Dawkowanie i sposób podawania leku Mozarin

Mozarin jest dostępny w trzech dawkach: 10 mg, 15 mg oraz 20 mg w postaci białych, okrągłych tabletek powlekanych. Tabletki posiadają linię podziału, która umożliwia podział na dwie równe dawki. Substancją czynną leku jest escytalopram (w postaci szczawianu).¹

Maksymalna bezpieczna dawka dobowa Mozarinu wynosi 20 mg. Nie wykazano bezpieczeństwa stosowania wyższych dawek.²

Sposób podawania

Mozarin należy podawać w pojedynczej dawce dobowej. Lek może być przyjmowany zarówno z posiłkiem, jak i bez posiłku.³

Dawkowanie w poszczególnych wskazaniach

Duże epizody depresji

Standardowa dawka początkowa wynosi 10 mg raz na dobę. W zależności od indywidualnej odpowiedzi pacjenta, dawkę można zwiększyć maksymalnie do 20 mg na dobę. Działanie przeciwdepresyjne pojawia się zwykle po 2-4 tygodniach leczenia. Po ustąpieniu objawów depresji, leczenie powinno być kontynuowane przez okres co najmniej 6 miesięcy w celu utrwalenia odpowiedzi terapeutycznej.⁴

Zaburzenia lęku napadowego (lęku panicznego) z agorafobią lub bez agorafobii

Zalecana dawka początkowa w pierwszym tygodniu leczenia wynosi 5 mg na dobę, następnie należy zwiększyć dawkę do 10 mg na dobę. W zależności od indywidualnej odpowiedzi pacjenta, dawkę można zwiększyć maksymalnie do 20 mg na dobę. Maksymalną skuteczność leczenia obserwuje się po około 3 miesiącach. Terapia w tym wskazaniu trwa zwykle kilka miesięcy.⁵

Fobia społeczna

Standardowa dawka w leczeniu fobii społecznej wynosi 10 mg raz na dobę. Zwykle złagodzenie objawów uzyskuje się po 2-4 tygodniach leczenia. W zależności od indywidualnej reakcji pacjenta, dawkę można zmniejszyć do 5 mg na dobę lub zwiększyć maksymalnie do 20 mg na dobę.⁶

Fobia społeczna jest chorobą o przewlekłym przebiegu. Zaleca się leczenie przez 12 tygodni w celu utrwalenia odpowiedzi terapeutycznej. Długoterminowe leczenie osób odpowiadających na terapię badano przez okres 6 miesięcy i można je rozważyć indywidualnie, w celu zapobiegania nawrotom choroby. Korzyści z prowadzonego leczenia powinny być oceniane w regularnych odstępach czasu.⁷

Należy pamiętać, że fobia społeczna stanowi dobrze zdefiniowaną jednostkę chorobową i nie należy jej mylić z nadmierną nieśmiałością. Leczenie farmakologiczne jest wskazane wyłącznie wtedy, gdy choroba znacząco zaburza aktywność zawodową i społeczną pacjenta. Farmakoterapia powinna być częścią ogólnej strategii terapeutycznej.⁸

Zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne

Zalecana dawka początkowa wynosi 10 mg raz na dobę. W zależności od indywidualnej reakcji pacjenta, dawkę można zwiększyć maksymalnie do 20 mg na dobę. Zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne (OCD) mają charakter przewlekły, dlatego pacjenci powinni być leczeni przez odpowiednio długi okres, aby zapewnić ustąpienie objawów. Korzyści terapeutyczne oraz stosowane dawkowanie powinny być poddawane regularnej ocenie.⁹

Dawkowanie w grupach szczególnych

Pacjenci w podeszłym wieku (powyżej 65 roku życia)

U pacjentów w podeszłym wieku (>65 lat) zalecana dawka początkowa wynosi 5 mg raz na dobę. W zależności od indywidualnej reakcji pacjenta, dawkę można zwiększyć maksymalnie do 10 mg na dobę. Należy zauważyć, że skuteczność leku Mozarin w leczeniu fobii społecznej nie była badana w populacji osób w podeszłym wieku.¹⁰

Dzieci i młodzież (poniżej 18 lat)

Produktu Mozarin nie należy stosować w leczeniu dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.¹¹

Zaburzenia czynności nerek

U pacjentów z niewielkim lub umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek nie jest wymagana modyfikacja dawkowania. Należy zachować szczególną ostrożność u osób z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny poniżej 30 ml/min).¹²

Zaburzenia czynności wątroby

U pacjentów z niewielkim lub umiarkowanym zaburzeniem czynności wątroby zaleca się stosowanie początkowej dawki 5 mg na dobę przez pierwsze dwa tygodnie leczenia. W zależności od indywidualnej reakcji pacjenta, dawkę można zwiększyć do 10 mg na dobę. U pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności podczas dostosowywania dawkowania.¹³

Osoby wolno metabolizujące leki z udziałem izoenzymu CYP2C19

Pacjentom, o których wiadomo, że wolno metabolizują leki z udziałem izoenzymu CYP2C19, zaleca się stosowanie początkowej dawki 5 mg na dobę przez pierwsze dwa tygodnie leczenia. W zależności od indywidualnej reakcji pacjenta, dawkę można zwiększyć maksymalnie do 10 mg na dobę.¹⁴

Zakończenie leczenia

Należy unikać nagłego zakończenia terapii. Kończąc leczenie produktem Mozarin, dawkę należy stopniowo zmniejszać przez okres co najmniej 1-2 tygodni, aby ograniczyć ryzyko wystąpienia objawów odstawiennych. Jeśli zmniejszenie dawki lub odstawienie leku powoduje wystąpienie nietolerowanych przez pacjenta objawów, należy rozważyć wznowienie stosowania wcześniej przepisanej dawki. Następnie lekarz może kontynuować wolniejsze zmniejszanie dawki leku.¹⁵

Schemat dawkowania leku Mozarin