Właściwości farmakokinetyczne
Solu-Medrol 500 mg

Właściwości farmakokinetyczne leku Solu-Medrol

Lek Solu-Medrol, zawierający jako substancję czynną metyloprednizolon w postaci soli sodowej bursztynianu, charakteryzuje się liniową farmakokinetyką, która nie zależy od drogi podania. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis właściwości farmakokinetycznych tego produktu leczniczego, obejmujący procesy wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu oraz eliminacji.¹

Hydroliza in vivo

Po podaniu leku Solu-Medrol, cholinesterazy obecne w organizmie szybko hydrolizują sól sodową bursztynianu metyloprednizolonu do wolnej postaci metyloprednizolonu. Jest to kluczowy etap dla dalszych procesów farmakokinetycznych.²

Wchłanianie

Proces wchłaniania metyloprednizolonu zależy od drogi podania, wpływając na czas osiągnięcia stężenia maksymalnego oraz jego wartość.³

Podanie dożylne

Przy podaniu dożylnym w postaci wlewu 30 mg/kg masy ciała podawanego przez 20 minut lub 1 g podawanego przez 30-60 minut, stężenie szczytowe metyloprednizolonu w osoczu osiąga wartość około 20 mg/ml po upływie około 15 minut. W przypadku podania 40 mg w bolusie dożylnym, szczytowe stężenie wynoszące 42-47 mg/100 ml obserwuje się po około 25 minutach.⁴

Podanie domięśniowe

Po iniekcji domięśniowej dawki 40 mg, stężenie szczytowe metyloprednizolonu w osoczu wynosi 34 mg/100 ml i jest osiągane później, po około 120 minutach. Podanie domięśniowe prowadzi do uzyskania niższych wartości stężeń szczytowych niż w przypadku podania dożylnego, jednak stężenie utrzymuje się dłużej w osoczu. Całkowita ilość dostarczonego metyloprednizolonu jest taka sama dla obu dróg podania.⁵

Początek działania klinicznego

Odpowiedź kliniczną obserwuje się zazwyczaj po 4-6 godzinach od podania leku. W terapii astmy pierwsze efekty terapeutyczne mogą wystąpić już po 1-2 godzinach. Warto podkreślić, że mimo niewielkich różnic w parametrach farmakokinetycznych przy różnych drogach podania, nie mają one istotnego znaczenia klinicznego, biorąc pod uwagę mechanizm działania glikokortykoidów.⁶

Okresy półtrwania

Metyloprednizolon charakteryzuje się różnymi okresami półtrwania, które należy rozpatrywać oddzielnie:

• Okres półtrwania soli sodowej metyloprednizolonu w osoczu: 2,3-4 godziny (niezależny od drogi podania)
• Biologiczny okres półtrwania: 12-36 godzin
• Farmakologiczny okres półtrwania: dłuższy niż okres półtrwania w osoczu, co wynika z wewnątrzkomórkowej aktywności glikokortykosteroidów

Okres aktywności przeciwzapalnej glikokortykosteroidów jest zbliżony do czasu trwania supresji osi HPA (podwzgórze-przysadka-nadnercza).⁷

Dystrybucja

Metyloprednizolon charakteryzuje się znaczną dystrybucją tkankową. Przenika przez barierę krew-mózg oraz do mleka kobiet karmiących piersią. Objętość dystrybucji wynosi około 1,4 l/kg. Istotną cechą jest wiązanie z białkami osocza – około 77% metyloprednizolonu wiąże się z białkami osocza człowieka.⁸

Metabolizm

Proces metabolizmu metyloprednizolonu zachodzi głównie w wątrobie, gdzie powstają nieaktywne metabolity. Głównymi metabolitami są 20α-hydroksymetyloprednizolon i 20β-hydroksymetyloprednizolon.⁹

Udział enzymów w metabolizmie

W metabolizmie wątrobowym metyloprednizolonu główną rolę odgrywa enzym CYP3A4. Ponadto, metyloprednizolon jest substratem dla glikoproteiny P, należącej do białek transportowych ABC zawierających domenę wiążącą ATP (ang. ATP-binding cassette, ABC). Wpływa to na dystrybucję tkankową oraz na możliwe interakcje z innymi lekami.¹⁰

Wydalanie metabolitów

Metabolity metyloprednizolonu są wydzielane głównie z moczem w formie:

• Glukuronidów
• Siarczanów
• Wolnych związków

W badaniach z użyciem metyloprednizolonu znakowanego izotopem C14, zaobserwowano, że 75% całkowitej radioaktywności zostało wydalone z moczem w ciągu 96 godzin, 9% w kale po 5 dniach, a 20% w żółci.¹¹

Eliminacja

Średni okres półtrwania w fazie eliminacji całkowitego metyloprednizolonu mieści się w zakresie 1,8-5,2 godzin. Całkowity klirens wynosi około 5-6 ml/min/kg.¹²

Parametry farmakokinetyczne metyloprednizolonu