powikłanie kardiologiczne płodu

Powikłania kardiologiczne płodu obejmują szereg patologii układu sercowo-naczyniowego rozwijających się w okresie prenatalnym. Najczęstsze z nich to wrodzone wady serca (CHD), które występują u około 8-10 na 1000 żywych urodzeń i stanowią najczęstszą grupę wad wrodzonych.

Wśród powikłań kardiologicznych płodu wyróżnia się: wady strukturalne serca (m.in. tetralogię Fallota, przełożenie wielkich naczyń, zespół hipoplazji lewego serca), zaburzenia rytmu serca (tachyarytmie, bradyarytmie), kardiomiopatie oraz niewydolność serca płodu. Szczególnie niebezpieczny jest obrzęk płodu (hydrops fetalis), będący końcowym objawem niewydolności krążenia.

Diagnostyka powikłań kardiologicznych płodu opiera się głównie na badaniu echokardiograficznym płodu, które powinno być wykonane między 18. a 22. tygodniem ciąży. U kobiet z grupy wysokiego ryzyka (m.in. choroby serca matki, cukrzyca, obecność wad genetycznych lub CHD w rodzinie) zaleca się wykonanie specjalistycznego badania echokardiograficznego płodu.

Wczesne wykrycie powikłań kardiologicznych płodu umożliwia zaplanowanie odpowiedniej strategii postępowania, w tym: terapii wewnątrzmacicznej (np. leczenie arytmii), wyboru optymalnego czasu i miejsca porodu, przygotowania do natychmiastowej interwencji poporodowej oraz, w wybranych przypadkach, wewnątrzmacicznych zabiegów kardiologicznych.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl