Specjalne ostrzeżenia
Mononit 100 Retard

Stosowanie izosorbidu monoazotanu w formie Mononit 100 retard wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z niskim ciśnieniem napełniania komór serca, zwłaszcza po świeżym zawale mięśnia sercowego lub przy niewydolności lewej komory, gdzie należy unikać spadku ciśnienia skurczowego poniżej 90 mm Hg. U chorych ze zwężeniem zastawki aortalnej lub mitralnej lek może nasilać objawy niewydolności serca poprzez zmniejszenie obciążenia wstępnego i następczego. Wskazane jest monitorowanie parametrów hemodynamicznych, w tym ciśnienia tętniczego i częstości akcji serca, a także edukacja pacjentów ze skłonnością do ortostatycznych zaburzeń krążenia w zakresie powolnej zmiany pozycji ciała i odpowiedniego nawodnienia. Produkt nie jest przeznaczony do leczenia ostrych napadów dławicy piersiowej ani ostrego zawału mięśnia sercowego, gdzie należy stosować leki o szybkim początku działania zgodnie z wytycznymi.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania leku Mononit 100 Retard

Leczenie produktem Mononit 100 retard (izosorbidu monoazotan) wymaga szczególnej uwagi klinicznej i dokładnego rozważenia stosunku korzyści do ryzyka w pewnych grupach pacjentów. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące sytuacji klinicznych wymagających wzmożonej czujności podczas terapii tym lekiem.1

Zaburzenia hemodynamiczne i choroby układu sercowo-naczyniowego

Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z niskim ciśnieniem napełniania komór serca, które może występować w przebiegu świeżego zawału mięśnia sercowego lub zaburzonej czynności lewej komory serca (niewydolność lewej komory). W tych przypadkach należy starannie monitorować parametry hemodynamiczne i unikać obniżenia ciśnienia skurczowego poniżej 90 mm Hg.2

Zwiększonej uwagi wymagają również pacjenci ze zwężeniem zastawki aortalnej i/lub mitralnej. W tych przypadkach izosorbidu monoazotan może nasilać objawy niewydolności serca poprzez zmniejszenie obciążenia wstępnego i następczego.3

Pacjenci ze skłonnościami do ortostatycznych zaburzeń krążenia wymagają szczególnego nadzoru podczas leczenia izosorbidu monoazotanem. Należy zalecić takim pacjentom powolną zmianę pozycji ciała, szczególnie przy wstawaniu, oraz odpowiednie nawodnienie.4

Stany specjalne wymagające wzmożonej ostrożności

Należy zachować szczególną ostrożność w przypadku pacjentów z chorobami przebiegającymi z podwyższonym ciśnieniem wewnątrzczaszkowym. Choć dotychczasowe obserwacje wskazują, że dalszy wzrost ciśnienia wewnątrzczaszkowego obserwowano jedynie przy dożylnym podaniu dużych dawek nitrogliceryny, nie można wykluczyć pewnego ryzyka także przy stosowaniu izosorbidu monoazotanu.5

U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby istnieje zwiększone ryzyko rozwoju methemoglobinemii, dlatego należy regularnie monitorować morfologię krwi oraz parametry funkcji wątroby podczas stosowania izosorbidu monoazotanu.6

W przypadku jaskry należy zachować ostrożność ze względu na ryzyko zwiększenia ciśnienia wewnątrzgałkowego. Zaleca się monitorowanie ciśnienia wewnątrzgałkowego u pacjentów z jaskrą otrzymujących izosorbidu monoazotan.7

U pacjentów z nadczynnością tarczycy izosorbidu monoazotan może nasilać działanie gruczołu tarczycy, co może prowadzić do pogorszenia objawów choroby podstawowej. Wskazane jest monitorowanie funkcji tarczycy u tych pacjentów.8

Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej (G6PD), u których istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia niedokrwistości hemolitycznej. W tej grupie chorych zaleca się regularne kontrolowanie morfologii krwi.9

Ograniczenia stosowania leku

Należy wyraźnie podkreślić, że produkty Mononit 60 retard i Mononit 100 retard nie są przeznaczone do leczenia ostrych napadów dławicy piersiowej ani ostrego zawału mięśnia sercowego. W przypadku wystąpienia ostrych dolegliwości wieńcowych należy zastosować leki o szybkim początku działania, zgodnie z obowiązującymi wytycznymi postępowania w ostrych zespołach wieńcowych.10

Monitorowanie pacjentów podczas terapii

W trakcie leczenia izosorbidu monoazotanem zaleca się regularną kontrolę parametrów hemodynamicznych, szczególnie ciśnienia tętniczego i częstości akcji serca. U pacjentów z chorobami współistniejącymi wymienionymi powyżej wskazane jest również monitorowanie odpowiednich parametrów biochemicznych i klinicznych, w zależności od współistniejących chorób.

Stan kliniczny Ryzyko Zalecenia dotyczące monitorowania
Niskie ciśnienie napełniania komór serca Hipotensja, pogorszenie perfuzji narządowej Monitorowanie ciśnienia tętniczego, utrzymanie ciśnienia skurczowego >90 mm Hg
Zwężenie zastawki aortalnej/mitralnej Nasilenie objawów niewydolności serca Ocena stanu hemodynamicznego, monitorowanie objawów niewydolności serca
Skłonność do ortostatycznych zaburzeń krążenia Omdlenia, zawroty głowy Edukacja pacjenta, kontrola ciśnienia w pozycji leżącej i stojącej
Ciężkie zaburzenia czynności wątroby Methemoglobinemia Monitorowanie morfologii krwi, parametrów funkcji wątroby
Jaskra Wzrost ciśnienia wewnątrzgałkowego Kontrola ciśnienia wewnątrzgałkowego
Nadczynność tarczycy Nasilenie objawów nadczynności Kontrola funkcji tarczycy (TSH, fT3, fT4)
Niedobór G6PD Niedokrwistość hemolityczna Monitorowanie morfologii krwi
  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl