Dawkowanie i sposób podawania
VIXARGIO 20 mg
VIXARGIO, zawierający rywaroksaban w dawce 20 mg, jest stosowany w profilaktyce udaru i zatorowości obwodowej u pacjentów z migotaniem przedsionków (20 mg raz na dobę), leczeniu zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP) z fazą początkową 15 mg dwa razy na dobę przez 3 tygodnie, a następnie 20 mg raz na dobę, z możliwością zmniejszenia dawki do 10 mg w przedłużonej profilaktyce. Dawkowanie u dzieci zależy od masy ciała: ≥50 kg – 20 mg raz na dobę, 30-50 kg – 15 mg raz na dobę, <30 kg – inne postacie farmaceutyczne. U pacjentów z umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny 30-49 ml/min) zaleca się zmniejszenie dawki do 15 mg raz na dobę w profilaktyce udaru i zatorowości oraz rozważenie zmniejszenia dawki w leczeniu ZŻG/ZP. VIXARGIO jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens <15 ml/min) oraz z chorobą wątroby z koagulopatią i ryzykiem krwawienia (marskość wątroby stopnia B i C wg Childa-Pugha).
- migotanie przedsionków niezwiązane z wadą zastawkową
- profilaktyka nawrotów żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej
- profilaktyka nawrotowej zakrzepicy żył głębokich
- profilaktyka nawrotowej zatorowości płucnej
- profilaktyka udaru
- profilaktyka zatorowości obwodowej
- zakrzepica żył głębokich
- zatorowość płucna
- żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Dawkowanie i sposób podawania leku VIXARGIO (rywaroksaban)
VIXARGIO zawiera substancję czynną rywaroksaban w postaci tabletek powlekanych 20 mg. Dawkowanie leku zależy od wskazania klinicznego, wieku pacjenta, masy ciała oraz czynności narządów wewnętrznych. Poniżej przedstawiono szczegółowe zalecenia dotyczące dawkowania w poszczególnych wskazaniach.1
Dawkowanie u pacjentów dorosłych
Profilaktyka udaru i zatorowości obwodowej u pacjentów z migotaniem przedsionków:
- Standardowa dawka: 20 mg raz na dobę (dawka maksymalna)
- Leczenie należy kontynuować długotrwale, gdy korzyść przeważa nad ryzykiem krwawienia
- W przypadku pominięcia dawki: przyjąć niezwłocznie, kontynuować następnego dnia według schematu, nie stosować dawki podwójnej2
Leczenie zakrzepicy żył głębokich (ZŻG), zatorowości płucnej (ZP) i profilaktyka nawrotów u dorosłych:
- Faza początkowa (pierwsze 3 tygodnie): 15 mg dwa razy na dobę
- Faza kontynuacji leczenia i profilaktyki nawrotów: 20 mg raz na dobę
- W przypadku przedłużonej profilaktyki (po min. 6 miesiącach leczenia): 10 mg raz na dobę
- U pacjentów z wysokim ryzykiem nawrotu (powikłane choroby współistniejące, nawrotowa ZŻG/ZP w wywiadzie): rozważyć 20 mg raz na dobę w fazie przedłużonej profilaktyki3
Czas trwania leczenia zależy od czynników ryzyka:
- Krótkotrwałe leczenie (min. 3 miesiące): u pacjentów z przejściowymi czynnikami ryzyka (niedawny poważny zabieg chirurgiczny, uraz)
- Dłuższe leczenie: u pacjentów z wtórną ZŻG/ZP niezwiązaną z przejściowymi czynnikami, idiopatyczną ZŻG/ZP lub nawrotową ZŻG/ZP w wywiadzie4
W przypadku pominięcia dawki:
- W fazie leczenia 15 mg dwa razy na dobę: przyjąć niezwłocznie, możliwe jednoczesne przyjęcie dwóch tabletek 15 mg dla zapewnienia dawki 30 mg/dobę
- W fazie leczenia raz na dobę: przyjąć niezwłocznie, kontynuować następnego dnia według schematu, nie stosować dawki podwójnej5
Dawkowanie u dzieci i młodzieży
W leczeniu żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) i profilaktyce nawrotów u dzieci i młodzieży:
