Przedawkowanie
Mononit 60 Retard 60 mg

Przedawkowanie leku Mononit 60 Retard

Przedawkowanie izosorbidu monoazotanu, substancji czynnej zawartej w leku Mononit 60 retard (tabletki powlekane o przedłużonym uwalnianiu), może prowadzić do szeregu poważnych zaburzeń ogólnoustrojowych. Właściwe rozpoznanie objawów przedawkowania oraz wdrożenie odpowiedniego postępowania terapeutycznego ma kluczowe znaczenie dla pomyślnego leczenia pacjenta.¹

Manifestacje kliniczne przedawkowania

Przedawkowanie izosorbidu monoazotanu charakteryzuje się spektrum objawów związanych głównie z działaniem naczyniorozszerzającym oraz wpływem na układ krążenia. Wiodącym objawem jest hipotensja ze spadkiem ciśnienia tętniczego poniżej 90 mmHg, której towarzyszą ortostatyczne zaburzenia krążenia. U pacjentów obserwuje się również bladość skóry, nadmierną potliwość oraz słabo wyczuwalne tętno. W odpowiedzi na spadek ciśnienia, dochodzi do rozwoju odruchowej tachykardii.²

Pacjenci z przedawkowaniem izosorbidu monoazotanu zgłaszają często objawy neurologiczne, takie jak ból głowy, osłabienie oraz zawroty głowy pochodzenia błędnikowego. Ze strony układu pokarmowego występują nudności, wymioty i biegunka. Charakterystycznym objawem jest również napadowe zaczerwienienie skóry.³

Powikłania metaboliczne

Szczególnie niebezpiecznym powikłaniem przedawkowania izosorbidu monoazotanu jest methemoglobinemia. Powstaje ona w wyniku metabolizmu organicznych azotanów i tworzenia jonów azotynowych. Klinicznie manifestuje się sinicą i dusznością z towarzyszącym przyspieszeniem oddechu. Długotrwałe przedawkowanie prowadzi do rozwoju methemoglobinemii, jednak jej znaczenie kliniczne pozostaje nie w pełni wyjaśnione.⁴

Przy zastosowaniu bardzo dużych dawek izosorbidu monoazotanu istnieje ryzyko zwiększenia ciśnienia wewnątrzczaszkowego z towarzyszącymi objawami pochodzenia mózgowego, co stanowi dodatkowe zagrożenie dla pacjenta.⁵

Postępowanie terapeutyczne

Leczenie przedawkowania izosorbidu monoazotanu wymaga kompleksowego podejścia i powinno być prowadzone w warunkach oddziału intensywnej opieki medycznej, z możliwością monitorowania podstawowych funkcji życiowych. W ramach pierwszej pomocy należy zastosować standardowe procedury detoksykacyjne, takie jak płukanie żołądka, oraz zapewnić prawidłowe ułożenie pacjenta (pozycja pozioma z uniesionymi nogami).⁶

W przypadku znacznego niedociśnienia i/lub wstrząsu kluczowe jest szybkie wdrożenie substytucji płynów oraz zastosowanie leków wazopresyjnych, takich jak noradrenalina (norepinefryna) i/lub dopamina we wlewie dożylnym. Istotne jest, że w przypadku przedawkowania izosorbidu monoazotanu podanie adrenaliny (epinefryny) i jej pochodnych jest przeciwwskazane.⁷

Leczenie methemoglobinemii powinno być dostosowane do jej nasilenia. W zależności od stopnia zaawansowania można zastosować następujące środki terapeutyczne:⁸

• Witamina C: 1 g doustnie lub sól fizjologiczna dożylnie⁹
• Błękit metylenowy: do 50 ml 1% roztworu błękitu metylenowego dożylnie¹⁰
• Błękit toluidynowy: początkowo 2 do 4 mg/kg masy ciała wyłącznie dożylnie; w razie konieczności wlew można powtórzyć kilka razy, w odstępach godzinnych w dawce 2 mg/kg masy ciała¹¹

W ciężkich przypadkach methemoglobinemii może być konieczne zastosowanie tlenoterapii, hemodializy lub transfuzji wymiennej krwi. W sytuacji zatrzymania oddechu i krążenia należy natychmiast rozpocząć zabiegi resuscytacyjne.¹²

Objawy przedawkowania izosorbidu monoazotanu