dawkowanie allopurynolu
Dawkowanie allopurynolu, leku stosowanego w leczeniu hiperurykemii i dny moczanowej, wymaga indywidualnego dostosowania do stanu pacjenta. Standardowa dawka początkowa wynosi zwykle 100 mg/dobę, którą następnie można stopniowo zwiększać co 2-4 tygodnie, kontrolując stężenie kwasu moczowego w surowicy.
U pacjentów z łagodną hiperurykemią zazwyczaj stosuje się dawki 100-300 mg/dobę, podczas gdy w cięższych przypadkach lub przy guzach nowotworowych z szybkim obrotem komórkowym dawki mogą wynosić 300-600 mg/dobę. Maksymalna dawka dobowa wynosi 800 mg, chociaż rzadko jest stosowana w praktyce klinicznej.
Modyfikacja dawkowania jest konieczna u pacjentów z niewydolnością nerek – przy klirensie kreatyniny 10-20 ml/min zaleca się 200 mg/dobę, a przy klirensie poniżej 10 ml/min – maksymalnie 100 mg/dobę. U osób w podeszłym wieku również stosuje się niższe dawki początkowe ze względu na często występujące obniżenie funkcji nerek.
Lek najlepiej przyjmować po posiłku, aby zminimalizować podrażnienie przewodu pokarmowego. Dawkę dobową można podzielić przy przyjmowaniu większych ilości leku. Warto pamiętać, że podczas rozpoczynania terapii allopurynolem może dojść do zaostrzenia objawów dny, dlatego często zaleca się jednoczesne stosowanie kolchicyny lub NLPZ w okresie pierwszych miesięcy leczenia.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Allospes
Allopurynol wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu ze względu na ryzyko ciężkich reakcji nadwrażliwości, takich jak DRESS, zespół Stevensa-Johnsona (SJS) oraz toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN). Zaleca się natychmiastowe przerwanie terapii przy pierwszych objawach nadwrażliwości. Istotne jest przeprowadzenie badania przesiewowego w kierunku allelu HLA-B*5801, zwłaszcza u pacjentów pochodzenia chińskiego (Han, do 20%), tajskiego (8-15%) i koreańskiego (około 12%), gdyż obecność tego allelu znacząco zwiększa ryzyko poważnych działań niepożądanych. U nosicieli HLA-B*5801 leczenie allopurynolem powinno być unikane, chyba że korzyści przewyższają ryzyko i brak jest alternatyw. Dawkowanie wymaga modyfikacji u pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby, a szczególną ostrożność należy zachować u osób z nadciśnieniem tętniczym lub niewydolnością serca leczonych diuretykami lub inhibitorami ACE, ze względu na ryzyko zaburzeń czynności nerek i zwiększonego ryzyka SJS/TEN.
alkalizacja moczu, allel HLA-B*5801, allopurynol, bezobjawowa hiperurykemia, dawkowanie allopurynolu, diuretyk, diuretyk tiazydowy, dnawe zapalenie stawów, hiperurykemia, hiperurykozuria, inhibitor konwertazy angiotensyny, kamienie moczanowe, kolchicyna, nadciśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność serca, przewlekła choroba nerek, terapia cytotoksyczna, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zespół Lescha-Nyhana, zespół nadwrażliwości, zespół Stevensa-Johnsona, złogi ksantynowe