ostre zapalenie żył

Ostre zapalenie żył (łac. phlebitis acuta) to stan zapalny ściany naczynia żylnego, który może obejmować jedną lub więcej żył. Wyróżnia się dwie główne postacie: zakrzepowe zapalenie żył (thrombophlebitis), gdy procesowi zapalnemu towarzyszy powstanie zakrzepu, oraz niezakrzepowe zapalenie żył (phlebitis simplex), gdy zakrzep nie występuje.

Najczęstszymi czynnikami ryzyka ostrego zapalenia żył są: urazy żył (w tym kaniulacja naczyń), zabiegi chirurgiczne, przedłużone unieruchomienie, ciąża, stosowanie doustnych środków antykoncepcyjnych, nowotwory złośliwe oraz zaburzenia krzepnięcia krwi. Zakażenia bakteryjne ściany naczynia (phlebitis suppurativa) stanowią rzadszą przyczynę tego schorzenia.

Objawy kliniczne ostrego zapalenia żył obejmują ból, zaczerwienienie i obrzęk wzdłuż przebiegu zajętej żyły, miejscowe zwiększenie ucieplenia tkanek oraz wyczuwalny podczas palpacji stwardniały, bolesny powrózek żylny. W przypadku zajęcia dużych żył głębokich mogą wystąpić obrzęki kończyn oraz gorączka.

Diagnostyka obejmuje badanie fizykalne, badania laboratoryjne (m.in. D-dimery) oraz badania obrazowe, szczególnie USG dopplerowskie. Leczenie zależy od lokalizacji i nasilenia procesu zapalnego, a obejmuje najczęściej leki przeciwzapalne, przeciwbólowe, heparyny drobnocząsteczkowe, miejscowe okłady oraz kompresoterapię. W przypadkach powikłanych może być konieczne leczenie operacyjne.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl