Dawkowanie i sposób podawania leku Roxan 20 mg

Lek Roxan (rywaroksaban) jest stosowany w różnych wskazaniach związanych z terapią przeciwzakrzepową, a dawkowanie zależy od konkretnego wskazania klinicznego. Właściwe dawkowanie i sposób podawania są kluczowe dla zapewnienia skuteczności terapeutycznej i minimalizacji ryzyka powikłań krwotocznych.¹

Dawkowanie w poszczególnych wskazaniach

Profilaktyka udaru i zatorowości obwodowej u pacjentów z migotaniem przedsionków:

• Zalecana dawka: 20 mg raz na dobę
• Jest to również maksymalna zalecana dawka dobowa
• Leczenie powinno być prowadzone długoterminowo, jeśli korzyści przewyższają ryzyko krwawienia

²

Leczenie żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ZŻG i ZP) oraz profilaktyka nawrotowej ŻChZZ:

• Faza początkowa (pierwsze 3 tygodnie): 15 mg dwa razy na dobę
• Faza kontynuacji leczenia: 20 mg raz na dobę
• Przedłużona profilaktyka (po minimum 6 miesiącach leczenia): 10 mg raz na dobę
• U pacjentów z wysokim ryzykiem nawrotu w fazie przedłużonej profilaktyki można rozważyć dawkę 20 mg raz na dobę

³

Szczegółowe schematy dawkowania

⁴

Postępowanie w przypadku pominięcia dawki

Prawidłowe postępowanie w przypadku pominięcia dawki jest istotne dla utrzymania skutecznej antykoagulacji:

Przy schemacie jednokrotnego dawkowania (20 mg raz na dobę):

• Pacjent powinien niezwłocznie przyjąć pominiętą dawkę
• Następnego dnia należy kontynuować regularne przyjmowanie leku raz na dobę
• Nie należy stosować dawki podwójnej tego samego dnia w celu uzupełnienia pominiętej dawki

⁵

Przy schemacie dwukrotnego dawkowania (15 mg dwa razy na dobę – faza początkowa leczenia ZŻG/ZP):

• Pacjent powinien niezwłocznie przyjąć pominiętą dawkę, aby zapewnić łączną dawkę dobową 30 mg
• W razie konieczności możliwe jest jednoczesne przyjęcie dwóch tabletek po 15 mg
• Następnego dnia należy kontynuować standardowy schemat 15 mg dwa razy na dobę

⁶

Zmiana leczenia przeciwzakrzepowego

Zmiana z antagonistów witaminy K (VKA) na Roxan:

• Profilaktyka udaru i zatorowości obwodowej: przerwać VKA i rozpocząć Roxan, gdy INR ≤ 3,0
• Leczenie ZŻG/ZP i profilaktyka nawrotów: przerwać VKA i rozpocząć Roxan, gdy INR ≤ 2,5
• Wartości INR mogą być fałszywie podwyższone po przyjęciu Roxanu

⁷

Zmiana z Roxan na antagonistów witaminy K (VKA):

• Należy równocześnie podawać Roxan i VKA aż INR będzie ≥ 2,0
• Przez pierwsze dwa dni stosować standardowe dawkowanie początkowe VKA
• Następnie dawkowanie VKA dostosować według wyników badania INR
• Badania INR wykonywać nie wcześniej niż 24 godziny po poprzedniej dawce, ale przed następną dawką Roxanu
• Po odstawieniu Roxanu wiarygodne badanie INR można wykonać najwcześniej po 24 godzinach od ostatniej dawki

⁸

Zmiana z pozajelitowych leków przeciwzakrzepowych na Roxan:

• Przerwać stosowanie pozajelitowego leku przeciwzakrzepowego
• Rozpocząć podawanie Roxanu 0-2 godziny przed planowanym czasem następnego podania pozajelitowego leku
• W przypadku ciągłego wlewu (np. heparyny niefrakcjonowanej) – rozpocząć Roxan w momencie przerwania wlewu

⁹

Zmiana z Roxan na pozajelitowe leki przeciwzakrzepowe:

• Pierwszą dawkę pozajelitowego leku przeciwzakrzepowego podać w czasie planowanego przyjęcia kolejnej dawki Roxanu

¹⁰

Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek:

Modyfikacja dawkowania zależy od stopnia upośledzenia czynności nerek:

¹¹

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby:

• Przeciwwskazany u pacjentów z chorobą wątroby przebiegającą z koagulopatią i klinicznie istotnym ryzykiem krwawienia
• Przeciwwskazany u pacjentów z marskością wątroby w stopniu B i C wg klasyfikacji Child-Pugh

¹²

Inne szczególne grupy pacjentów:

• Pacjenci w podeszłym wieku: nie ma konieczności modyfikacji dawki
• Masa ciała: nie ma konieczności modyfikacji dawki
• Płeć: nie ma konieczności modyfikacji dawki
• Dzieci i młodzież poniżej 18 r.ż.: nie zaleca się stosowania (brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności)

¹³

Dawkowanie w specyficznych sytuacjach klinicznych

Pacjenci poddawani kardiowersji:

• Można rozpoczynać lub kontynuować leczenie Roxanem
• U pacjentów wcześniej nieleczonych przeciwzakrzepowo: rozpocząć podawanie Roxanu co najmniej 4 godziny przed kardiowersją opartą na TEE
• Przed kardiowersją upewnić się, że pacjent przyjmował lek zgodnie z zaleceniami

¹⁴

Pacjenci z migotaniem przedsionków poddawani PCI z implantacją stentu:

• Dostępne są ograniczone dane dotyczące stosowania dawki 15 mg raz na dobę (lub 10 mg raz na dobę u pacjentów z umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek) w skojarzeniu z inhibitorem P2Y12
• Maksymalny czas leczenia skojarzonego: do 12 miesięcy

¹⁵

Sposób podawania

Standardowe podanie:

• Tabletki należy przyjmować doustnie
• Tabletki powinny być przyjmowane razem z posiłkiem

¹⁶

Alternatywne metody podania u pacjentów z trudnościami w połykaniu:

• Tabletkę można rozgnieść i wymieszać z wodą lub przecierem jabłkowym
• Przygotowaną mieszaninę należy podać bezpośrednio przed planowanym przyjęciem
• Po podaniu rozgniecionych tabletek 15 mg należy natychmiast przyjąć posiłek

¹⁷

Podanie przez zgłębnik żołądkowy:

• Należy najpierw potwierdzić prawidłowe umiejscowienie zgłębnika w żołądku
• Rozgniecioną tabletkę podać przez zgłębnik w małej ilości wody
• Po podaniu przepłukać zgłębnik wodą
• Po podaniu rozgniecionych tabletek 15 mg należy natychmiast podać dojelitowo pokarm

¹⁸