przekazanie przeciwciał

Przekazanie przeciwciał to proces, podczas którego gotowe przeciwciała są przekazywane od jednego organizmu do drugiego, zapewniając natychmiastową, lecz czasową ochronę immunologiczną. W medycynie znane jest to jako odporność bierna, w przeciwieństwie do odporności czynnej, która rozwija się po kontakcie z antygenem lub szczepieniu.

Zjawisko to występuje naturalnie między matką a płodem przez łożysko oraz między matką a noworodkiem poprzez mleko matki (szczególnie siarę). W terapii medycznej stosuje się je w formie immunoglobulin lub surowic odpornościowych, które zawierają przeciwciała skierowane przeciwko określonym patogenom.

Przekazywanie przeciwciał ma kluczowe znaczenie w zapobieganiu i leczeniu wielu chorób zakaźnych, w terapii niektórych chorób autoimmunologicznych oraz w profilaktyce poekspozycyjnej. Klinicznie stosuje się je m.in. w przypadku tężca, wścieklizny, odry, wirusowego zapalenia wątroby typu B czy konfliktu serologicznego.

Warto podkreślić, że w przeciwieństwie do odporności czynnej, ochrona uzyskana przez przekazanie przeciwciał jest natychmiastowa, ale utrzymuje się tylko przez okres od kilku tygodni do kilku miesięcy, co wynika z naturalnego okresu półtrwania immunoglobulin w organizmie biorcy.