midazolam w jamie ustnej

Midazolam podawany w jamie ustnej to benzodiazepina o działaniu uspokajającym, przeciwlękowym i nasennym, stosowana głównie w pediatrii i u pacjentów z trudnościami w przyjmowaniu leków drogą doustną. Forma podania w jamie ustnej (bukalnie lub podjęzykowo) zapewnia szybkie wchłanianie leku przez śluzówkę, z pominięciem przewodu pokarmowego i efektu pierwszego przejścia przez wątrobę.

W praktyce klinicznej midazolam podawany w jamie ustnej jest często wykorzystywany w premedykacji przed zabiegami diagnostycznymi lub chirurgicznymi u dzieci, w leczeniu stanów lękowych oraz jako lek przeciwdrgawkowy w nagłych przypadkach padaczki. Szczególnie cenna jest możliwość podawania roztworu midazolamu na śluzówkę policzka u pacjentów nieprzytomnych lub niezdolnych do połykania.

Dawkowanie midazolamu w jamie ustnej zależy od wieku pacjenta, masy ciała oraz wskazania klinicznego. Typowe dawki wahają się od 0,2 do 0,5 mg/kg masy ciała. Działania niepożądane obejmują sedację, senność, zaburzenia oddychania (przy wyższych dawkach), a także możliwość wystąpienia amnezji następczej. Przy podawaniu leku należy monitorować funkcje życiowe pacjenta, szczególnie u osób z chorobami układu oddechowego.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Epistatus

Produkt leczniczy Epistatus, zawierający midazolam w formie roztworu do stosowania w jamie ustnej, wymaga szczególnej ostrożności podczas podawania, zwłaszcza u niemowląt w wieku 3-6 miesięcy, ze względu na ryzyko opóźnionej depresji oddechowej wynikającej z wyższego stosunku metabolitu do leku macierzystego. W tej grupie wiekowej konieczne jest podawanie leku wyłącznie pod nadzorem wykwalifikowanego personelu medycznego, z dostępem do sprzętu do resuscytacji i monitorowaniem czynności oddechowej. U pacjentów z przewlekłą niewydolnością oddechową, nerkową, wątrobową lub zaburzeniami czynności serca istnieje ryzyko kumulacji midazolamu i przedłużenia jego działania, co wymaga dostosowania dawkowania i ścisłego monitorowania. Osoby osłabione wykazują zwiększoną wrażliwość na działanie benzodiazepin, co może skutkować nasileniem sedacji i innych działań niepożądanych.
benzodiazepiny, czynność oddechowa, depresja oddechowa, dysfagia, działania niepożądane, farmakokinetyka midazolamu, hamowanie czynności oddechowej, klirens midazolamu, lek opioidowy, midazolam w jamie ustnej, niepamięć następcza, nietolerancja fruktozy, niewydolność oddechowa, przewlekła niewydolność nerek, przewlekła niewydolność oddechowa, resuscytacja, zaburzenia czynności serca, zaburzenia czynności wątroby
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Soloxelam 5 mg

Midazolam podawany w postaci roztworu do stosowania w jamie ustnej (Soloxelam) charakteryzuje się szybkim wchłanianiem i wysoką biodostępnością (około 75% u dorosłych, 87% u dzieci z ciężką malarią i drgawkami). Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) osiągane jest w ciągu 30 minut u dzieci, a AUC0-inf różni się w zależności od wieku i dawki (np. 168 ng·h/mL przy 2,5 mg u niemowląt 3 mies.–<1 roku, do 254 ng·h/mL przy 7,5 mg u dzieci 5–<10 lat). Midazolam wykazuje dużą lipofilność, objętość dystrybucji wynosi około 5,3 L/kg, a wiązanie z białkami osocza sięga 96-98%. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie przez CYP3A4, z alfa-hydroksymidazolanem jako głównym metabolitem (stosunek AUC metabolitu do leku u dzieci wynosi 0,46). Klirens osoczowy u dzieci wynosi 30 mL/kg/min, a eliminacja przebiega dwufazowo z okresem półtrwania 27 minut (faza początkowa) i 204 minut (faza eliminacji). Wydalanie odbywa się głównie przez nerki w postaci sprzężonego metabolitu (60-80%), z mniej niż 1% leku niezmienionego.
alfa-hydroksymidazolam, badanie farmakokinetyczne, bariera łożyskowa, białko osocza, biodostępność, cytochrom P4503A4, drgawki, dysfunkcja nerek, hydroksylacja, klirens osoczowy, kwas glukuronowy, lipofilność, marskość wątroby, midazolam w jamie ustnej, napad drgawkowy, niewydolność serca, objętość dystrybucji, okres półtrwania, parametr farmakokinetyczny, płyn mózgowo-rdzeniowy, pole powierzchni pod krzywą, przewlekła niewydolność nerek, Soloxelam, stężenie maksymalne leku

midazolam w jamie ustnej

Powiązane wpisy

Specjalne ostrzeżenia – Epistatus

Właściwości farmakokinetyczne – Soloxelam 5 mg