Skład i postać leku
Tazocin 2 g + 0,25 g

Skład produktu leczniczego Tazocin

Produkt leczniczy Tazocin jest dostępny w dwóch wariantach dawkowania, występujących w postaci proszku do sporządzania roztworu do infuzji. Każda z prezentacji zawiera połączenie piperacyliny (w formie soli sodowej) oraz tazobaktamu (również w formie soli sodowej) w określonych proporcjach¹:

• Tazocin 2 g + 0,25 g – każda fiolka zawiera 2 g piperacyliny (w postaci soli sodowej) oraz 0,25 g tazobaktamu (w postaci soli sodowej)²
• Tazocin 4 g + 0,5 g – każda fiolka zawiera 4 g piperacyliny (w postaci soli sodowej) oraz 0,5 g tazobaktamu (w postaci soli sodowej)³

Substancje pomocnicze

Poza składnikami aktywnymi, produkt Tazocin zawiera następujące substancje pomocnicze⁴:

• Edetynian disodu (EDTA)
• Kwas cytrynowy jednowodny

Należy zwrócić uwagę na zawartość sodu w preparacie. Każda fiolka produktu Tazocin 2 g + 0,25 g zawiera 130 mg sodu, natomiast fiolka Tazocin 4 g + 0,5 g zawiera 261 mg sodu⁵.

Postać farmaceutyczna produktu

Tazocin występuje w postaci proszku do sporządzania roztworu do infuzji. Produkt ma postać białego lub prawie białego proszku, który wymaga rekonstytucji przed podaniem dożylnym⁶.

Przygotowanie i podanie leku

Rozpuszczanie i rozcieńczanie

Przygotowanie produktu do podania dożylnego wymaga ścisłego przestrzegania zasad aseptyki. Roztwór należy przygotować dodając do fiolki odpowiednią objętość zgodnego rozpuszczalnika, a następnie obracać fiolkę aż do całkowitego rozpuszczenia proszku, co zazwyczaj następuje w ciągu 5-10 minut ciągłego obracania⁷.

Przed podaniem należy sprawdzić, czy przygotowany roztwór jest przezroczysty i nie zawiera widocznych cząstek. Produkt można podać jedynie, gdy roztwór spełnia te kryteria⁸.

Zgodne rozpuszczalniki do rekonstytucji

Do rozpuszczenia proszku można zastosować następujące rozpuszczalniki⁹:

• 0,9% (9 mg/ml) roztwór chlorku sodu do wstrzykiwań
• Jałowa woda do wstrzykiwań (maksymalna zalecana objętość wynosi 50 ml na dawkę)
• 5% roztwór glukozy

Po rekonstytucji, przygotowany roztwór można dalej rozcieńczać do odpowiedniej objętości (np. 50 ml lub 150 ml) wykorzystując jeden z następujących rozcieńczalników¹⁰:

• 0,9% (9 mg/ml) roztwór chlorku sodu do wstrzykiwań
• 5% roztwór glukozy
• 6% roztwór dekstranu w 0,9% roztworze chlorku sodu
• Płyn Ringera z mleczanami
• Roztwór Hartmanna
• Płyn Ringera z octanem
• Płyn Ringera z octanem i jabłczanem

Stabilność roztworu

Po rekonstytucji roztwór zachowuje stabilność chemiczną i fizyczną przez okres do 12 godzin, gdy jest przechowywany w lodówce w temperaturze 2-8°C¹¹. Podobnie, rozcieńczony roztwór zachowuje stabilność chemiczną i fizyczną do 12 godzin, jeśli jest przechowywany w lodówce w temperaturze 2-8°C¹².

Z mikrobiologicznego punktu widzenia, rozpuszczony lub rozcieńczony produkt powinien zostać zużyty natychmiast. Jeżeli nie zostanie wykorzystany niezwłocznie, odpowiedzialność za czas i warunki przechowywania przed użyciem ponosi osoba podająca lek, przy czym czas ten nie powinien przekraczać 12 godzin w temperaturze 2-8°C¹³.

Niezgodności farmaceutyczne

Przy stosowaniu Tazocinu należy zwrócić uwagę na potencjalne niezgodności z innymi produktami leczniczymi¹⁴:

• Nie należy mieszać Tazocinu z innymi produktami leczniczymi, z wyjątkiem tych wymienionych wcześniej jako kompatybilne¹⁵
• Jeżeli Tazocin podaje się równocześnie z antybiotykami aminoglikozydowymi, leki te należy podawać oddzielnie. Mieszanie antybiotyków beta-laktamowych z aminoglikozydami in vitro może powodować znaczną inaktywację aminoglikozydu¹⁶
• Nie należy mieszać Tazocinu z innymi substancjami w strzykawce ani w pojemniku do infuzji ze względu na brak danych dotyczących zgodności¹⁷
• Ze względu na niestabilność chemiczną, Tazocinu nie należy stosować z roztworami zawierającymi wyłącznie wodorowęglan sodu¹⁸
• Nie należy dodawać Tazocinu do preparatów krwi ani hydrolizatów albumin¹⁹

Jednoczesne podawanie z aminoglikozydami

W sytuacji, gdy konieczne jest jednoczesne podawanie aminoglikozydu, Tazocin jest zgodny z określonymi aminoglikozydami i może być podawany przez wspólny dren infuzyjny (Y) wyłącznie przy zachowaniu określonych warunków²⁰.

Dawkę aminoglikozydu należy dostosować do masy ciała pacjenta, ciężkości zakażenia (ciężkie lub zagrażające życiu) oraz czynności nerek (klirens kreatyniny)²¹.

Zgodność Tazocinu z innymi aminoglikozydami poza amikacyną i gentamycyną nie została określona. Równoczesne stosowanie przez wspólny dren infuzyjny (Y) w sposób inny niż opisany powyżej może spowodować unieczynnienie aminoglikozydu przez Tazocin²².

Opakowanie i przechowywanie

Rodzaj opakowania

Tazocin dostępny jest w następujących opakowaniach²³:

• Tazocin 2 g + 0,25 g: fiolka o pojemności 30 ml ze szkła typu I z korkiem z gumy bromobutylowej oraz zamknięciem typu flip-off²⁴
• Tazocin 4 g + 0,5 g: fiolka o pojemności 70 ml ze szkła typu I z korkiem z gumy bromobutylowej oraz zamknięciem typu flip-off²⁵

Produkt jest dostępny w opakowaniach zawierających 1, 5, 10, 12, 25 lub 50 fiolek w pudełku tekturowym, przy czym nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie²⁶.

Warunki przechowywania

Nieotwarte fiolki należy przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25°C²⁷. Produkt przeznaczony jest wyłącznie do jednorazowego użycia. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami²⁸.