Przedawkowanie
Lapress 10 mg

Przedawkowanie leku Lapress

Przedawkowanie lerkanidypiny, substancji czynnej leku Lapress, stanowi poważny stan kliniczny wymagający natychmiastowej interwencji medycznej. Po wprowadzeniu lerkanidypiny do obrotu odnotowano kilka przypadków przedawkowania w szerokim zakresie dawek – od 30-40 mg aż do 800 mg, w tym przypadki związane z próbami samobójczymi.¹

Mechanizm toksyczności

Lerkanidypina należy do grupy antagonistów wapnia z grupy pochodnych dihydropirydyny. Podobnie jak inne leki z tej grupy, przedawkowanie lerkanidypiny powoduje przede wszystkim nadmierne rozszerzenie naczyń obwodowych z wyraźnym niedociśnieniem i odruchową tachykardią jako konsekwencjami fizjologicznymi.²

Warto zauważyć, że przy bardzo dużych dawkach lerkanidypiny może dojść do utraty selektywności obwodowej działania leku, co prowadzi do przeciwstawnych efektów hemodynamicznych – bradykardii i ujemnego efektu inotropowego (osłabienia siły skurczu mięśnia sercowego).³

Objawy kliniczne przedawkowania

Manifestacja kliniczna przedawkowania lerkanidypiny wynika bezpośrednio z jej działania farmakologicznego na układ sercowo-naczyniowy. Najczęściej zgłaszanymi objawami klinicznymi w przypadkach przedawkowania są:⁴

• Niedociśnienie tętnicze – często znacznego stopnia, wynikające z rozszerzenia łożyska naczyniowego
• Zawroty głowy – konsekwencja hipoperfuzji mózgowej w przebiegu niedociśnienia
• Ból głowy – związany z bezpośrednim działaniem naczyniowym leku
• Kołatanie serca – wynik odruchowej tachykardii kompensacyjnej

Przy bardzo wysokich dawkach mogą wystąpić również objawy związane z utratą selektywności obwodowej, takie jak bradykardia i objawy niewydolności serca wynikające z ujemnego działania inotropowego.

Postępowanie w przedawkowaniu

Klinicznie istotne niedociśnienie stanowi główne wyzwanie terapeutyczne i wymaga aktywnego wsparcia układu krążenia. Postępowanie terapeutyczne powinno obejmować:⁵

1. Częste monitorowanie parametrów życiowych, ze szczególnym uwzględnieniem:
   • Ciśnienia tętniczego
   • Czynności serca
   • Czynności układu oddechowego
2. Uniesienie kończyn dolnych – w celu zwiększenia powrotu żylnego
3. Uważną kontrolę:
   • Objętości krążącego płynu – często konieczne jest przetoczenie krystaloidów
   • Ilości wydalanego moczu – monitorowanie w celu oceny perfuzji nerek

Ze względu na przedłużone działanie farmakologiczne lerkanidypiny, kluczowe jest monitorowanie stanu układu krążenia pacjenta przez co najmniej 24 godziny po przedawkowaniu, nawet jeśli stan kliniczny uległ widocznej poprawie.⁶

Specyfika postępowania terapeutycznego

Należy podkreślić, że lerkanidypina charakteryzuje się wysokim stopniem wiązania z białkami osocza, co znacząco ogranicza skuteczność procedur eliminacji pozaustrojowej. Dializoterapia nie jest efektywną metodą eliminacji leku z organizmu i prawdopodobnie nie przyniesie korzyści terapeutycznych.⁷

Pacjenci, u których spodziewane jest zatrucie o nasileniu od umiarkowanego do ciężkiego, powinni być hospitalizowani na oddziale intensywnej terapii, gdzie możliwe jest ścisłe monitorowanie parametrów życiowych oraz natychmiastowa interwencja w przypadku wystąpienia powikłań sercowo-naczyniowych.⁸