Przedawkowanie
Mozarin 10 mg

Przedawkowanie escytalopramu, choć rzadko prowadzi do ciężkich objawów klinicznych, wymaga natychmiastowej interwencji medycznej. W literaturze medycznej przypadki śmiertelne związane wyłącznie z escytalopramem są niezwykle rzadkie, nawet przy dawkach od 400 do 800 mg (40-80-krotność standardowej dawki 10 mg). Objawy przedawkowania obejmują zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego (zawroty głowy, drżenie, pobudzenie, zespół serotoninowy, drgawki, śpiączka), układu pokarmowego (nudności, wymioty), układu sercowo-naczyniowego (obniżenie ciśnienia tętniczego, tachykardia, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca) oraz zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej (hipokaliemia, hiponatremia). Szczególnie istotne jest monitorowanie EKG u pacjentów z grup ryzyka, takich jak osoby z niewydolnością serca, bradyarytmiami, przyjmujące leki wydłużające QT lub z niewydolnością wątroby.

Przedawkowanie leku Mozarin (escytalopram)

Przedawkowanie escytalopramu stanowi stan wymagający natychmiastowej interwencji medycznej. Dostępne dane kliniczne dotyczące przedawkowania tego leku są ograniczone, a w wielu przypadkach dotyczą jednoczesnego przedawkowania innych preparatów farmaceutycznych1.

Toksyczność escytalopramu

W większości udokumentowanych przypadków przedawkowania samego escytalopramu nie obserwowano objawów lub miały one charakter łagodny2. Przypadki śmiertelne związane z przedawkowaniem wyłącznie escytalopramu są rzadko spotykane w literaturze medycznej. W większości takich sytuacji dochodziło do jednoczesnego przedawkowania kilku leków3.

Warto odnotować, że przyjęcie dawek od 400 do 800 mg samego escytalopramu (co stanowi 40-80 krotność standardowej dawki 10 mg) nie powodowało ciężkich objawów klinicznych4.

Objawy przedawkowania

Symptomatologia przedawkowania escytalopramu obejmuje szeroki zakres objawów związanych z różnymi układami organizmu. Manifestacje kliniczne dotyczą głównie5:

  • Ośrodkowego układu nerwowego – od łagodnych objawów jak zawroty głowy, drżenie, pobudzenie, po ciężkie stany takie jak zespół serotoninowy, drgawki, a nawet śpiączka
  • Układu pokarmowego – nudności i/lub wymioty
  • Układu sercowo-naczyniowego – obniżenie ciśnienia tętniczego, tachykardia, wydłużenie odstępu QT oraz zaburzenia rytmu serca
  • Zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej – hipokaliemia, hiponatremia
Układ Objawy przedawkowania Stopień nasilenia Uwagi kliniczne
Ośrodkowy układ nerwowy Zawroty głowy Łagodne Często występujący wczesny objaw
Drżenie Łagodne do umiarkowanego Może nasilać się wraz z narastaniem toksyczności
Pobudzenie psychoruchowe Umiarkowane Wymaga monitorowania i nadzoru
Zespół serotoninowy Ciężkie Rzadkie, ale zagrażające życiu powikłanie
Drgawki Ciężkie Wymagają natychmiastowej interwencji
Śpiączka Ciężkie Stan zagrożenia życia
Układ pokarmowy Nudności Łagodne do umiarkowanego Częsty objaw, nawet przy niewielkim przedawkowaniu
Wymioty Łagodne do umiarkowanego Mogą prowadzić do zaburzeń elektrolitowych
Układ sercowo-naczyniowy Obniżenie ciśnienia tętniczego Umiarkowane do ciężkiego Wymaga monitorowania hemodynamicznego
Tachykardia Umiarkowane Często towarzysząca hipotensji
Wydłużenie odstępu QT i zaburzenia rytmu Ciężkie Ryzyko groźnych arytmii, wymaga monitorowania EKG
Zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej Hipokaliemia Umiarkowane do ciężkiego Zwiększa ryzyko arytmii
Hiponatremia Umiarkowane do ciężkiego Może prowadzić do objawów neurologicznych

Postępowanie w przedawkowaniu

Leczenie przedawkowania escytalopramu ma charakter objawowy i podtrzymujący, gdyż nie istnieje swoista odtrutka dla tego leku6. Schemat postępowania w przypadku przedawkowania obejmuje7:

  1. Zabezpieczenie podstawowych funkcji życiowych:
    • Udrożnienie dróg oddechowych i utrzymanie ich drożności
    • Zapewnienie dostatecznej podaży tlenu
    • Wspomaganie prawidłowej czynności układu oddechowego
  2. Eliminacja niewchłoniętego leku:
    • Rozważenie zastosowania płukania żołądka (należy wykonać możliwie jak najszybciej po przyjęciu doustnym leku)
    • Podanie węgla aktywnego dla zmniejszenia wchłaniania
  3. Monitorowanie funkcji życiowych:
    • Monitorowanie akcji serca
    • Monitorowanie funkcji życiowych (ciśnienie tętnicze, saturacja)
    • Stosowanie ogólnego leczenia objawowego podtrzymującego czynności organizmu

Szczególne sytuacje kliniczne

Po przedawkowaniu escytalopramu wykonanie badania EKG jest szczególnie zalecane u pacjentów z grupy podwyższonego ryzyka kardiologicznego8:

  • Pacjenci z zastoinową niewydolnością serca
  • Pacjenci z bradyarytmiami
  • Pacjenci jednocześnie przyjmujący leki powodujące wydłużenie odstępu QT
  • Pacjenci z zaburzonym metabolizmem, np. z niewydolnością wątroby

W przypadku tych grup pacjentów ryzyko wystąpienia poważnych zaburzeń rytmu serca jest szczególnie wysokie, co uzasadnia konieczność ścisłego monitorowania elektrokardiograficznego9.

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl