Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Izosorbidu monoazotan (ISMN), jako składnik aktywny preparatu Mononit 100 Retard, może wchodzić w istotne interakcje z innymi produktami leczniczymi, co może wpływać zarówno na skuteczność terapii, jak i bezpieczeństwo pacjenta. Interakcje te mogą prowadzić do wzmocnienia działania hipotensyjnego lub innych niekorzystnych efektów, które należy brać pod uwagę podczas planowania terapii.¹

Przeciwwskazane połączenia lekowe

Pewne leki nie mogą być stosowane równocześnie z izosorbidu monoazotanem ze względu na znaczne ryzyko nasilenia działania obniżającego ciśnienie krwi (rozszerzenie naczyń). Do najważniejszych należą:²

• Riociguat – stymulator rozpuszczalnej cyklazy guanylanowej (sGC), która jest receptorem tlenku azotu (NO)
• Inhibitory 5-fosfodiesterazy (syldenafil, tadalafil, wardenafil) – ich równoczesne stosowanie z izosorbidu monoazotanem może prowadzić do zagrażających życiu powikłań sercowo-naczyniowych³

Interakcje nasilające działanie hipotensyjne

Równoczesne stosowanie następujących grup leków może znacząco nasilać działanie hipotensyjne izosorbidu monoazotanu:⁴

• Leki rozszerzające naczynia krwionośne – addytywne działanie na układ naczyniowy
• Beta-blokery (leki blokujące receptory β-adrenergiczne) – sumowanie efektu hipotensyjnego
• Leki moczopędne – poprzez zmniejszenie objętości krwi krążącej mogą nasilać efekt hipotensyjny izosorbidu monoazotanu
• Antagoniści wapnia – sumowanie efektu rozszerzającego naczynia
• Inhibitory ACE (inhibitory konwertazy angiotensyny) – mogą potęgować efekt obniżający ciśnienie
• Neuroleptyki – niektóre mogą wywoływać hipotonię ortostatyczną
• Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne – mogą nasilać efekt hipotensyjny

Interakcje z lekami zawierającymi sapropterynę

Sapropteryna (tetrahydrobiopteryna, BH4) jest kofaktorem syntazy tlenku azotu. Zaleca się zachowanie ostrożności podczas jednoczesnego stosowania produktu zawierającego sapropterynę z wszystkimi produktami powodującymi rozszerzenie naczyń krwionośnych poprzez wpływ na metabolizm lub działanie tlenku azotu (NO), w tym z izosorbidu monoazotanem.⁵

Interakcje z dihydroergotaminą

Jednoczesne stosowanie izosorbidu monoazotanu z dihydroergotaminą (DHE) może prowadzić do zwiększenia stężenia DHE we krwi, a tym samym spowodować nasilenie jej działania podwyższającego ciśnienie krwi.⁶

Interakcje z alkaloidami sporyszu

Możliwa jest farmakodynamiczna interakcja między azotanami a alkaloidami sporyszu, która może prowadzić do antagonistycznego działania pomiędzy produktami. Należy unikać jednoczesnego stosowania azotanów i alkaloidów sporyszu.⁷

Interakcje leku z alkoholem

Spożywanie alkoholu podczas terapii izosorbidu monoazotanem może prowadzić do nasilenia działania hipotensyjnego leku, co może skutkować znacznym obniżeniem ciśnienia tętniczego.⁸

Alkohol w połączeniu z izosorbidu monoazotanem może również wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jest to szczególnie istotne w początkowym okresie leczenia, podczas zwiększania dawki, zmiany produktu oraz przy jednoczesnym spożywaniu alkoholu.⁹

Główne mechanizmy interakcji alkoholu z izosorbidu monoazotanem obejmują:

• Addytywne działanie rozszerzające naczynia krwionośne
• Nasilenie efektu hipotensyjnego
• Zwiększone ryzyko omdleń i zawrotów głowy
• Pogorszenie funkcji poznawczych i koordynacji ruchowej

Szczegółowa tabela interakcji

Uwagi dotyczące tolerancji lekowej

Podczas długotrwałego leczenia dużymi dawkami izosorbidu monoazotanu może rozwinąć się tolerancja na lek oraz tolerancja krzyżowa na inne azotany. Aby nie doszło do osłabienia lub zniesienia działania produktu, należy unikać długotrwałego podawania go w dużych dawkach.¹⁰

Zwiększenie dawki i (lub) zmiany odstępów czasowych pomiędzy kolejnymi dawkami mogą prowadzić do osłabienia lub zaprzestania działania produktu leczniczego.¹¹