Interakcje leku
Solu-Medrol 500 mg

Metyloprednizolon, aktywny składnik Solu-Medrolu, jest metabolizowany głównie przez enzym CYP3A4 w wątrobie, który katalizuje 6β-hydroksylację steroidów. Interakcje lekowe z metyloprednizolonem wynikają przede wszystkim z modulacji aktywności CYP3A4 – inhibitory tego enzymu (np. ketokonazol, ryfampicyna, inhibitory proteazy HIV, makrolidy) zwiększają stężenie metyloprednizolonu w osoczu, co może wymagać redukcji dawki, natomiast induktory (np. ryfampicyna, karbamazepina, fenobarbital) obniżają jego stężenie, wskazując na konieczność zwiększenia dawki. Ponadto, metyloprednizolon wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne z lekami przeciwzakrzepowymi, przeciwcukrzycowymi, immunosupresyjnymi, antycholinergicznymi oraz NLPZ, co wymaga ścisłego monitorowania i dostosowania terapii. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko hipokaliemii przy jednoczesnym stosowaniu diuretyków i innych leków hipokaliemizujących oraz na potencjalne nasilenie działań niepożądanych ze strony OUN i przewodu pokarmowego.

Pobierz ChPL PDF Solu-Medrol – Proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań – 500 mg
  1. Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
    1. Mechanizmy interakcji lekowych z metyloprednizolonem
    2. Inhibitory CYP3A4
    3. Induktory CYP3A4
    4. Substraty CYP3A4
    5. Interakcje niezwiązane z CYP3A4
  2. Szczegółowe interakcje metyloprednizolonu z wybranymi grupami leków
  3. Interakcje metyloprednizolonu z alkoholem
    1. Wpływ na metabolizm wątrobowy
    2. Wpływ na układ pokarmowy
    3. Wpływ na ośrodkowy układ nerwowy
    4. Wpływ na układ immunologiczny
    5. Wpływ na metabolizm glukozy
  4. Niezgodności farmaceutyczne
    1. Kolejne rozdziały
Wskazania
  1. alergiczne brzeżne owrzodzenia rogówki
  2. alergiczne zapalenie spojówek
  3. astma oskrzelowa
  4. atopowe zapalenie skóry
  5. autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna
  6. beryloza
  7. białaczka
  8. chłoniak
  9. choroba Leśniowskiego-Crohna
  10. choroba posurowicza
  11. ciężka odmiana rumienia wielopostaciowego
  12. ciężka postać łojotokowego zapalenia skóry
  13. ciężka postać łuszczycy
  14. gruźlicze zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych z blokiem podpajęczynówkowym
  15. guzkowe zapalenie tętnic
  16. hiperkalcemia w przebiegu choroby nowotworowej
  17. idiopatyczna plamica małopłytkowa u dorosłych
  18. łuszczycowe zapalenie stawów
  19. młodzieńcze reumatoidalne zapalenie stawów
  20. nabyta niedokrwistość hemolityczna
  21. niedobór erytroblastów w szpiku
  22. nieropne zapalenie tarczycy
  23. nudności i wymioty związane z chemioterapią nowotworu
  24. obrzęk mózgu związany z obecnością guza
  25. ostra białaczka u dzieci
  26. ostra niedoczynność kory nadnerczy
  27. ostre dnawe zapalenie stawów
  28. ostre nieswoiste zapalenie pochewki ścięgna
  29. ostre reumatyczne zapalenie mięśnia sercowego
  30. ostre urazy rdzenia kręgowego
  31. ostre zapalenie kaletki maziowej
  32. ostry niezapalny obrzęk krtani
  33. pęcherzowe opryszczkowate zapalenie skóry
  34. pęcherzyca
  35. pierwotna niedoczynność kory nadnerczy
  36. piorunująca gruźlica płuc
  37. podostre zapalenie kaletki maziowej
  38. półpasiec oczny
  39. pourazowa choroba zwyrodnieniowa stawów
  40. przeszczepianie narządów
  41. reakcja nadwrażliwości na leki
  42. reakcje pokrzywkowe po transfuzji
  43. reumatoidalne zapalenie stawów
  44. rozlane zapalenie błony naczyniowej tylnego odcinka oka
  45. rozsiana gruźlica płuc
  46. sarkoidoza
  47. toczeń rumieniowaty układowy
  48. układowe zapalenie wielomięśniowe
  49. włośnica z zajęciem mięśnia sercowego
  50. włośnica z zajęciem układu nerwowego
  51. wrodzona niedokrwistość hipoplastyczna
  52. wrodzony przerost nadnerczy
  53. wrzodziejące zapalenie jelita grubego
  54. współczulne zapalenie błony naczyniowej
  55. wstrząs nieodpowiadający na konwencjonalne leczenie w razie potwierdzenia lub podejrzenia niewydolności kory nadnerczy
  56. wstrząs wywołany niewydolnością kory nadnerczy
  57. wtórna małopłytkowość u dorosłych
  58. wtórna niedoczynność kory nadnerczy
  59. wyprysk kontaktowy
  60. zachłystowe zapalenie płuc
  61. zaostrzenie w przebiegu stwardnienia rozsianego
  62. zapalenie błony maziowej w przebiegu choroby zwyrodnieniowej stawów
  63. zapalenie naczyniówki
  64. zapalenie naczyniówki i siatkówki
  65. zapalenie nadkłykcia
  66. zapalenie nerek w przebiegu tocznia
  67. zapalenie nerwu wzrokowego
  68. zapalenie płuc wywołane przez Pneumocystis jiroveci
  69. zapalenie rogówki
  70. zapalenie skórno-mięśniowe
  71. zapalenie tęczówki
  72. zapalenie tęczówki i ciała rzęskowego
  73. zapalenie w obrębie przedniego odcinka oka
  74. zespół Goodpasture’a
  75. zespół Loefflera
  76. zespół nerczycowy bez mocznicy
  77. zespół Stevensa-Johnsona
  78. zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa
  79. ziarniniak grzybiasty
  80. złuszczające zapalenie skóry
Substancja czynna
  1. metyloprednizolon
Kategoria leku
  1. glikokortykosteroidy
  2. leki immunosupresyjne
  3. leki przeciwalergiczne
  4. leki przeciwwstrząsowe
  5. leki przeciwzapalne
  6. leki stosowane w chorobach autoimmunologicznych

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Metyloprednizolon, substancja czynna produktu Solu-Medrol, jest metabolizowany głównie przez enzym CYP3A4 należący do układu cytochromu P450. CYP3A4 to dominujący enzym z tej podrodziny, występujący w największej ilości w wątrobie dorosłego człowieka. Katalizuje on proces 6β-hydroksylacji steroidów, co stanowi kluczowy etap metabolizmu fazy I dla kortykosteroidów zarówno endogennych, jak i syntetycznych. Istotne jest, że metabolizm metyloprednizolonu może być znacząco modyfikowany przez leki, które wpływają na aktywność enzymu CYP3A4 poprzez jego indukcję lub hamowanie1.

Mechanizmy interakcji lekowych z metyloprednizolonem

Interakcje metyloprednizolonu można podzielić na kilka głównych kategorii w zależności od mechanizmu ich powstawania:

Inhibitory CYP3A4

Substancje hamujące aktywność enzymu CYP3A4 mogą powodować zmniejszenie klirensu wątrobowego metyloprednizolonu, co prowadzi do zwiększenia jego stężenia w osoczu. W takiej sytuacji może być konieczne dostosowanie dawki Solu-Medrolu, aby zapobiec toksyczności steroidowej2.

Induktory CYP3A4

Substancje indukujące aktywność enzymu CYP3A4 zwiększają klirens wątrobowy metyloprednizolonu, co skutkuje zmniejszeniem jego stężenia w osoczu. Przy jednoczesnym stosowaniu takich leków może zaistnieć potrzeba zwiększenia dawki Solu-Medrolu w celu uzyskania oczekiwanego efektu terapeutycznego3.

Substraty CYP3A4

Równoczesne stosowanie metyloprednizolonu z innym substratem enzymu CYP3A4 może wpływać na klirens wątrobowy metyloprednizolonu. W takich przypadkach konieczne może być odpowiednie dostosowanie dawki. Należy zauważyć, że jednoczesne podawanie substratów CYP3A4 i metyloprednizolonu może zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych związanych z każdym z tych leków4.

Interakcje niezwiązane z CYP3A4

Poza mechanizmami związanymi z enzymem CYP3A4, metyloprednizolon może wchodzić w interakcje z innymi lekami poprzez różne mechanizmy, które zostały przedstawione w poniższej tabeli5.

Szczegółowe interakcje metyloprednizolonu z wybranymi grupami leków

Klasa lub rodzaj leku Lek lub substancja Mechanizm interakcji Skutki kliniczne Poziom istotności
Przeciwbakteryjne Izoniazyd Inhibitor CYP3A4 Metyloprednizolon może zwiększać szybkość acetylowania i klirens izoniazydu Wysoki
Antybiotyk przeciwgruźliczy Ryfampicyna Induktor CYP3A4 Zmniejszenie stężenia metyloprednizolonu w osoczu Wysoki
Leki przeciwzakrzepowe Doustne antykoagulanty Złożony Zmienny wpływ metyloprednizolonu na działanie doustnych leków przeciwzakrzepowych. Konieczne monitorowanie wskaźników krzepliwości krwi Wysoki
Leki przeciwdrgawkowe Karbamazepina
Fenobarbital
Fenytoina		 Induktory CYP3A4 Zmniejszenie stężenia metyloprednizolonu w osoczu, konieczność zwiększenia dawki Wysoki
Leki antycholinergiczne Leki blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe Antagonizm farmakodynamiczny 1) Ryzyko ostrej miopatii przy dużych dawkach kortykosteroidów
2) Osłabienie działania leków blokujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe (pankuronium, wekuronium i inne)		 Wysoki
Antycholinesterazy – Antagonizm farmakodynamiczny Osłabienie działania leków antycholinesterazowych u pacjentów z miastenią Średni
Leki przeciwcukrzycowe – Wpływ na metabolizm glukozy Potrzeba dostosowania dawki leków przeciwcukrzycowych ze względu na zwiększenie stężenia glukozy we krwi Wysoki
Leki przeciwwymiotne Aprepitant
Fosaprepitant		 Inhibitory CYP3A4 Zwiększenie stężenia metyloprednizolonu w osoczu Średni
Leki przeciwgrzybicze Itrakonazol
Ketokonazol		 Inhibitory CYP3A4 Zwiększenie stężenia metyloprednizolonu w osoczu Wysoki
Leki przeciwwirusowe Inhibitory proteazy HIV Inhibitory CYP3A4 i substraty 1) Zwiększenie stężenia kortykosteroidów w osoczu
2) Kortykosteroidy mogą indukować metabolizm inhibitorów proteazy, zmniejszając ich stężenie w osoczu		 Wysoki
Lek wzmacniający parametry farmakokinetyczne Kobicystat Inhibitor CYP3A4 Zwiększenie stężenia metyloprednizolonu w osoczu Wysoki
Inhibitory aromatazy Aminoglutetymid Supresja nadnerczy Nasilenie zmian hormonalnych wywołanych przez długotrwałe leczenie glikokortykoidami Średni
Leki blokujące kanały wapniowe Diltiazem Inhibitor CYP3A4 Zwiększenie stężenia metyloprednizolonu w osoczu Średni
Doustne środki antykoncepcyjne Etynyloestradiol/Noretyndron Inhibitor CYP3A4 Zwiększenie stężenia metyloprednizolonu w osoczu Niski
Sok owocowy Sok grejpfrutowy Inhibitor CYP3A4 Zwiększenie stężenia metyloprednizolonu w osoczu Średni
Leki immunosupresyjne Cyklosporyna Wzajemne hamowanie metabolizmu 1) Zwiększenie stężenia obu leków w osoczu i wzrost ryzyka działań niepożądanych
2) Doniesienia o występowaniu drgawek przy jednoczesnym stosowaniu		 Wysoki
Leki immunosupresyjne Cyklofosfamid
Takrolimus		 Inhibitory CYP3A4 i substraty Możliwe wzajemne interakcje metaboliczne Średni
Makrolidowe leki przeciwbakteryjne Klarytromycyna
Erytromycyna
Troleandomycyna		 Inhibitory CYP3A4 Zwiększenie stężenia metyloprednizolonu w osoczu Wysoki
NLPZ Duża dawka aspiryny (kwasu acetylosalicylowego) Kompleksowy 1) Zwiększone ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego i owrzodzenia
2) Metyloprednizolon może zwiększać klirens aspiryny, zmniejszając stężenie salicylanu w surowicy
3) Przerwanie leczenia metyloprednizolonem może zwiększyć stężenie salicylanu i ryzyko jego toksyczności		 Wysoki
Leki zmniejszające stężenie potasu Diuretyki
Amfoterycyna B
Ksantyny
Agoniści beta2		 Sumowanie działania hipokaliemicznego Zwiększone ryzyko hipokaliemii Wysoki

Interakcje metyloprednizolonu z alkoholem

Alkohol może wchodzić w interakcje z metyloprednizolonem na kilka istotnych sposobów:

Wpływ na metabolizm wątrobowy

Alkohol może wpływać na metabolizm wątrobowy metyloprednizolonu poprzez indukcję lub inhibicję enzymów metabolizujących leki. Przewlekłe spożywanie alkoholu może indukować CYP3A4, potencjalnie przyspieszając metabolizm metyloprednizolonu, co może prowadzić do zmniejszenia jego skuteczności terapeutycznej. Natomiast ostre spożycie dużych ilości alkoholu może czasowo hamować aktywność CYP3A4, co może zwiększać stężenie metyloprednizolonu w osoczu i nasilać jego działania niepożądane6.

Wpływ na układ pokarmowy

Zarówno alkohol, jak i kortykosteroidy mogą drażnić błonę śluzową przewodu pokarmowego. Jednoczesne stosowanie tych substancji znacząco zwiększa ryzyko rozwoju choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy oraz krwawień z przewodu pokarmowego. Ryzyko to jest szczególnie wysokie u pacjentów jednocześnie przyjmujących niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ)7.

Wpływ na ośrodkowy układ nerwowy

Alkohol i metyloprednizolon mogą wywierać addytywny wpływ na ośrodkowy układ nerwowy. Jednoczesne stosowanie tych substancji może nasilać działania niepożądane ze strony OUN takie jak zmiany nastroju, zaburzenia snu, niepokój czy zaburzenia poznawcze. U niektórych pacjentów może to prowadzić do poważniejszych zaburzeń psychiatrycznych, zwłaszcza przy długotrwałym leczeniu dużymi dawkami kortykosteroidów.

Wpływ na układ immunologiczny

Zarówno alkohol (szczególnie w przypadku przewlekłego nadużywania), jak i kortykosteroidy mogą osłabiać funkcje układu odpornościowego. Jednoczesne stosowanie tych substancji może prowadzić do nasilonej immunosupresji, co zwiększa ryzyko rozwoju infekcji bakteryjnych, wirusowych i grzybiczych.

Wpływ na metabolizm glukozy

Metyloprednizolon może zwiększać stężenie glukozy we krwi8. Alkohol, szczególnie spożywany na czczo, może powodować hipoglikemię. Jednoczesne stosowanie tych substancji może prowadzić do nieprzewidywalnych wahań stężenia glukozy we krwi, co jest szczególnie niebezpieczne dla pacjentów z cukrzycą.

Niezgodności farmaceutyczne

Podczas podawania dożylnego soli sodowej bursztynianu metyloprednizolonu (Solu-Medrol) należy zwrócić uwagę na możliwe niezgodności farmaceutyczne. Zaleca się podawanie tego leku osobno, bez innych związków podawanych dożylnie, aby uniknąć problemów związanych ze zgodnością lub stabilnością9.

Do leków, które pod względem parametrów fizycznych nie są zgodne w roztworze z solą sodową bursztynianu metyloprednizolonu, należą między innymi:

  • Allopurynol sodu
  • Chlorowodorek doksapramu
  • Tygecyklina
  • Chlorowodorek diltiazemu
  • Glukonian wapnia
  • Bromek wekuronium
  • Bromek rokuronium
  • Besylan cisatrakurium
  • Glikopirolinian
  • Propofol10

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

  1. 20.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl