 4

  • Uważna aspiracja – Przed wstrzyknięciem oraz podczas jego trwania należy wykonywać aspirację, aby uniknąć niezamierzonego podania donaczyniowego. 5
  • Dawka próbna – W przypadku konieczności podania dużych dawek zaleca się zastosowanie próbnej dawki 3-5 ml roztworu lidokainy (lignokainy) z adrenaliną (epinefryną). 6
  • Monitorowanie objawów niepożądanych – Podanie donaczyniowe można rozpoznać po przemijającym przyspieszeniu czynności serca, a podanie podpajęczynówkowe po objawach blokady rdzeniowej. 7
  • Technika podawania dawki głównej – Aspirację należy powtarzać przed i w trakcie podawania dawki głównej, którą należy wstrzykiwać powoli lub w dawkach wzrastających, z szybkością 25-50 mg/minutę, jednocześnie uważnie monitorując czynności życiowe pacjenta i utrzymując z nim kontakt słowny. 8
  • Postępowanie w przypadku toksyczności – W przypadku wystąpienia objawów toksyczności należy natychmiast przerwać podawanie leku. 9

Długotrwałe blokady i dawki skumulowane

Podczas stosowania długotrwałych blokad, zarówno w formie ciągłej infuzji jak i poprzez powtarzanie dawek w bolusach, należy uwzględnić dwa istotne czynniki ryzyka: 10

  1. Poziom toksyczny leku w osoczu – Skumulowanie się ropiwakainy w osoczu może prowadzić do toksyczności układowej.
  2. Miejscowe uszkodzenie nerwu – Długotrwała blokada może zwiększać ryzyko neuropatii obwodowej.

Badania kliniczne potwierdziły, że skumulowane dawki ropiwakainy do 675 mg podawane w ciągu 24 godzin (stosowane do zabiegów chirurgicznych oraz leczenia bólu pooperacyjnego) były dobrze tolerowane przez pacjentów dorosłych. Podobnie dobrą tolerancję wykazano w przypadku ciągłej infuzji zewnątrzoponowej stosowanej w okresie pooperacyjnym z szybkością do 28 mg/godzinę przez 72 godziny. 11

W ograniczonej grupie pacjentów stosowano również większe dawki, do 800 mg na dobę, obserwując stosunkowo niewielką liczbę działań niepożądanych. 12

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl