Właściwości farmakokinetyczne
Klipal 600 mg + 50 mg

Właściwości farmakokinetyczne leku Klipal (600 mg + 50 mg)

Lek Klipal zawiera dwie substancje czynne – paracetamol (600 mg) oraz kodeiny fosforan półwodny (50 mg, co odpowiada 36,8 mg kodeiny). Właściwości farmakokinetyczne obu składników zachodzą równolegle, a ich profile wchłaniania i dystrybucji nie ulegają wzajemnym modyfikacjom przy jednoczesnym podaniu.¹

Farmakokinetyka paracetamolu

Wchłanianie: Po podaniu doustnym paracetamol ulega szybkiemu i całkowitemu wchłonięciu. Maksymalne stężenie w osoczu osiąga w czasie 30-60 minut od momentu podania.²

Dystrybucja: Paracetamol jest szybko dystrybuowany do wszystkich tkanek organizmu. Charakterystyczne jest porównywalne stężenie substancji we krwi, ślinie i osoczu. Wykazuje niski stopień wiązania z białkami osocza.³

Metabolizm: Głównym miejscem metabolizmu paracetamolu jest wątroba. Podstawowe szlaki metaboliczne obejmują:

• Sprzęganie z kwasem glukuronowym (60-80% metabolizmu)
• Sprzęganie z resztami siarczanowymi (20-30% metabolizmu)

Istnieje również mniej znaczący szlak metaboliczny przebiegający z udziałem cytochromu P450, prowadzący do powstania reaktywnego metabolitu pośredniego – N-acetylobenzoimino-chinonu. W normalnych warunkach stosowania leku metabolit ten jest szybko detoksyfikowany przez zredukowany glutation, a następnie wydalany z moczem po sprzężeniu z cysteiną i kwasem merkaptopurowym. Należy jednak podkreślić, że w przypadku znacznego przedawkowania stężenie tego toksycznego metabolitu znacząco wzrasta.⁴

Wydalanie: Paracetamol jest eliminowany głównie przez nerki. Blisko 90% przyjętej dawki ulega wydaleniu z moczem w ciągu 24 godzin, przeważnie w formie sprzężonej z kwasem glukuronowym (60-80%) oraz siarczanami (20-30%). Jedynie niewielka część (poniżej 5%) wydalana jest w niezmienionej postaci. Okres półtrwania paracetamolu w osoczu wynosi około 2 godzin.⁵

Zmienność patofizjologiczna farmakokinetyki paracetamolu

Niewydolność nerek: U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny poniżej 30 ml/min) obserwuje się spowolnienie eliminacji paracetamolu i jego metabolitów.⁶

Pacjenci w podeszłym wieku: W tej grupie pacjentów zdolność procesów sprzęgania nie ulega modyfikacji.⁷

Farmakokinetyka kodeiny

Wchłanianie: Kodeina charakteryzuje się dobrym wchłanianiem z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie w osoczu osiąga po około 60 minutach od podania.⁸

Dystrybucja: Kodeina ma zdolność przenikania przez barierę łożyskową oraz jest wydzielana do mleka kobiecego, co ma istotne znaczenie kliniczne.⁹

Metabolizm: Kodeina podlega intensywnemu metabolizmowi wątrobowemu. Główne szlaki metaboliczne obejmują:

• Bezpośrednie sprzęganie z kwasem glukuronowym (tworząc kodeino-6-glukuronid)
• O-demetylację do morfiny
• N-demetylację do norkodeiny

¹⁰

Wydalanie: Kodeina wraz z jej metabolitami jest wydalana niemal całkowicie przez nerki, głównie w postaci sprzężonej z kwasem glukuronowym. Okres półtrwania kodeiny w osoczu wynosi około 3 godzin.¹¹

Porównanie parametrów farmakokinetycznych składników leku Klipal