Właściwości farmakokinetyczne
Mononit 100 Retard 100 mg

Izosorbidu monoazotan, substancja czynna leku Mononit 100 Retard w dawce 100 mg, charakteryzuje się wysoką biodostępnością po podaniu doustnym, wynoszącą 90-100%, co wskazuje na niemal całkowite wchłanianie do krążenia ogólnego. Lek wykazuje szybki początek działania, około 20 minut po podaniu, a efekt terapeutyczny utrzymuje się przez 8-10 godzin. Maksymalne stężenie w surowicy (Cmax) osiągane jest po około 1 godzinie (Tmax). Izosorbidu monoazotan wiąże się z białkami osocza w niewielkim stopniu (około 4%), a jego objętość dystrybucji wynosi około 0,62 l/kg masy ciała, co świadczy o umiarkowanej dystrybucji w tkankach. Okres półtrwania leku w surowicy krwi wynosi 4-5 godzin, co determinuje schemat dawkowania.

Właściwości farmakokinetyczne leku Mononit 100 Retard

Właściwości farmakokinetyczne produktu leczniczego Mononit 100 Retard, zawierającego jako substancję czynną izosorbidu monoazotan w dawce 100 mg w postaci tabletek powlekanych o przedłużonym uwalnianiu, charakteryzują się specyficznymi parametrami, które determinują jego działanie terapeutyczne. Poniżej przedstawiono szczegółową analizę poszczególnych etapów farmakokinetyki leku.1

Wchłanianie

Izosorbidu monoazotan, substancja czynna leku Mononit 100 Retard, charakteryzuje się doskonałymi parametrami wchłaniania z przewodu pokarmowego po podaniu doustnym. Proces ten przebiega szybko i efektywnie. Biodostępność substancji czynnej jest wyjątkowo wysoka i wynosi od 90% do 100%, co oznacza, że praktycznie cała podana dawka leku dociera do krążenia ogólnego i może wywierać działanie terapeutyczne.2

Dystrybucja

Po wchłonięciu do krwiobiegu izosorbidu monoazotan ulega dystrybucji w organizmie, wykazując następujące parametry:

  • Działanie leku rozpoczyna się stosunkowo szybko – już po około 20 minutach od podania.3
  • Efekt terapeutyczny utrzymuje się przez długi okres – od 8 do 10 godzin, co zapewnia przedłużoną kontrolę objawów.4
  • Maksymalne stężenie w surowicy (Cmax) jest osiągane po około 1 godzinie od doustnego podania leku.5
  • Substancja czynna w minimalnym stopniu wiąże się z białkami osocza – zaledwie w około 4%, co może wpływać na jej wysoką dostępność w formie wolnej, farmakologicznie aktywnej.6
  • Objętość względna dystrybucji wynosi około 0,62 l/kg masy ciała, co wskazuje na umiarkowaną dystrybucję leku w tkankach organizmu.7

Metabolizm

Izosorbidu monoazotan podlega specyficznym procesom metabolicznym w organizmie. Kluczowe aspekty metabolizmu tej substancji obejmują:

  • Głównym szlakiem biotransformacji jest denitryfikacja, w wyniku której powstają metabolity pozbawione aktywności farmakologicznej.8
  • Dominującym metabolitem jest izosorbid, związek niewykazujący działania farmakodynamicznego charakterystycznego dla azotanów.9
  • Istotną zaletą farmakokinetyczną izosorbidu monoazotanu jest brak efektu pierwszego przejścia przez wątrobę, co przyczynia się do jego wysokiej biodostępności po podaniu doustnym.10
  • Okres półtrwania leku w surowicy krwi zawiera się w przedziale 4-5 godzin, co determinuje częstotliwość dawkowania i czas utrzymywania się stężeń terapeutycznych.11

Eliminacja

Procesy eliminacji izosorbidu monoazotanu i jego metabolitów charakteryzują się następującymi parametrami:

  • Główną drogą wydalania są nerki, przez które eliminowana jest zdecydowana większość leku i jego metabolitów.12
  • Niewielka ilość – około 1% podanej dawki – jest wydalana z kałem, co wskazuje na minimalny udział eliminacji wątrobowo-jelitowej.13
  • Zaledwie 2% podanej dawki jest wydalane przez nerki w postaci niezmienionej substancji czynnej, co świadczy o intensywnym metabolizmie leku w organizmie.14

Zestawienie kluczowych parametrów farmakokinetycznych

Parametr farmakokinetyczny Wartość
Biodostępność 90-100%
Początek działania ok. 20 minut
Czas trwania efektu terapeutycznego 8-10 godzin
Czas do osiągnięcia stężenia maksymalnego (Tmax) ok. 1 godzina
Wiązanie z białkami osocza ok. 4%
Objętość dystrybucji ok. 0,62 l/kg mc.
Okres półtrwania (t₁/₂) 4-5 godzin
Wydalanie w postaci niezmienionej z moczem 2%
Wydalanie z kałem 1%
Efekt pierwszego przejścia Brak
Główny metabolit Izosorbid (nieaktywny)
  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl