Interakcje produktu leczniczego Lercaprel

Produkt leczniczy Lercaprel (enalapryl maleinian 20 mg + lerkanidypina chlorowodorek 10 mg) może wykazywać wzmożone działanie przeciwnadciśnieniowe, gdy jest stosowany jednocześnie z innymi lekami obniżającymi ciśnienie tętnicze, takimi jak diuretyki, beta-adrenolityki, alfa-adrenolityki i inne substancje o działaniu hipotensyjnym.¹

Interakcje związane z enalaprylem

Enalapryl, jako inhibitor konwertazy angiotensyny (ACE), podlega licznym interakcjom z innymi produktami leczniczymi, które mogą mieć istotne znaczenie kliniczne:

Leki zwiększające ryzyko obrzęku naczynioruchowego

Jednoczesne stosowanie enalaprylu z sakubitrylem/walsartanem jest przeciwwskazane ze względu na istotnie zwiększone ryzyko obrzęku naczynioruchowego. Podobnie, zwiększone ryzyko tego powikłania występuje przy łącznym stosowaniu z racekadotrylem, inhibitorami mTOR (np. syrolimusem, ewerolimusem, temsyrolimusem) oraz wildagliptyną.²

Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA)

Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE z antagonistami receptora angiotensyny II lub aliskirenem powoduje podwójną blokadę układu RAA, co związane jest z większą częstością występowania działań niepożądanych, w tym niedociśnienia, hiperkaliemii oraz zaburzeń czynności nerek (włącznie z ostrą niewydolnością nerek) w porównaniu do monoterapii.³

Interakcje wpływające na stężenie potasu

Leki moczopędne oszczędzające potas (spironolakton, triamteren, amiloryd), suplementy potasu i substytuty soli zawierające potas mogą prowadzić do istotnego zwiększenia stężenia potasu w surowicy. Również trimetoprym i ko-trimoksazol (trimetoprym z sulfametoksazolem) mogą zwiększać stężenie potasu. Leczenie skojarzone enalaprylem z tymi preparatami nie jest zalecane, a jeżeli jest konieczne, wymaga ścisłego monitorowania kaliemii.⁴

Hiperkaliemia może również wystąpić podczas jednoczesnego stosowania enalaprylu z cyklosporyną lub heparyną. W obu przypadkach zaleca się monitorowanie stężenia potasu w surowicy.⁵

Diuretyki i inne leki hipotensyjne

Wcześniejsze leczenie dużymi dawkami diuretyków może prowadzić do zmniejszenia objętości wewnątrznaczyniowej i zwiększenia ryzyka niedociśnienia po rozpoczęciu terapii enalaprylem. Działanie hipotensyjne można zmniejszyć poprzez odstawienie diuretyku, zwiększenie objętości płynów lub spożycia soli lub poprzez zastosowanie małej dawki początkowej enalaprylu.⁶

Jednoczesne podawanie enalaprylu z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi może nasilać działanie hipotensyjne. Szczególnie istotne może być połączenie z nitrogliceryną, innymi azotanami lub innymi lekami rozszerzającymi naczynia, które może prowadzić do znacznego obniżenia ciśnienia tętniczego.⁷

Lit

Jednoczesne stosowanie litu i enalaprylu może prowadzić do przemijającego zwiększenia stężenia litu w surowicy i nasilenia jego toksyczności. Dodatkowe zastosowanie diuretyków tiazydowych może dodatkowo zwiększać stężenie litu. Nie zaleca się łączenia enalaprylu z litem, a jeżeli jest to konieczne, należy ściśle monitorować stężenie litu w surowicy.⁸

Leki psychotropowe i anestetyki

Jednoczesne stosowanie enalaprylu z trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, lekami przeciwpsychotycznymi, opioidowymi lekami przeciwbólowymi czy środkami do znieczulenia ogólnego może prowadzić do nasilenia działania hipotensyjnego.⁹

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ)

NLPZ, w tym selektywne inhibitory COX-2, mogą osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe enalaprylu. Ponadto, jednoczesne stosowanie NLPZ i enalaprylu może prowadzić do pogorszenia czynności nerek oraz zwiększenia stężenia potasu w surowicy. W rzadkich przypadkach może wystąpić ostra niewydolność nerek, szczególnie u pacjentów z uprzednio istniejącymi zaburzeniami czynności nerek, osób w podeszłym wieku lub pacjentów odwodnionych. Należy zapewnić odpowiednie nawodnienie oraz monitorować czynność nerek.¹⁰

Złoto

U pacjentów leczonych preparatami złota we wstrzyknięciach (aurotiojabłczan sodu) i jednocześnie przyjmujących inhibitory ACE, w tym enalapryl, rzadko występowały reakcje przypominające objawy po podaniu azotanów (nagłe zaczerwienienie twarzy, nudności, wymioty i niedociśnienie tętnicze).¹¹

Sympatykomimetyki

Leki sympatykomimetyczne mogą zmniejszać działanie przeciwnadciśnieniowe inhibitorów ACE.¹²

Leki przeciwcukrzycowe

Łączne stosowanie enalaprylu z lekami przeciwcukrzycowymi (insuliną, doustnymi lekami hipoglikemizującymi) może zwiększać ryzyko hipoglikemii, szczególnie w początkowym okresie leczenia oraz u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.¹³

Inne leki

Enalapryl można bezpiecznie stosować jednocześnie z kwasem acetylosalicylowym (w dawkach kardioprotekcyjnych), lekami trombolitycznymi oraz beta-adrenolitykami.¹⁴

Interakcje związane z lerkanidypiną

Lerkanidypina, jako pochodna dihydropirydyny, jest metabolizowana przez enzym CYP3A4, co powoduje, że liczne leki mogą wchodzić z nią w interakcje.

Inhibitory CYP3A4

Jednoczesne stosowanie lerkanidypiny z silnymi inhibitorami CYP3A4 (ketokonazol, itrakonazol, rytonawir, erytromycyna, troleandomycyna, klarytromycyna) jest przeciwwskazane, ponieważ prowadzi do znacznego zwiększenia stężenia lerkanidypiny w osoczu. W badaniu interakcji z ketokonazolem wykazano 15-krotne zwiększenie AUC oraz 8-krotne zwiększenie Cmax enancjomeru S-lerkanidypiny.¹⁵

Cyklosporyna

Jednoczesne stosowanie lerkanidypiny z cyklosporyną jest przeciwwskazane ze względu na zwiększenie stężeń obu leków w osoczu. Łączne podanie powoduje 3-krotne zwiększenie stężenia lerkanidypiny w osoczu oraz 21% zwiększenie AUC cyklosporyny.¹⁶

Sok grejpfrutowy

Podobnie jak w przypadku innych pochodnych dihydropirydyny, metabolizm lerkanidypiny może ulec zahamowaniu po spożyciu soku grejpfrutowego, co zwiększa dostępność ogólnoustrojową leku i nasila działanie hipotensyjne. Stosowanie lerkanidypiny z sokiem grejpfrutowym jest przeciwwskazane.¹⁷

Induktory CYP3A4

Jednoczesne stosowanie lerkanidypiny z induktorami CYP3A4, takimi jak leki przeciwdrgawkowe (fenytoina, fenobarbital, karbamazepina) i ryfampicyna, może prowadzić do osłabienia działania przeciwnadciśnieniowego i wymaga częstszej kontroli ciśnienia tętniczego.¹⁸

Inne substraty CYP3A4

Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania lerkanidypiny z innymi substratami CYP3A4, takimi jak terfenadyna, astemizol, leki przeciwarytmiczne klasy III (amiodaron, chinidyna, sotalol).¹⁹

