Właściwości farmakokinetyczne
Mononit 60 Retard 60 mg
Izosorbidu monoazotan, substancja czynna preparatu Mononit w dawkach 60 mg i 100 mg, charakteryzuje się wysoką biodostępnością (90-100%) oraz szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, co skutkuje początkiem działania już po około 20 minutach. Maksymalne stężenie w surowicy (Cmax) osiągane jest po około 1 godzinie, a efekt terapeutyczny utrzymuje się przez 8-10 godzin, co umożliwia wygodne dawkowanie dzięki formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu. Lek wykazuje niskie wiązanie z białkami osocza (~4%) oraz objętość dystrybucji około 0,62 l/kg masy ciała, co wskazuje na dobrą dystrybucję w organizmie. Okres półtrwania izosorbidu monoazotanu wynosi 4-5 godzin, co sprzyja stabilnemu utrzymaniu stężeń terapeutycznych.
Właściwości farmakokinetyczne izosorbidu monoazotanu
Izosorbidu monoazotan, substancja czynna preparatu Mononit w dawkach 60 mg i 100 mg w postaci tabletek powlekanych o przedłużonym uwalnianiu, charakteryzuje się korzystnym profilem farmakokinetycznym, co przekłada się na jego skuteczność kliniczną. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące poszczególnych parametrów farmakokinetycznych tego leku.1
Wchłanianie
Izosorbidu monoazotan cechuje się bardzo dobrym i szybkim wchłanianiem z przewodu pokarmowego po podaniu doustnym. Wyróżnia się wysoką biodostępnością, która osiąga wartość od 90% do 100%, co oznacza, że prawie cała podana dawka leku jest dostępna biologicznie w krążeniu ogólnym.2
Dystrybucja
Po podaniu doustnym izosorbidu monoazotan rozpoczyna działanie stosunkowo szybko – po około 20 minutach. Efekt terapeutyczny utrzymuje się przez 8 do 10 godzin, co umożliwia dogodne dawkowanie leku. Maksymalne stężenie substancji czynnej w surowicy krwi (Cmax) występuje po około 1 godzinie od momentu przyjęcia dawki.3
Lek charakteryzuje się niskim stopniem wiązania z białkami osocza – jedynie około 4% izosorbidu monoazotanu wiąże się z białkami krwi, co minimalizuje ryzyko interakcji z innymi lekami na poziomie wiązania z białkami. Objętość względna dystrybucji wynosi około 0,62 l/kg masy ciała, co wskazuje na dobrą dystrybucję leku w organizmie.4
Metabolizm
Izosorbidu monoazotan podlega procesowi denitryfikacji, w wyniku którego powstają metabolity pozbawione aktywności biologicznej. Głównym metabolitem jest izosorbid. Istotną zaletą farmakokinetyczną tej substancji jest fakt, że nie podlega ona efektowi pierwszego przejścia przez wątrobę, co korzystnie wpływa na biodostępność i stabilność stężeń leku we krwi.5
Okres półtrwania (t1/2) izosorbidu monoazotanu w surowicy krwi wynosi od 4 do 5 godzin. Jest to wartość, która umożliwia utrzymanie stężenia terapeutycznego przez odpowiednio długi czas, co przy formie o przedłużonym uwalnianiu przekłada się na wygodne dawkowanie.6
Eliminacja
Izosorbidu monoazotan oraz jego metabolity są eliminowane z organizmu głównie przez wydalanie nerkowe. Jedynie niewielka część leku – około 1% – jest wydalana z kałem. Co istotne, tylko 2% dawki izosorbidu monoazotanu jest wydalane w moczu w postaci niezmienionej, co wskazuje na jego niemal całkowity metabolizm w organizmie przed wydaleniem.7
Formulacja o przedłużonym uwalnianiu
Mononit występuje w postaci tabletek powlekanych o przedłużonym uwalnianiu, co zapewnia stopniowe uwalnianie substancji czynnej i odpowiednio długi czas działania leku. Tabletki Mononit 60 retard mają postać jasnozielonych, podłużnych, obustronnie wypukłych, gładkich tabletek powlekanych, natomiast Mononit 100 retard ma postać ciemnozielonych tabletek o analogicznym kształcie.8
| Parametr farmakokinetyczny | Wartość |
|---|---|
| Biodostępność | 90-100% |
| Początek działania | Około 20 minut |
| Czas utrzymywania się działania | 8-10 godzin |
| Czas do osiągnięcia maksymalnego stężenia (Tmax) | Około 1 godzina |
| Wiązanie z białkami osocza | Około 4% |
| Objętość względna dystrybucji | 0,62 l/kg mc. |
| Okres półtrwania (t1/2) | 4-5 godzin |
| Główny metabolit | Izosorbid (nieaktywny) |
| Wydalanie przez nerki | Główna droga eliminacji |
| Wydalanie z kałem | 1% |
| Wydalanie w postaci niezmienionej z moczem | 2% |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania