zakażenie BCG

Zakażenie BCG (Bacillus Calmette-Guérin) to powikłanie po szczepieniu przeciwko gruźlicy, występujące jako niepożądana reakcja organizmu na atenuowany szczep prątków Mycobacterium bovis. Zakażenie może przybierać formę miejscową (zmiany ropne w miejscu podania, przetoki, ropnie), regionalną (powiększenie węzłów chłonnych pachowych lub nadobojczykowych) lub rozsianą (uogólnione zakażenie występujące głównie u osób z niedoborami odporności).

Objawy miejscowe zakażenia BCG obejmują przedłużone gojenie się miejsca szczepienia, tworzenie się ropni, owrzodzeń lub przetok skórnych. Regionalne powikłania manifestują się jako powiększenie węzłów chłonnych (BCG-itis), czasem z objawami zapalenia i ropienia. Postać rozsiana (BCG-osis) jest najpoważniejszym powikłaniem, występującym głównie u pacjentów z pierwotnymi lub nabytymi niedoborami odporności.

Diagnostyka zakażenia BCG opiera się na obrazie klinicznym, badaniach mikrobiologicznych i molekularnych. Leczenie zależy od formy zakażenia – od obserwacji w łagodnych przypadkach do wielolekowej terapii przeciwprątkowej w ciężkich postaciach. W niektórych przypadkach konieczne jest leczenie chirurgiczne. Najskuteczniejszą metodą zapobiegania powikłaniom jest kwalifikacja pacjentów do szczepienia z uwzględnieniem stanu immunologicznego.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl