zaburzenie wydzielania aldosteronu

Zaburzenia wydzielania aldosteronu to grupa schorzeń związanych z nieprawidłową produkcją tego hormonu przez korę nadnerczy. Aldosteron pełni kluczową rolę w regulacji gospodarki wodno-elektrolitowej organizmu, wpływając głównie na reabsorpcję sodu i wydalanie potasu przez nerki.

Nadmierne wydzielanie aldosteronu (hiperaldosteronizm) może występować jako pierwotny zespół Conna, spowodowany najczęściej gruczolakiem kory nadnerczy, lub wtórny, wynikający z aktywacji układu renina-angiotensyna-aldosteron. Objawia się nadciśnieniem tętniczym opornym na leczenie, hipokaliemią, zasadowicą metaboliczną oraz zwiększonym wydalaniem potasu z moczem.

Niedobór aldosteronu (hipoaldosteronizm) może być skutkiem niedoczynności kory nadnerczy (choroba Addisona), izolowanego defektu syntezy aldosteronu lub oporności tkanek na jego działanie. Prowadzi do hiponatremii, hiperkaliemii, kwasicy metabolicznej i hipowolemii. Diagnostyka obejmuje pomiar stężenia aldosteronu, aktywności reninowej osocza oraz testy czynnościowe nadnerczy.

Leczenie zaburzeń wydzielania aldosteronu zależy od ich przyczyny. W przypadku hiperaldosteronizmu pierwotnego stosuje się leczenie operacyjne (adrenalektomia) lub farmakologiczne z użyciem antagonistów receptora mineralokortykoidowego (spironolakton, eplerenon). Hipoaldosteronizm wymaga suplementacji mineralokortykoidów (fludrokortyzon) oraz odpowiedniego wyrównania gospodarki wodno-elektrolitowej.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl