przesiąkanie płynów
Przesiąkanie płynów (ang. fluid extravasation) to proces patofizjologiczny polegający na przemieszczaniu się płynów z naczyń krwionośnych do przestrzeni śródmiąższowej. W warunkach fizjologicznych wymiana płynów między przestrzenią wewnątrznaczyniową a śródmiąższową jest regulowana przez równowagę między ciśnieniem hydrostatycznym i onkotycznym zgodnie z prawem Starlinga.
W stanach patologicznych przesiąkanie płynów może być spowodowane zwiększoną przepuszczalnością naczyń (np. w zapaleniu, sepsie, reakcjach alergicznych), zwiększonym ciśnieniem hydrostatycznym (niewydolność serca, niewydolność nerek) lub zmniejszonym ciśnieniem onkotycznym (hipoalbuminemia, niedożywienie). Objawia się obrzękami, które mogą być uogólnione lub zlokalizowane.
W kontekście medycznym przesiąkanie płynów może również odnosić się do niezamierzonego wynaczynienia leków podawanych dożylnie do tkanek otaczających naczynie. Jest to powikłanie szczególnie niebezpieczne w przypadku leków drażniących lub cytostatyków, które mogą powodować martwicę tkanek, ból i utratę funkcji kończyny.
Diagnostyka przesiąkania płynów obejmuje badanie fizykalne, testy laboratoryjne (stężenie albumin, funkcja nerek i wątroby) oraz badania obrazowe. Leczenie zależy od przyczyny i może obejmować diuretyki, leczenie choroby podstawowej, a w przypadku wynaczynienia leków – specyficzne protokoły postępowania, niekiedy wymagające interwencji chirurgicznej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Albiomin 20% 200 g/l
Albiomin 20% to roztwór do infuzji zawierający 200 g/l albuminy ludzkiej (≥96% białka całkowitego), stosowany w celu szybkiego uzupełnienia i utrzymania objętości krwi krążącej w stanach hipowolemicznych, takich jak wstrząs krwotoczny, urazy wielonarządowe, oparzenia czy zabiegi z krążeniem pozaustrojowym. Produkt dostępny jest w fiolkach 50 ml (10 g białka) oraz 100 ml (20 g białka), charakteryzuje się działaniem hiperonkotycznym, co pozwala na zwiększenie objętości osocza o około 300-400 ml po podaniu 100 ml roztworu. Dzięki temu wymagana jest mniejsza objętość infuzji w porównaniu do roztworów izotonicznych lub 5% albuminy, co redukuje ryzyko przewodnienia, szczególnie u pacjentów z ryzykiem obrzęku płuc lub mózgu.
albumina ludzka, ciśnienie onkotyczne osocza, działanie hiperonkotyczne, hipoalbuminemia, hipowolemii, koloid, krążenie pozaustrojowe, nadciśnienie, niewydolność serca, objętość krwi krążącej, obrzęk mózgu, obrzęk płuc, oparzenie, podanie dożylne, przesiąkanie płynów, przewodnienie, roztwór do infuzji, roztwór hiperonkotyczny, uraz wielonarządowy, wstrząs krwotoczny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Galvenox Veno 500 mg
Galvenox Veno, zawierający 500 mg wapnia dobezylanu jednowodnego w kapsułce, jest lekiem z grupy środków ochraniających ścianę naczyń, stosowanym w terapii żylaków (kod ATC: C05BX01). Substancja ta działa głównie na śródbłonek i warstwę podstawną naczyń włosowatych, zmniejszając ich nadmierną przepuszczalność indukowaną przez mediatory zapalenia (histamina, bradykinina) oraz zwiększając wytrzymałość ścian naczyń, co zapobiega przesiąkaniu płynów i mikrowylewom. Wapnia dobezylan poprawia właściwości reologiczne krwi poprzez zwiększenie elastyczności erytrocytów oraz normalizację składu białek osocza, co jest szczególnie istotne u pacjentów z retinopatią cukrzycową. Ponadto wykazuje selektywne działanie przeciwagregacyjne na płytki krwi, hamując agregację indukowaną przez kolagen i trombinę, bez wpływu na agregację wywołaną kwasem arachidonowym, co synergistycznie poprawia przepływ krwi i zmniejsza ryzyko zakrzepów.
agregacja płytek, białka osocza, bradykinina, drenaż limfatyczny, działanie przeciwagregacyjne, elastyczność erytrocytów, fibrynogeneza kolagenu, histamina, klasyfikacja anatomiczno-terapeutyczno-chemiczna, kolagen, kwas arachidonowy, łamliwość naczyń włosowatych, lek na żylaki, lek ochraniający ścianę naczyń, lek przeciwpłytkowy, lepkość krwi, łożysko naczyniowe, mediator zapalenia, naczynie limfatyczne, nadmierna przepuszczalność naczyń, obrzęk limfatyczny, obwodowe krążenie żylne, odkształcalność erytrocytów, przesiąkanie płynów, przewlekła niewydolność żylna, retinopatia cukrzycowa, ściana naczyń włosowatych, śródbłonek, trombina, układ limfatyczny, wapnia dobezylan jednowodny, warstwa podstawna naczyń włosowatych, właściwości reologiczne krwi, zastój żylny, zmiana zakrzepowa