Właściwości farmakokinetyczne
Theraflu Total Grip 500 mg + 6,1 mg + 100 mg
Theraflu Total Grip w postaci kapsułek twardych zawiera trzy substancje czynne: paracetamol (500 mg), chlorowodorek fenylefryny (6,1 mg) oraz gwajafenezynę (100 mg), które wykazują zróżnicowane profile farmakokinetyczne. Paracetamol charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) w ciągu 10-60 minut. Metabolizowany jest głównie w wątrobie przez glukuronidację, sulfonację oraz utlenianie z udziałem cytochromu P450, a eliminacja następuje przez nerki w postaci koniugatów, z okresem półtrwania 1-3 godziny. Fenylefryna podlega znacznemu efektowi pierwszego przejścia, co ogranicza jej biodostępność po podaniu doustnym; Cmax osiąga w 45 minut do 2 godzin, a eliminacja nerkowa zachodzi głównie przez sprzęganie z siarczanami, z okresem półtrwania 2-3 godziny. Gwajafenezyna jest szybko i całkowicie absorbowana, osiągając Cmax w 15-30 minut, metabolizowana do kwasu beta-(2-metoksyfenoksy)mlekowego, a jej eliminacja nerkowa jest bardzo efektywna, z 81% dawki wydalanej po 4 godzinach i 95% po 24 godzinach, przy średnim okresie półtrwania około 1 godziny.
Właściwości farmakokinetyczne leku Theraflu Total Grip
Theraflu Total Grip (500 mg + 6,1 mg + 100 mg, kapsułki twarde) zawiera trzy substancje czynne o zróżnicowanych właściwościach farmakokinetycznych: paracetamol, chlorowodorek fenylefryny oraz gwajafenezynę. Poniżej przedstawiono szczegółowe charakterystyki farmakokinetyczne każdej z tych substancji, obejmujące procesy wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu oraz wydalania.1
Właściwości farmakokinetyczne paracetamolu
Wchłanianie paracetamolu po podaniu doustnym charakteryzuje się szybkością i niemal całkowitą kompletnością. Substancja ta jest absorbowana z przewodu pokarmowego w sposób efektywny, co przekłada się na jej wysoką biodostępność. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) osiągane jest stosunkowo szybko, w czasie od 10 do 60 minut po podaniu doustnym kapsułki.2
Metabolizm paracetamolu zachodzi przede wszystkim w wątrobie, gdzie substancja podlega trzem głównym szlakom biotransformacji:
- Sprzęganie z kwasem glukuronowym (glukuronidacja) – główny szlak metaboliczny
- Sprzęganie z kwasem siarkowym (sulfonacja)
- Utlenianie przy udziale enzymów cytochromu P450
Procesy te prowadzą do powstania metabolitów, które podlegają dalszemu wydalaniu.3
Eliminacja paracetamolu odbywa się głównie przez nerki. Substancja jest wydalana z moczem przede wszystkim w postaci koniugatów – glukuronidowych i siarczanowych. Okres półtrwania w fazie eliminacji (t½) paracetamolu wynosi od 1 do 3 godzin, co wskazuje na stosunkowo szybkie usuwanie leku z organizmu.4
Właściwości farmakokinetyczne fenylefryny
Wchłanianie fenylefryny zachodzi w przewodzie pokarmowym, jednak jest ono ograniczone przez efekt pierwszego przejścia. Zjawisko to polega na metabolizmie substancji przez monoaminooksydazę (MAO) obecną zarówno w jelicie, jak i wątrobie, zanim lek przedostanie się do krążenia ogólnego. W konsekwencji fenylefryna podawana doustnie charakteryzuje się zmniejszoną dostępnością biologiczną w porównaniu do innych dróg podania.5
Maksymalne stężenie fenylefryny w osoczu (Cmax) jest osiągane w czasie od 45 minut do 2 godzin po podaniu doustnym, co wskazuje na nieco wolniejsze wchłanianie w porównaniu do paracetamolu.6
Eliminacja fenylefryny odbywa się niemal wyłącznie przez nerki, przy czym substancja jest wydalana z moczem głównie w postaci metabolitów sprzężonych z siarczanami. Okres półtrwania w fazie eliminacji (t½) fenylefryny z osocza wynosi od 2 do 3 godzin.7
Właściwości farmakokinetyczne gwajafenezyny
Wchłanianie gwajafenezyny po podaniu doustnym charakteryzuje się szybkością i kompletnością. Substancja jest całkowicie absorbowana z przewodu pokarmowego, co zapewnia jej wysoką biodostępność. Maksymalne stężenie (Cmax) niezmienionej substancji czynnej w osoczu jest osiągane bardzo szybko, w czasie od 15 do 30 minut po podaniu doustnym.8
Metabolizm gwajafenezyny odbywa się głównie poprzez przekształcenie do kwasu beta-(2-metoksyfenoksy)mlekowego, który stanowi jej główny metabolit.9
Eliminacja gwajafenezyny przebiega szybko i niemal całkowicie przez nerki. Okres półtrwania w fazie eliminacji (t½) wynosi średnio 1 godzinę, co świadczy o szybkim usuwaniu substancji z organizmu. Wydalanie z moczem charakteryzuje się wysoką efektywnością – 81% przyjętej dawki pojawia się w moczu już po 4 godzinach, a 95% po 24 godzinach od podania.10
Zestawienie parametrów farmakokinetycznych substancji czynnych
| Parametr farmakokinetyczny | Paracetamol | Fenylefryna | Gwajafenezyna |
|---|---|---|---|
| Wchłanianie | Szybkie i niemal całkowite | Podlega znacznemu efektowi pierwszego przejścia | Szybkie i całkowite |
| Czas do osiągnięcia Cmax | 10-60 minut | 45 minut – 2 godziny | 15-30 minut |
| Główne szlaki metaboliczne | Glukuronidacja, sulfonacja, utlenianie | Metabolizm przez MAO, sprzęganie z siarczanami | Metabolizm do kwasu beta-(2-metoksyfenoksy)mlekowego |
| Okres półtrwania (t½) | 1-3 godziny | 2-3 godziny | Średnio 1 godzina |
| Główna droga eliminacji | Nerkowa (jako koniugaty) | Nerkowa (jako koniugaty siarczanowe) | Nerkowa |
| Wydajność eliminacji | Wysoka | Wysoka | 81% po 4h, 95% po 24h |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania