Dawkowanie i sposób podawania
Digoxin Teva 100 mcg
Terapia digoksyną wymaga precyzyjnej indywidualizacji dawkowania, uwzględniającej wskazania kliniczne, wiek, masę ciała, funkcję nerek oraz poziom elektrolitów w surowicy. Monitorowanie stężenia digoksyny w surowicy jest kluczowe dla optymalizacji leczenia i zapobiegania toksyczności. Stężenia poniżej 0,8 ng/ml rzadko wywołują objawy zatrucia, natomiast u około 66% pacjentów z objawami toksyczności stężenie przekracza 2 ng/ml, a wartości powyżej 3 ng/ml niemal zawsze wiążą się z zatruciem. Terapia rozpoczyna się dawką nasycającą, która w metodzie szybkiego nasycania wynosi 500-750 μg początkowo, następnie 125-375 μg co 6-8 godzin, sumarycznie 750-1500 μg w pierwszej dobie, dostosowaną do masy ciała (10-15 μg/kg mc./dobę). Alternatywnie stosuje się powolne nasycanie (250-750 μg/dobę), które u pacjentów z prawidłową funkcją nerek pozwala osiągnąć stężenie stacjonarne w ciągu 6-7 dni.
Dawkowanie i sposób podawania digoksyny
Terapia digoksyną wymaga indywidualizacji dawkowania dla każdego pacjenta w zależności od wskazania klinicznego, wieku, masy ciała, wydolności nerek oraz stężenia elektrolitów w surowicy krwi. Podczas leczenia konieczne jest modyfikowanie dawek na podstawie reakcji organizmu na lek. W przypadku rozbieżności między spodziewanym a uzyskanym efektem terapeutycznym zaleca się dostosowanie dawki zgodnie z objawami klinicznymi oraz stężeniem digoksyny we krwi.1
Monitorowanie stężeń leku
Monitorowanie stężenia digoksyny może być istotnym elementem optymalizacji terapii i diagnostyki przedawkowania. Należy pamiętać, że:2
- Stężenia digoksyny w surowicy poniżej 0,8 ng/ml bardzo rzadko powodują wystąpienie objawów toksyczności
- U około 2/3 pacjentów z objawami zatrucia digoksyną stwierdza się stężenie powyżej 2 ng/ml
- Stężenia większe niż 3 ng/ml prawie zawsze powodują wystąpienie objawów zatrucia
Dawkowanie u dorosłych
Leczenie digoksyną rozpoczyna się od dawki nasycającej. Istnieją dwa główne schematy nasycania – szybki oraz powolny.3
Nasycanie szybkie
W metodzie szybkiego nasycania stosuje się następujący schemat:4
- Dawka początkowa: 500-750 μg
- Następnie: 125-375 μg co 6-8 godzin
- Sumaryczna dawka nasycająca: 750-1500 μg w czasie pierwszej doby
Dawkę nasycającą należy ustalać w zależności od masy ciała pacjenta i powinna ona wynosić 10-15 μg/kg mc./dobę, podawane w 2-3 dawkach co 6-8 godzin.
Nasycanie powolne
W metodzie powolnego nasycania podaje się 250-750 μg na dobę. U pacjentów z prawidłową czynnością nerek taki schemat doprowadza w ciągu 6-7 dni do osiągnięcia stężenia stacjonarnego leku.5
Dawka podtrzymująca u dorosłych
Standardowa dawka podtrzymująca to 250 μg raz lub dwa razy na dobę. Dawkowanie należy dostosować w zależności od wieku pacjenta:6
- Pacjenci przed 60. rokiem życia z prawidłową czynnością nerek: 375 μg na dobę
- Pacjenci w wieku 60-80 lat: 250 μg digoksyny na dobę
Dawkowanie u dzieci
U dzieci dawkę dobową należy ustalać indywidualnie w zależności od wieku i masy ciała. Preparat należy podawać w 3-4 dawkach podzielonych.7
Dawkowanie u niemowląt i dzieci do 2 lat
Dla tej grupy wiekowej stosuje się następujący schemat:8
- Dawka nasycająca: 20-35 μg/kg mc.
- Dawka podtrzymująca: 5-9 μg/kg mc. (co stanowi 25-35% dawki nasycającej)
Dawkowanie u dzieci w wieku 2-12 lat
Dla dzieci w wieku od 2 do 12 lat zaleca się:9
- Dawka nasycająca: 10-15 μg/kg mc.
- Dawka podtrzymująca: 3-5 μg/kg mc.
Dawkowanie u pacjentów z niewydolnością nerek
U pacjentów z zaburzoną funkcją nerek dawkowanie wymaga modyfikacji w zależności od klirensu kreatyniny.10
| Klirens kreatyniny (ml/min) | Dawka podtrzymująca |
|---|---|
| 50-59 | 188-375 μg na dobę |
| 20-49 | 125-250 μg na dobę |
| <20 | 125 μg na dobę lub co 48 godzin |
Sposób podawania
Digoksyna przeznaczona jest do podania doustnego. Zaleca się stosowanie leku przed posiłkami. Jeżeli jednak podawanie leku na czczo powoduje dolegliwości żołądkowe (ból brzucha), można go przyjmować w trakcie posiłku. W takim przypadku należy unikać pokarmów bogatych w błonnik (np. otręby, chleb razowy), ponieważ mogą one ograniczać wchłanianie leku.11
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania