antybiotyki polimyksynowe
Antybiotyki polimyksynowe są grupą antybiotyków peptydowych, których przedstawicielami są polimyksyna B i kolistyna (polimyksyna E). Zostały one odkryte w 1947 roku i pozyskiwane są z bakterii Paenibacillus polymyxa (dawniej Bacillus polymyxa).
Mechanizm działania polimyksyn polega na interakcji z lipopolisacharydami (LPS) błony zewnętrznej bakterii Gram-ujemnych, co prowadzi do zwiększenia przepuszczalności błony komórkowej i ostatecznie do śmierci komórki bakteryjnej. Ze względu na ten mechanizm działania, antybiotyki te są szczególnie skuteczne wobec bakterii Gram-ujemnych, w tym szczepów wieloopornych, takich jak Pseudomonas aeruginosa, Acinetobacter baumannii i Klebsiella pneumoniae.
W praktyce klinicznej polimyksyny są stosowane głównie jako leki ostatniej szansy w leczeniu zakażeń wywołanych przez wielolekooporne bakterie Gram-ujemne. Ich zastosowanie jest jednak ograniczone ze względu na potencjalną nefrotoksyczność i neurotoksyczność. Kolistyna (polimyksyna E) jest podawana dożylnie w postaci nieaktywnego proleku (kolistymetat sodu), który ulega hydrolizie in vivo do aktywnej formy. Polimyksyna B jest natomiast podawana bezpośrednio w formie aktywnej.
Dawkowanie polimyksyn wymaga szczególnej uwagi ze względu na wąski indeks terapeutyczny oraz ryzyko działań niepożądanych. Coraz częściej stosuje się terapię skojarzoną z innymi antybiotykami, co może zwiększać skuteczność i pozwalać na zmniejszenie dawek, redukując tym samym ryzyko toksyczności.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Colistimethatum natricum Noridem, dostępny w dawkach 1 000 000 j.m. oraz 2 000 000 j.m. jako proszek do sporządzania roztworu do nebulizacji, posiada jedno podstawowe przeciwwskazanie – nadwrażliwość na kolistymetat sodowy, kolistynę lub inne antybiotyki z grupy polimyksyn. Ze względu na ryzyko reakcji nadwrażliwości, które mogą obejmować zarówno łagodne objawy skórne, jak i ciężkie reakcje anafilaktyczne, lekarz powinien bezwzględnie unikać stosowania tego leku u pacjentów z udokumentowaną historią alergii na wymienione substancje. Istotne jest również uwzględnienie możliwości reakcji krzyżowych pomiędzy polimyksynami, co wyklucza terapię kolistymetatem sodowym u pacjentów uczulonych na jakikolwiek antybiotyk z tej grupy.
antybiotyki polimyksynowe, charakterystyka produktu leczniczego, kolistymetat sodowy, kolistyna, manifestacja kliniczna, nadwrażliwość dróg oddechowych, nebulizacja, polimyksyna, proszek do sporządzania roztworu, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, roztwór do nebulizacji, test alergiczny, wywiad alergologiczny -
Leksykon leków
Podczas kwalifikacji pacjenta do terapii kolistymetatem sodowym (Colistimethatum natricum Noridem) w dawkach 1 000 000 j.m. lub 2 000 000 j.m. należy bezwzględnie wykluczyć przeciwwskazania związane z nadwrażliwością na substancję czynną lub inne składniki preparatu. Szczególną uwagę należy zwrócić na historię alergii na kolistymetat sodowy, kolistynę (aktywny metabolit) oraz inne antybiotyki z grupy polimyksyn, ze względu na ryzyko reakcji krzyżowych. Reakcje nadwrażliwości mogą mieć różny przebieg kliniczny – od łagodnych objawów skórnych po ciężkie, zagrażające życiu reakcje anafilaktyczne, co wymaga szczegółowego wywiadu alergologicznego przed rozpoczęciem leczenia.
antybiotyki polimyksynowe, kolistymetat sodowy, kolistyna, nadwrażliwość na substancję czynną, polimyksyny, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, rekonstytucja, roztwór do wstrzykiwań, wywiad alergologiczny
