dreszcze
Wskazanie

Dreszcze to zjawisko samoistnych, rytmicznych skurczów mięśni szkieletowych, które występuje najczęściej jako odpowiedź organizmu na gwałtowny wzrost temperatury ciała. Są one charakterystycznym objawem wielu infekcji i chorób, w tym grypy, zapalenia płuc, zakażeń układu moczowego czy malarii. Dreszcze mogą być również wynikiem ekspozycji na niską temperaturę otoczenia, reakcji na niektóre leki, a także objawem towarzyszącym stanom zapalnym, chorobom autoimmunologicznym lub nowotworom.

W leczeniu dreszczy kluczowe jest zidentyfikowanie i wyeliminowanie przyczyny podstawowej. W przypadku infekcji wirusowych, które często wywołują gorączkę i dreszcze, stosuje się leki przeciwgorączkowe i przeciwbólowe, takie jak paracetamol (Panadol, Apap, Paracetamol Filofarm) lub ibuprofen (Ibuprom, Nurofen, Ibuprofen Polfarmex). Przy infekcjach bakteryjnych konieczne może być wdrożenie antybiotykoterapii, np. amoksycylina (Amoksiklav, Duomox), doksycyklina (Doxycyclinum, Unidox Solutab) czy ciprofloksacyna (Cipronex, Proxacin).

W przypadku malarii, która jest klasycznym przykładem choroby przebiegającej z napadowymi dreszczami, stosuje się leki przeciwmalaryczne, takie jak atowakwon z proguanilem (Malarone), meflochina (Lariam) czy artemeter z lumefantryną (Riamet). W stanach silnego niepokoju towarzyszącego dreszczom można rozważyć podanie krótkodziałających benzodiazepin, np. diazepam (Relanium, Relsed).

Największą trudnością w leczeniu pacjentów z dreszczami jest prawidłowe zidentyfikowanie przyczyny tego objawu, który może towarzyszyć wielu różnym jednostkom chorobowym. Dodatkowym wyzwaniem jest różnicowanie między dreszczami związanymi z gorączką a dreszczami wynikającymi z hipotermii, które wymagają zupełnie innego podejścia terapeutycznego. W przypadku dreszczy w przebiegu chorób przewlekłych lub nowotworowych, trudność stanowi znalezienie równowagi między łagodzeniem objawów a leczeniem choroby podstawowej, szczególnie gdy objawy są oporne na standardową terapię przeciwgorączkową.