zaburzenia czucia głębokiego

Zaburzenia czucia głębokiego (propriocepcji) dotyczą nieprawidłowości w percepcji położenia i ruchu części ciała bez kontroli wzrokowej. Propriocepcja jest kluczowym elementem koordynacji ruchowej, równowagi i prawidłowego funkcjonowania motorycznego.

Etiologia tych zaburzeń obejmuje uszkodzenia dróg czuciowych w rdzeniu kręgowym (szczególnie sznurów tylnych), neuropatie obwodowe (zwłaszcza demielinizacyjne), choroby zwyrodnieniowe układu nerwowego oraz zaburzenia neurologiczne takie jak udar czy stwardnienie rozsiane. Istotną przyczyną są również neuropatie cukrzycowe i niedobory witaminowe (szczególnie B12).

Diagnostyka zaburzeń czucia głębokiego obejmuje badanie neurologiczne z oceną czucia wibracji (kamerton), czucia ułożenia stawów oraz kinestezji. Dodatkowo wykonuje się badania neurofizjologiczne (EMG, przewodnictwo nerwowe), obrazowanie OUN (MRI) oraz badania laboratoryjne w celu identyfikacji przyczyny.

Leczenie ukierunkowane jest przede wszystkim na przyczynę podstawową. Rehabilitacja neurologiczna z ćwiczeniami proprioceptywnymi i kompensacyjnymi stanowi kluczowy element terapii, pozwalający na poprawę stabilności postawy, chodu i koordynacji ruchowej. W przypadku nieodwracalnych uszkodzeń stosuje się metody adaptacyjne i zaopatrzenie ortopedyczne.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl