Wskazania do stosowania leku Roxan

Lek Roxan zawierający 20 mg rywaroksabanu (Rivaroxabanum) w postaci tabletek powlekanych jest wskazany w dwóch głównych obszarach terapeutycznych u pacjentów dorosłych. Rozważając zastosowanie tego preparatu, należy dokładnie ocenić wskazania kliniczne, czynniki ryzyka oraz stan ogólny pacjenta.¹

Profilaktyka udaru i zatorowości obwodowej

Roxan 20 mg jest wskazany w profilaktyce udaru i zatorowości obwodowej u pacjentów dorosłych z migotaniem przedsionków niezwiązanym z wadą zastawkową. Warunkiem zastosowania leku jest obecność przynajmniej jednego z następujących czynników ryzyka powikłań zakrzepowo-zatorowych:²

• Zastoinowa niewydolność serca – pacjenci z upośledzoną funkcją mięśnia sercowego, co zwiększa ryzyko tworzenia się skrzeplin w jamach serca
• Nadciśnienie tętnicze – przewlekle podwyższone wartości ciśnienia krwi, stanowiące niezależny czynnik ryzyka powikłań zakrzepowo-zatorowych
• Wiek ≥ 75 lat – zaawansowany wiek istotnie zwiększa ryzyko powikłań zakrzepowo-zatorowych
• Cukrzyca – zaburzenia metaboliczne sprzyjające rozwojowi mikro- i makroangiopatii
• Udar mózgu w wywiadzie – przebyty epizod niedokrwienia mózgu zwiększa ryzyko ponownego incydentu
• Przemijający napad niedokrwienny (TIA) w wywiadzie – nawet krótkotrwałe epizody niedokrwienia mózgu znacząco zwiększają ryzyko udaru

Leczenie i profilaktyka ZŻG i ZP

Drugim istotnym wskazaniem do stosowania leku Roxan 20 mg jest leczenie zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) oraz zatorowości płucnej (ZP). Lek znajduje zastosowanie w leczeniu ostrej fazy tych chorób, a następnie w długoterminowej profilaktyce nawrotów ZŻG i ZP u pacjentów dorosłych.³

Należy jednak zwrócić szczególną uwagę na stan hemodynamiczny pacjentów z zatorowością płucną. W przypadku pacjentów hemodynamicznie niestabilnych z ZP, istnieją szczególne zalecenia i przeciwwskazania, które lekarz powinien uwzględnić przed wdrożeniem terapii rywaroksabanem. U takich pacjentów może być konieczne rozważenie innych opcji terapeutycznych, w tym heparyn niefrakcjonowanych i leczenia trombolitycznego.⁴

Kiedy zalecić stosowanie leku Roxan

Ocena ryzyka powikłań zakrzepowo-zatorowych

Przed zaleceniem leku Roxan 20 mg pacjentowi z niezastawkowym migotaniem przedsionków, należy dokładnie ocenić ryzyko powikłań zakrzepowo-zatorowych. Pomocne może być zastosowanie skali CHA₂DS₂-VASc, która uwzględnia większość wymienionych wyżej czynników ryzyka. Pacjenci z wyższą punktacją w tej skali odnoszą największe korzyści z profilaktycznej terapii przeciwzakrzepowej rywaroksabanem.⁵

Leczenie ZŻG i ZP

W przypadku potwierdzonej diagnostycznie zakrzepicy żył głębokich lub zatorowości płucnej, Roxan 20 mg należy zalecić po dokładnej ocenie stanu hemodynamicznego pacjenta. Szczególnie istotne jest, aby u pacjentów z ZP wykluczyć niestabilność hemodynamiczną, która może stanowić przeciwwskazanie do zastosowania rywaroksabanu jako leku pierwszego wyboru.⁶

Dla pacjentów z ZŻG lub ZP zaleca się rozpoczynanie terapii od dawki 15 mg dwa razy na dobę przez pierwsze 21 dni, a następnie kontynuację leczenia dawką 20 mg raz na dobę. Po zakończeniu co najmniej 6-miesięcznego leczenia ostrej ZŻG lub ZP, można rozważyć kontynuację leczenia dawką 10 mg raz na dobę w ramach profilaktyki wtórnej, szczególnie u pacjentów z grupy wysokiego ryzyka nawrotu.⁷

Szczególne grupy pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku

U pacjentów w wieku ≥ 75 lat z migotaniem przedsionków należy szczególnie dokładnie rozważyć stosunek korzyści do ryzyka przed zastosowaniem leku Roxan 20 mg. Z jednej strony to właśnie ta grupa pacjentów charakteryzuje się wysokim ryzykiem udaru niedokrwiennego mózgu, z drugiej zaś – zwiększonym ryzykiem powikłań krwotocznych podczas terapii przeciwzakrzepowej.⁸

Pacjenci z wywiadem zakrzepowo-zatorowym

Szczególną korzyść z terapii lekiem Roxan 20 mg mogą odnieść pacjenci z przebytym udarem mózgu lub przemijającym napadem niedokrwiennym, gdyż są oni obciążeni wysokim ryzykiem nawrotu incydentu niedokrwiennego mózgu. W tej grupie chorych trzeba jednak starannie ocenić czas, jaki upłynął od ostatniego epizodu niedokrwiennego, gdyż zbyt wczesne włączenie leczenia przeciwzakrzepowego po udarze może zwiększać ryzyko transformacji krwotocznej.⁹

Pacjenci z chorobami współistniejącymi

U pacjentów z zastoinową niewydolnością serca, nadciśnieniem tętniczym lub cukrzycą oraz współistniejącym migotaniem przedsionków, zastosowanie leku Roxan 20 mg jest szczególnie uzasadnione ze względu na kumulację czynników ryzyka zakrzepowo-zatorowego. Przed wdrożeniem leczenia należy jednak zawsze dokładnie ocenić funkcję nerek i wątroby, gdyż zaburzenia w funkcjonowaniu tych narządów mogą wymagać modyfikacji dawkowania lub stanowić przeciwwskazanie do stosowania rywaroksabanu.¹⁰

Należy pamiętać, że tabletki Roxan 20 mg zawierają 50 mg laktozy jednowodnej w każdej tabletce, co może mieć znaczenie u pacjentów z nietolerancją tego cukru.¹¹