Midazolam

U pacjentów w podeszłym wieku jednoczesne doustne podawanie 20 mg midazolamu zwiększyło wchłanianie lerkanidypiny (o około 40%) oraz spowolniło jej wchłanianie (t_max wydłużył się z 1,75 do 3 godzin). Stężenie midazolamu pozostało niezmienione.²⁰

Metoprolol

Podczas jednoczesnego stosowania lerkanidypiny z metoprololem, biodostępność metoprololu pozostawała bez zmian, podczas gdy biodostępność lerkanidypiny zmniejszyła się o 50%. Może to wynikać ze zmniejszenia przepływu krwi przez wątrobę spowodowanego działaniem beta-adrenolityków. Pomimo tej interakcji, lerkanidypinę można bezpiecznie stosować z lekami blokującymi receptory beta-adrenergiczne.²¹

Digoksyna

Nie wykazano interakcji farmakokinetycznej między lerkanidypiną (20 mg) a β-metylodigoksyną u pacjentów leczonych przewlekle tym glikozydem nasercowym. Jednak u zdrowych ochotników po podaniu 20 mg lerkanidypiny zaobserwowano średnie zwiększenie C_max digoksyny o 33%, podczas gdy AUC i klirens nerkowy digoksyny nie uległy istotnym zmianom. Pacjentów przyjmujących jednocześnie digoksynę należy ściśle monitorować pod kątem objawów toksyczności digoksyny.²²

Fluoksetyna

Badanie interakcji z fluoksetyną (inhibitorem CYP2D6 oraz CYP3A4) przeprowadzone u zdrowych ochotników w wieku 65 ± 7 lat nie wykazało klinicznie istotnych zmian właściwości farmakokinetycznych lerkanidypiny.²³

Cymetydyna

Równoczesne stosowanie cymetydyny w dawce 800 mg na dobę nie powoduje znaczących zmian stężenia lerkanidypiny w osoczu, jednak większe dawki mogą zwiększać biodostępność lerkanidypiny i nasilać jej działanie hipotensyjne.²⁴

Symwastatyna

Po wielokrotnym podaniu 20 mg lerkanidypiny równocześnie z 40 mg symwastatyny, AUC lerkanidypiny nie uległo znaczącej zmianie, natomiast AUC symwastatyny zwiększyło się o 56%, a AUC jej aktywnego metabolitu, β-hydroksykwasu, zwiększyło się o 28%. Kliniczne znaczenie tych zmian jest prawdopodobnie niewielkie. Nie oczekuje się interakcji, gdy lerkanidypina jest podawana rano, a symwastatyna wieczorem, zgodnie z zaleceniami dla tych leków.²⁵

Warfaryna

Jednoczesne podawanie 20 mg lerkanidypiny zdrowym ochotnikom na czczo nie zmieniło właściwości farmakokinetycznych warfaryny.²⁶

Interakcje leku Lercaprel z alkoholem

Alkohol może nasilać działanie hipotensyjne inhibitorów ACE, w tym enalaprylu.²⁷ Również w przypadku lerkanidypiny zaleca się unikanie jednoczesnego spożywania alkoholu, ponieważ może on wzmacniać działanie leków przeciwnadciśnieniowych rozszerzających naczynia krwionośne.²⁸

Pacjenci leczeni produktem Lercaprel powinni zostać poinformowani o możliwości wystąpienia nasilonego działania hipotensyjnego po spożyciu alkoholu, co może prowadzić do zwiększonego ryzyka zawrotów głowy, omdleń i niedociśnienia ortostatycznego. Pacjentom należy zalecić unikanie spożywania alkoholu podczas stosowania tego leku.

Tabela głównych interakcji produktu Lercaprel

Powyższa tabela przedstawia najważniejsze interakcje produktu Lercaprel, które mają szczególne znaczenie kliniczne. Podczas stosowania Lercaprelu należy zawsze brać pod uwagę możliwość wystąpienia opisanych interakcji i w razie potrzeby dostosować dawkowanie lub rozważyć alternatywne leki.