- Leczenie należy rozpocząć po minimum 5 dniach leczenia przeciwzakrzepowego pozajelitowego
- Dawkowanie zależy od masy ciała:
- ≥50 kg: 20 mg rywaroksabanu raz na dobę (dawka maksymalna)
- 30-50 kg: 15 mg rywaroksabanu raz na dobę (dawka maksymalna)
- <30 kg: należy stosować inne postacie farmaceutyczne (granulat do sporządzenia zawiesiny doustnej)6
- Należy monitorować masę ciała dziecka i regularnie weryfikować dawkę
- Minimalny czas leczenia: 3 miesiące, maksymalnie do 12 miesięcy (w razie potrzeby klinicznej)
- Po 3 miesiącach należy indywidualnie ocenić stosunek korzyści do ryzyka dalszego leczenia7
W przypadku pominięcia dawki: przyjąć jak najszybciej tego samego dnia, jeśli nie jest to możliwe – pominąć dawkę i kontynuować przyjmowanie zgodnie z zaleceniami, nie podwajać dawki.8
Szczegółowy schemat dawkowania w leczeniu i profilaktyce ZŻG i ZP
| Okres | Schemat dawkowania | Łączna dawka dobowa |
|---|---|---|
| Dzień 1.-21. | 15 mg dwa razy na dobę | 30 mg |
| Dzień 22. i następne | 20 mg raz na dobę | 20 mg |
| Profilaktyka nawrotowej ZŻG i ZP (po zakończeniu co najmniej 6 miesięcy leczenia) | 10 mg raz na dobę lub 20 mg raz na dobę | 10 mg lub 20 mg |
W celu wsparcia zmiany dawkowania z 15 mg na 20 mg po 21. dniu, dostępne jest opakowanie rozpoczynające leczenie na pierwsze 4 tygodnie leczenia ZŻG/ZP.9
Zmiana leczenia przeciwzakrzepowego
Zmiana z antagonistów witaminy K (VKA) na VIXARGIO
Przy zmianie leczenia z VKA na VIXARGIO należy:
- W profilaktyce udaru i zatorowości obwodowej: rozpocząć VIXARGIO, gdy INR ≤3,0
- W leczeniu ZŻG, ZP i profilaktyce nawrotów (dorośli oraz dzieci i młodzież): rozpocząć VIXARGIO, gdy INR ≤2,510
Należy pamiętać, że INR nie jest właściwym parametrem do monitorowania działania przeciwzakrzepowego VIXARGIO i może wykazywać fałszywie podwyższone wartości po przyjęciu VIXARGIO.11
Zmiana z VIXARGIO na antagonistów witaminy K (VKA)
U pacjentów dorosłych:
- Podawać równocześnie VKA i VIXARGIO, aż do uzyskania wartości INR ≥2,0
- Przez pierwsze dwa dni stosować standardową dawkę początkową VKA
- Następnie dawkowanie VKA dostosowywać na podstawie wyników INR
- W okresie jednoczesnego stosowania obu leków badać INR nie wcześniej niż 24 godziny po poprzedniej dawce VIXARGIO, ale przed kolejną dawką
- Po odstawieniu VIXARGIO, wiarygodne badanie INR można wykonać nie wcześniej niż 24 godziny po ostatniej dawce12
U dzieci i młodzieży:
- Kontynuować VIXARGIO przez 48 godzin po pierwszej dawce VKA
- Po 2 dniach jednoczesnego podawania wykonać badanie INR przed następną zaplanowaną dawką VIXARGIO
- Kontynuować jednoczesne podawanie do uzyskania INR ≥2,013
Zmiana z pozajelitowych leków przeciwzakrzepowych na VIXARGIO
U pacjentów dorosłych oraz dzieci i młodzieży:
- Rozpocząć VIXARGIO od 0 do 2 godzin przed planowanym następnym podaniem leku pozajelitowego (np. heparyny drobnocząsteczkowej)
- W przypadku ciągłego podawania leku pozajelitowego (np. dożylnej heparyny niefrakcjonowanej): rozpocząć VIXARGIO w momencie przerwania wlewu14
Zmiana z VIXARGIO na pozajelitowe leki przeciwzakrzepowe
Podać pierwszą dawkę pozajelitowego leku przeciwzakrzepowego w czasie, gdy powinna być przyjęta następna dawka VIXARGIO.15
Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
Dorośli:
- Łagodne zaburzenia (klirens kreatyniny 50-80 ml/min): bez konieczności modyfikacji dawki
- Umiarkowane zaburzenia (klirens kreatyniny 30-49 ml/min):
- W profilaktyce udaru i zatorowości obwodowej: 15 mg raz na dobę
- W leczeniu ZŻG/ZP: standardowy schemat przez pierwsze 3 tygodnie (15 mg 2× dobę), następnie rozważyć zmniejszenie dawki z 20 mg do 15 mg raz na dobę, jeśli ryzyko krwawienia przewyższa ryzyko nawrotu ZŻG/ZP
- Ciężkie zaburzenia (klirens kreatyniny 15-29 ml/min): zachować ostrożność, zalecenia jak przy umiarkowanych zaburzeniach
- Klirens kreatyniny <15 ml/min: nie zaleca się stosowania VIXARGIO16
Dzieci i młodzież:
- Łagodne zaburzenia (GFR 50-80 ml/min/1,73 m²): bez konieczności modyfikacji dawki
- Umiarkowane lub ciężkie zaburzenia (GFR <50 ml/min/1,73 m²): VIXARGIO nie jest zalecany17
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
VIXARGIO jest przeciwwskazany u pacjentów z:
- Chorobą wątroby, która wiąże się z koagulopatią i klinicznie istotnym ryzykiem krwawienia
- Marskością wątroby stopnia B i C wg klasyfikacji Childa-Pugha18
Brak danych klinicznych dotyczących stosowania u dzieci z zaburzeniami czynności wątroby.19
Pozostałe szczególne grupy pacjentów
Pacjenci w podeszłym wieku: Nie ma potrzeby modyfikacji dawki20
Masa ciała: U dorosłych nie ma potrzeby modyfikacji dawki. U dzieci i młodzieży dawkę ustala się na podstawie masy ciała21
Płeć: Nie ma potrzeby modyfikacji dawki22
Pacjenci poddawani kardiowersji
Możliwe jest rozpoczęcie lub kontynuacja leczenia VIXARGIO u pacjentów wymagających kardiowersji. U pacjentów wcześniej nieleczonych lekami przeciwzakrzepowymi, przy kardiowersji kierowanej wynikiem echokardiogramu przezprzełykowego (TEE):
- Leczenie VIXARGIO należy rozpocząć min. 4 godziny przed zabiegiem
- Przed zabiegiem należy upewnić się, że pacjent przyjmował lek zgodnie z zaleceniami23
Pacjenci z migotaniem przedsionków poddawani PCI z założeniem stentu
Istnieje ograniczone doświadczenie ze stosowaniem zmniejszonej dawki VIXARGIO:
- 15 mg raz na dobę (lub 10 mg raz na dobę u pacjentów z umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek)
- W skojarzeniu z inhibitorem P2Y12
- Przez maksymalnie 12 miesięcy24
Sposób podawania
Dorośli
VIXARGIO należy przyjmować doustnie, tabletki należy połykać razem z posiłkiem.25
Dla pacjentów, którzy nie mogą połykać całych tabletek:
- Tabletkę można rozgnieść i wymieszać z wodą lub przecierem jabłkowym
- Podawać bezpośrednio po przygotowaniu
- Po podaniu rozgniecionych tabletek 15 mg lub 20 mg należy niezwłocznie przyjąć posiłek
- Rozgniecioną tabletkę można również podawać przez zgłębnik żołądkowy26
Dzieci i młodzież o masie ciała powyżej 50 kg
VIXARGIO należy przyjmować doustnie, popijając płynem i z posiłkiem. Tabletki należy przyjmować w odstępie około 24 godzin.27
Postępowanie w przypadku problemów z przyjęciem dawki:
- Jeśli pacjent wypluje natychmiast dawkę lub zwymiotuje w ciągu 30 minut: podać nową dawkę
- Jeśli pacjent zwymiotuje po upływie 30 minut: nie podawać ponownie, kolejna dawka według planu28
Tabletek nie można dzielić w celu uzyskania części dawki.29
Dla pacjentów, którzy nie mogą połykać całych tabletek:
- Zaleca się stosowanie innych postaci farmaceutycznych (granulat do sporządzania zawiesiny doustnej)
- Alternatywnie, można rozgnieść tabletki 15 mg lub 20 mg i wymieszać z wodą lub przecierem jabłkowym
- Rozgniecioną tabletkę można podać również przez zgłębnik nosowo-żołądkowy lub żołądkowy30
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania