zwiększona aktywność psychoruchowa
Zwiększona aktywność psychoruchowa to stan charakteryzujący się nadmiernym pobudzeniem motorycznym i psychicznym. Objawia się wzmożoną, często chaotyczną i nieukierunkowaną aktywnością ruchową, przyspieszonym tokiem myślenia oraz nasiloną mową. Stan ten może być objawem różnych zaburzeń psychicznych, szczególnie występuje w przebiegu manii w chorobie afektywnej dwubiegunowej.
W obrazie klinicznym zwiększonej aktywności psychoruchowej obserwuje się niepokój ruchowy, trudności w pozostawaniu w jednym miejscu, gestykulację, przyspieszoną mowę oraz skłonność do podejmowania wielu działań jednocześnie. Pacjenci mogą wykazywać zmniejszoną potrzebę snu, nadmierny optymizm i podniesiony nastrój, choć w niektórych przypadkach towarzyszy temu drażliwość i agresja.
Diagnostyka różnicowa zwiększonej aktywności psychoruchowej obejmuje zaburzenia afektywne dwubiegunowe, niektóre zaburzenia osobowości, zatrucia substancjami psychoaktywnymi (w tym amfetaminą i kokainą), zaburzenia neurologiczne oraz endokrynologiczne (np. nadczynność tarczycy). Leczenie ukierunkowane jest na przyczynę podstawową i może obejmować farmakoterapię (neuroleptyki, leki normotymiczne), psychoterapię oraz interwencje środowiskowe.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Montelukast Aurovitas 10 mg
Przedawkowanie montelukastu, zarówno w badaniach klinicznych, jak i w praktyce po wprowadzeniu leku do obrotu, wykazuje relatywnie dobry profil bezpieczeństwa nawet przy dawkach znacznie przekraczających zalecane. W badaniach długoterminowych stosowano dawki do 200 mg/dobę przez 22 tygodnie, a w krótkoterminowych nawet do 900 mg/dobę przez około tydzień, bez istotnych działań niepożądanych. Opisano przypadki przyjęcia dawek do 1000 mg (około 61 mg/kg masy ciała u dziecka 42-miesięcznego), gdzie dominowały objawy ze strony układu pokarmowego, neurologicznego oraz zwiększona aktywność psychoruchowa, takie jak ból brzucha, senność, wzmożone pragnienie, ból głowy, wymioty i pobudzenie psychoruchowe, bez ścisłej korelacji z wielkością dawki.
astma, badanie kliniczne, ból brzucha, ból głowy, dializa otrzewnowa, działanie niepożądane, hemodializa, leczenie objawowe, montelukast, niepokój psychomotoryczny, nudność, ostre przedawkowanie, przewód pokarmowy, senność, wymioty, wzmożone pragnienie, zaburzenie świadomości, zwiększona aktywność psychoruchowa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Olanzapine Aurovitas 20 mg
Olanzapine Aurovitas, dostępna w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej o dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg, jest lekiem przeciwpsychotycznym drugiej generacji stosowanym w leczeniu schizofrenii oraz choroby afektywnej dwubiegunowej. W terapii schizofrenii olanzapina jest wskazana zarówno w leczeniu ostrych epizodów psychotycznych, jak i w długoterminowej terapii podtrzymującej, szczególnie u pacjentów, którzy wykazali dobrą odpowiedź na leczenie w fazie początkowej. W chorobie afektywnej dwubiegunowej lek stosuje się w leczeniu epizodów maniakalnych o nasileniu średnim do ciężkiego oraz w profilaktyce nawrotów u pacjentów z udokumentowaną skutecznością w fazie ostrej manii. Tabletki zawierają aspartam w ilości proporcjonalnej do dawki (od 0,50 mg w dawce 5 mg do 2,00 mg w dawce 20 mg), co jest istotne u pacjentów z fenyloketonurią.
choroba afektywna dwubiegunowa, działanie niepożądane, epizod maniakalny, epizod manii, fenyloketonuria, indywidualizacja terapii, lek przeciwpsychotyczny drugiej generacji, nawrót choroby, objawy maniakalne, obniżona potrzeba snu, olanzapina, ostry epizod psychotyczny, podwyższony nastrój, profilaktyka nawrotów, przyspieszenie toku myślenia, schizofrenia, tabletka ulegająca rozpadowi, terapia podtrzymująca, zapobieganie nawrotom, zwiększona aktywność psychoruchowa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Risperidone Grindeks 1 mg
Lek Risperidone Grindeks, zawierający rysperydon, jest wskazany w leczeniu schizofrenii, epizodów maniakalnych w zaburzeniach afektywnych dwubiegunowych, a także w krótkotrwałym leczeniu uporczywej agresji u pacjentów z otępieniem w chorobie Alzheimera oraz u dzieci i młodzieży z zaburzeniami zachowania i upośledzeniem umysłowym. Preparat dostępny jest w formie tabletek powlekanych o dawkach 0,5 mg, 1 mg, 2 mg, 3 mg, 4 mg i 6 mg, co pozwala na precyzyjne dostosowanie terapii. Rysperydon wykazuje skuteczność zarówno w leczeniu objawów pozytywnych i negatywnych schizofrenii, jak i w kontroli objawów maniakalnych oraz agresji, przy czym leczenie agresji jest ograniczone do maksymalnie 6 tygodni i stosowane wyłącznie u pacjentów niereagujących na metody niefarmakologiczne. Wskazane jest, aby leczenie dzieci i młodzieży prowadził specjalista z zakresu neurologii lub psychiatrii dziecięcej, co zapewnia odpowiedni dobór dawki i monitorowanie terapii.
choroba afektywna dwubiegunowa, epizod maniakalny, gonitwa myśli, halucynacje i urojenia, leczenie podtrzymujące, lek przeciwpsychotyczny drugiej generacji, neurologia dziecięca, nietolerancja laktozy, objawy negatywne schizofrenii, objawy pozytywne schizofrenii, otępienie w chorobie Alzheimera, podwyższony nastrój, psychiatria dziecięca i młodzieżowa, reakcja alergiczna, rysperydon, schizofrenia, tabletka powlekana, uporczywa agresja, wycofanie społeczne, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie zachowania, zwiększona aktywność psychoruchowa