Interakcje leku
Lercaprel 10 mg + 10 mg

Lercaprel, zawierający 10 mg enalaprylu maleinianu i 10 mg lerkanidypiny chlorowodorku, wykazuje działanie przeciwnadciśnieniowe, które może być nasilone lub osłabione przez liczne interakcje farmakologiczne. Enalapryl, jako inhibitor ACE, jest przeciwwskazany w skojarzeniu z sakubitrylem/walsartanem ze względu na ryzyko obrzęku naczynioruchowego, a także wymaga ostrożności przy jednoczesnym stosowaniu leków oszczędzających potas, suplementów potasu, trimetoprymu, ko-trimoksazolu, cyklosporyny i heparyny z powodu ryzyka hiperkaliemii. Podwójna blokada układu RAA (np. inhibitor ACE + ARB lub aliskiren) zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i zaburzeń czynności nerek. Dodatkowo, enalapryl może nasilać toksyczność litu i działanie hipotensyjne leków psychotropowych oraz opioidów, a NLPZ mogą osłabiać jego skuteczność i pogarszać funkcję nerek. Spożycie alkoholu podczas terapii może prowadzić do nadmiernego obniżenia ciśnienia tętniczego i zwiększenia ryzyka zawrotów głowy i upadków.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Lek Lercaprel (10 mg enalaprylu maleinianu i 10 mg lerkanidypiny chlorowodorku) wykazuje działanie przeciwnadciśnieniowe, które może być nasilone przez inne leki obniżające ciśnienie tętnicze, takie jak leki moczopędne, beta-adrenolityki, alfa-adrenolityki i inne substancje hipotensyjne. Skuteczność terapii oraz ryzyko wystąpienia działań niepożądanych mogą zależeć od interakcji obu składników aktywnych produktu leczniczego z innymi stosowanymi równocześnie lekami.1

Interakcje związane z enalaprylem

Enalapryl, jako inhibitor konwertazy angiotensyny (ACE), wchodzi w istotne klinicznie interakcje z wieloma grupami leków. Poniżej przedstawiono najważniejsze z nich.

Leki zwiększające ryzyko obrzęku naczynioruchowego

Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE z sakubitrylem z walsartanem jest przeciwwskazane, ponieważ znacząco zwiększa ryzyko obrzęku naczynioruchowego. Podobnie zwiększone ryzyko występuje przy równoczesnym stosowaniu z racekadotrylem, inhibitorami mTOR (np. syrolimus, ewerolimus, temsyrolimus) oraz wildagliptyną.2

Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA)

Dane kliniczne wykazały, że podwójna blokada układu RAA poprzez jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu zwiększa częstość występowania działań niepożądanych, takich jak: niedociśnienie, hiperkaliemia oraz zaburzenia czynności nerek (w tym ostra niewydolność nerek) w porównaniu z monoterapią.3

Leki wpływające na stężenie potasu

Mimo że stężenie potasu w surowicy zazwyczaj utrzymuje się w granicach normy podczas terapii enalaprylem, u niektórych pacjentów może wystąpić hiperkaliemia. Szczególną uwagę należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu:

  • Leków moczopędnych oszczędzających potas (np. spironolakton, triamteren, amiloryd)4
  • Suplementów potasu lub substytutów soli zawierających potas5
  • Trimetoprymu i ko-trimoksazolu (trimetoprym z sulfametoksazolem) – działają jak leki oszczędzające potas6
  • Cyklosporyny – może wystąpić hiperkaliemia7
  • Heparyny – może wystąpić hiperkaliemia8

Z tego względu, leczenie skojarzone enalaprylem i wymienionymi wyżej lekami nie jest zalecane. Jeśli jednoczesne stosowanie jest konieczne, należy zachować ostrożność i regularnie kontrolować stężenie potasu w surowicy.9

Leki moczopędne (tiazydowe lub pętlowe)

Wcześniejsze leczenie dużymi dawkami diuretyków może powodować zmniejszenie objętości wewnątrznaczyniowej i zwiększać ryzyko niedociśnienia podczas rozpoczynania terapii enalaprylem. Działanie hipotensyjne można zmniejszyć poprzez:

  • Zaprzestanie podawania leku moczopędnego
  • Zwiększenie objętości płynów lub spożycia soli
  • Stosowanie małej dawki enalaprylu na początku leczenia10

Inne istotne interakcje enalaprylu

Lit: Jednoczesne podawanie litu i inhibitorów ACE może powodować przemijające zwiększenie stężenia litu w surowicy oraz nasilenie jego toksyczności. Jednoczesne stosowanie diuretyków tiazydowych dodatkowo zwiększa to ryzyko. Nie zaleca się stosowania enalaprylu z litem, lecz gdy jest to konieczne, należy uważnie monitorować stężenie litu w surowicy.11

Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, leki przeciwpsychotyczne, środki znieczulające ogólnie i opioidowe leki przeciwbólowe: Mogą nasilać działanie hipotensyjne enalaprylu.12

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), w tym wybiórcze inhibitory COX-2: Mogą osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe inhibitorów ACE. Ponadto, jednoczesne stosowanie tych leków wywiera addytywny wpływ na zwiększenie stężenia potasu w surowicy i może powodować pogorszenie czynności nerek. Należy zachować ostrożność szczególnie u pacjentów z już istniejącymi zaburzeniami czynności nerek oraz zapewnić odpowiednie nawodnienie.13

Złoto: U pacjentów leczonych złotem we wstrzyknięciach (aurotiojabłczan sodu) i jednocześnie przyjmujących inhibitory ACE, rzadko występowały reakcje podobne do objawów po podaniu azotanów (nagłe zaczerwienienie twarzy, nudności, wymioty i niedociśnienie tętnicze).14

Sympatykomimetyki: Mogą osłabiać przeciwnadciśnieniowe działanie inhibitorów ACE.15

Leki przeciwcukrzycowe: Jednoczesne podawanie inhibitorów ACE oraz leków przeciwcukrzycowych (insuliny, doustnych środków hipoglikemicznych) może nasilać działanie zmniejszające stężenie glukozy we krwi, zwiększając ryzyko hipoglikemii, szczególnie w pierwszych tygodniach leczenia skojarzonego i u pacjentów z zaburzeniem czynności nerek.16

Interakcje związane z lerkanidypiną

Lerkanidypina, będąca antagonistą wapnia z grupy pochodnych dihydropirydyny, podlega metabolizmowi przez enzym CYP3A4, co warunkuje wiele istotnych klinicznie interakcji.

Przeciwwskazania do jednoczesnego stosowania z lerkanidypiną

Inhibitory CYP3A4: Jednoczesne stosowanie z silnymi inhibitorami CYP3A4 (np. ketokonazol, itrakonazol, rytonawir, erytromycyna, troleandomycyna, klarytromycyna) może powodować znaczne zwiększenie stężenia lerkanidypiny w osoczu. W badaniu z ketokonazolem wykazano 15-krotne zwiększenie AUC oraz 8-krotne zwiększenie Cmax enancjomeru S-lerkanidypiny.17

Cyklosporyna: Po jednoczesnym podaniu lerkanidypiny i cyklosporyny obserwowano zwiększone stężenia obu leków w osoczu. Gdy cyklosporynę podawano 3 godziny po przyjęciu lerkanidypiny, AUC cyklosporyny zwiększyło się o 27%. Natomiast jednoczesne podanie obu leków spowodowało 3-krotne zwiększenie stężenia lerkanidypiny w osoczu oraz 21% zwiększenie AUC cyklosporyny.18

Sok grejpfrutowy: Może hamować metabolizm lerkanidypiny, zwiększając jej dostępność ogólnoustrojową oraz nasilając działanie hipotensyjne.19

Niezalecane jednoczesne stosowanie z lerkanidypiną

Induktory CYP3A4: Jednoczesne stosowanie lerkanidypiny z induktorami CYP3A4, takimi jak leki przeciwdrgawkowe (np. fenytoina, fenobarbital, karbamazepina) i ryfampicyna, wymaga zachowania ostrożności, ponieważ działanie przeciwnadciśnieniowe może być osłabione.20

Substraty CYP3A4: Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania lerkanidypiny z innymi substratami CYP3A4, takimi jak terfenadyna, astemizol, leki przeciwarytmiczne klasy III (np. amiodaron, chinidyna, sotalol).21

Inne istotne interakcje lerkanidypiny

Midazolam: U osób w podeszłym wieku jednoczesne doustne podawanie midazolamu zwiększyło wchłanianie lerkanidypiny (o około 40%) oraz spowolniło jej wchłanianie (tmax wydłużył się z 1,75 godz. do 3 godz.).22

Metoprolol: Jednoczesne stosowanie lerkanidypiny z metoprololem (beta-adrenolitykiem wydalanym głównie przez wątrobę) nie wpływa na biodostępność metoprololu, natomiast biodostępność lerkanidypiny zmniejsza się o 50%. Wynika to ze zmniejszenia przepływu krwi przez wątrobę spowodowanego działaniem beta-adrenolityków.23

Digoksyna: U zdrowych ochotników leczonych digoksyną, po podaniu lerkanidypiny zaobserwowano średnie zwiększenie Cmax digoksyny o 33%, podczas gdy AUC i klirens nerkowy nie uległy znaczącej zmianie. Pacjentów przyjmujących jednocześnie digoksynę należy uważnie obserwować pod kątem objawów zatrucia digoksyną.24

Cymetydyna: Równoczesne stosowanie cymetydyny w dawce 800 mg na dobę nie powoduje znaczących zmian stężenia lerkanidypiny w osoczu, jednak w przypadku większych dawek należy zachować ostrożność.25

Symwastatyna: Po wielokrotnym podaniu lerkanidypiny równocześnie z symwastatyną, AUC lerkanidypiny nie uległo znaczącej zmianie, podczas gdy AUC symwastatyny zwiększyło się o 56%, a AUC jej czynnego metabolitu, ß-hydroksykwasu o 28%.26

Interakcje z alkoholem

Spożywanie alkoholu podczas terapii Lercaprelem może prowadzić do nasilenia działania hipotensyjnego obu składników leku:

  • Enalapryl: Alkohol nasila działanie hipotensyjne inhibitorów ACE, co może prowadzić do nadmiernego obniżenia ciśnienia tętniczego.27
  • Lerkanidypina: Należy unikać spożywania alkoholu, ponieważ może on nasilać działanie leków przeciwnadciśnieniowych rozszerzających naczynia krwionośne.28

Z uwagi na addytywne działanie hipotensyjne, spożywanie alkoholu podczas terapii Lercaprelem może prowadzić do znacznego obniżenia ciśnienia tętniczego, nasilenia zawrotów głowy, zasłabnięć i zwiększenia ryzyka upadków, szczególnie u osób starszych. Pacjentom należy zalecić ograniczenie lub unikanie spożywania alkoholu podczas stosowania Lercaprelu.

Tabela interakcji leku Lercaprel z innymi produktami leczniczymi

Grupa leków/substancja Opis interakcji Poziom ważności interakcji
Sakubitryl/walsartan Zwiększone ryzyko obrzęku naczynioruchowego Przeciwwskazane
Racekadotryl, inhibitory mTOR, wildagliptyna Zwiększone ryzyko obrzęku naczynioruchowego Wysokie ryzyko
Leki oszczędzające potas, suplementy potasu Zwiększone ryzyko hiperkaliemii Wysokie ryzyko
Silne inhibitory CYP3A4 (ketokonazol, itrakonazol, rytonawir, erytromycyna, klarytromycyna) Znaczny wzrost stężenia lerkanidypiny w osoczu (nawet 15-krotnie) Przeciwwskazane
Cyklosporyna 3-krotne zwiększenie stężenia lerkanidypiny i 21% wzrost AUC cyklosporyny Przeciwwskazane
Sok grejpfrutowy Hamowanie metabolizmu lerkanidypiny, zwiększona biodostępność Przeciwwskazane
Lit Zwiększone stężenie litu w surowicy i ryzyko jego toksyczności Niezalecane
Jednoczesna podwójna blokada RAA (inne inhibitory ACE, ARB, aliskiren) Zwiększone ryzyko hipotensji, hiperkaliemii i zaburzeń czynności nerek Niezalecane
Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) Osłabienie działania hipotensyjnego; ryzyko pogorszenia funkcji nerek Podwyższone ryzyko
Leki przeciwcukrzycowe (insulina, doustne leki hipoglikemizujące) Zwiększone ryzyko hipoglikemii, zwłaszcza na początku leczenia i u osób z zaburzeniami czynności nerek Średnie ryzyko
Induktory CYP3A4 (fenytoina, fenobarbital, karbamazepina, ryfampicyna) Osłabienie działania przeciwnadciśnieniowego lerkanidypiny Stosować ostrożnie
Digoksyna Wzrost stężenia Cmax digoksyny o 33%; ryzyko zatrucia digoksyną Monitorować stężenie
Leki moczopędne tiazydowe/pętlowe Zwiększone ryzyko hipotensji na początku leczenia enalaprylem Średnie ryzyko
Alkohol Nasilenie działania hipotensyjnego obu składników Unikać jednoczesnego stosowania
Sympatykomimetyki Osłabienie działania przeciwnadciśnieniowego enalaprylu Średnie ryzyko
Metoprolol i inne beta-adrenolityki Zmniejszenie biodostępności lerkanidypiny o ok. 50% Monitorować ciśnienie
Leki przeciwarytmiczne klasy III (amiodaron, chinidyna, sotalol) Potencjalne ryzyko interakcji farmakodynamicznych Stosować ostrożnie
Symwastatyna Wzrost AUC symwastatyny o 56% i jej aktywnego metabolitu o 28% Zachować odstęp czasowy między dawkami
Złoto (preparaty do iniekcji) Ryzyko reakcji nitritoidalnych (zaczerwienienie, nudności, wymioty, hipotensja) Stosować ostrożnie
  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl