stężenie sunitynibu w osoczu

Stężenie sunitynibu w osoczu to parametr farmakokinetyczny określający ilość tego inhibitora kinaz tyrozynowych we krwi pacjenta. Sunitynib jest lekiem stosowanym w leczeniu nowotworów podścieliskowych przewodu pokarmowego (GIST), zaawansowanego raka nerkowokomórkowego (RCC) oraz nowotworów neuroendokrynnych trzustki (pNET).

Monitorowanie stężenia sunitynibu w osoczu może mieć istotne znaczenie kliniczne ze względu na wąskie okno terapeutyczne leku oraz znaczną zmienność międzyosobniczą w farmakokinetyce. Optymalne stężenie terapeutyczne sunitynibu wraz z jego aktywnym metabolitem (SU12662) wynosi zwykle 50-100 ng/ml, przy czym wyższe stężenia wiążą się z lepszą odpowiedzią przeciwnowotworową, ale również z większym ryzykiem działań niepożądanych.

Na stężenie sunitynibu w osoczu wpływają czynniki takie jak funkcja wątroby (lek jest metabolizowany głównie przez CYP3A4), masa ciała pacjenta, przyjmowanie innych leków (szczególnie induktorów lub inhibitorów CYP3A4) oraz przestrzeganie zaleceń dotyczących przyjmowania leku z posiłkiem lub bez. Indywidualizacja dawkowania na podstawie monitorowania stężenia leku może pomóc w optymalizacji terapii i minimalizacji działań niepożądanych.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Interakcje leku – Sunitinib Teva 25 mg

Sunitynib jest metabolizowany głównie przez enzym CYP3A4, co determinuje istotne interakcje farmakokinetyczne z lekami wpływającymi na aktywność tego enzymu. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, rytonawir, itrakonazol, erytromycyna, klarytromycyna oraz sok grejpfrutowy, powodują wzrost stężenia sunitynibu i jego aktywnego metabolitu w osoczu o około 49% (Cmax) i 51% (AUC0-∞), co zwiększa ryzyko działań niepożądanych. W takich przypadkach zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania lub redukcję dawki sunitynibu do 37,5 mg/dobę w terapii GIST i MRCC oraz do 25 mg/dobę w pNET, pod ścisłą kontrolą kliniczną. Z kolei silne induktory CYP3A4, takie jak ryfampicyna, deksametazon, fenytoina, karbamazepina, fenobarbital i ziele dziurawca, obniżają stężenie leku o 23% (Cmax) i 46% (AUC0-∞), co może skutkować zmniejszeniem skuteczności terapeutycznej. W takich sytuacjach rekomendowane jest unikanie kojarzenia lub stopniowe zwiększanie dawki sunitynibu do maksymalnie 87,5 mg/dobę (GIST, MRCC) lub 62,5 mg/dobę (pNET), z monitorowaniem tolerancji leczenia.
białko oporności raka piersi, biodostępność, biodostępność sunitynibu, deksametazon, dysfagia, działanie niepożądane, eltrombopag, enzym CYP3A4, erytromycyna, fenobarbital, fenytoina, GIST, hepatotoksyczność, induktor CYP3A4, inhibitor BCRP, inhibitor CYP3A4, interakcja sunitynibu, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, kurkumina, lapatynib, metabolit, metabolizm sunitynibu, nadciśnienie tętnicze, nowotwór neuroendokrynny trzustki, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, rak nerkowokomórkowy, ryfampicyna, rytonawir, sok grejpfrutowy, stężenie sunitynibu w osoczu, sunitynib, wywiad lekowy, ziele dziurawca
Leksykon leków
Interakcje leku – Sunitinib Bluefish 50 mg

Sunitynib, metabolizowany głównie przez izoenzym CYP3A4, wykazuje istotne interakcje farmakologiczne wpływające na jego farmakokinetykę i bezpieczeństwo stosowania. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, itrakonazol, rytonawir, erytromycyna czy klarytromycyna, powodują wzrost Cmax o 49% oraz AUC0-∞ o 51%, co może zwiększać ryzyko działań niepożądanych. W przypadku jednoczesnego stosowania zaleca się unikanie takiego połączenia lub zmniejszenie dawki sunitynibu do minimum 37,5 mg/dobę (GIST, MRCC) lub 25 mg/dobę (pNET). Z kolei silne induktory CYP3A4, takie jak ryfampicyna, deksametazon, fenytoina, karbamazepina, fenobarbital oraz ziele dziurawca, obniżają Cmax o 23% i AUC0-∞ o 46%, co może obniżać skuteczność terapii; w takich przypadkach rekomendowane jest stopniowe zwiększanie dawki sunitynibu o 12,5 mg do maksymalnie 87,5 mg/dobę (GIST, MRCC) lub 62,5 mg/dobę (pNET) pod ścisłą kontrolą tolerancji leczenia.
antybiotyk makrolidowy, AUC0-∞, białko oporności raka piersi, biegunka, biodostępność sunitynibu, Cmax, deksametazon, działanie niepożądane, erytromycyna, farmakokinetyka sunitynibu, fenobarbital, fenytoina, glikokortykosteroid, hepatotoksyczność, Hypericum perforatum, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, itrakonazol, izoenzym CYP3A4, izoenzym cytochromu P450, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, lek przeciwgruźliczy, lek przeciwpadaczkowy, nudności, ryfampicyna, rytonawir, sok grejpfrutowy, stężenie sunitynibu w osoczu, substancja aktywna, sunitynib, wymioty, zaburzenia gastryczne, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, ziele dziurawca
Leksykon leków
Interakcje leku – Sunitinib Krka 50 mg

Produkt leczniczy Sunitinib Krka (sunitynibu jabłczan) wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne, głównie związane z metabolizmem przez enzym CYP3A4. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, rytonawir, itrakonazol, erytromycyna, klarytromycyna oraz sok grejpfrutowy, powodują znaczący wzrost stężenia sunitynibu w osoczu (Cmax o 49%, AUC0-∞ o 51%), co wymaga unikania jednoczesnego stosowania lub redukcji dawki do minimum 37,5 mg/dobę w GIST i MRCC oraz 25 mg/dobę w pNET. Z kolei silne induktory CYP3A4 (np. ryfampicyna, deksametazon, fenytoina, karbamazepina, fenobarbital, dziurawiec zwyczajny) obniżają stężenie sunitynibu (Cmax o 23%, AUC0-∞ o 46%), co może wymagać stopniowego zwiększania dawki do maksymalnie 87,5 mg/dobę w GIST i MRCC oraz 62,5 mg/dobę w pNET. Interakcje z inhibitorami BCRP są potencjalne, ale dane kliniczne są ograniczone, dlatego zaleca się ostrożność.
białko oporności raka piersi, deksametazon, działanie niepożądane sunitynibu, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna, farmakokinetyka sunitynibu, fenobarbital, fenytoina, hepatotoksyczność, induktor CYP3A4, inhibitor BCRP, inhibitor CYP3A4, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, krzywa stężenia leku, metabolit leku, metabolizm wątrobowy leku, nowotwór neuroendokrynny trzustki, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, profil bezpieczeństwa leku, rak nerkowokomórkowy z przerzutami, ryfampicyna, rytonawir, silny inhibitor CYP3A4, sok grejpfrutowy, stężenie sunitynibu, stężenie sunitynibu w osoczu, sunitynib jabłczan, układ pokarmowy, zaburzenie funkcji nerek

stężenie sunitynibu w osoczu

Powiązane wpisy

Interakcje leku – Sunitinib Teva 25 mg

Interakcje leku – Sunitinib Bluefish 50 mg

Interakcje leku – Sunitinib Krka 50 mg