Przeciwwskazania stosowania leku. Kiedy i w jakich warunkach odradzić pacjentowi stosowanie tego leku?

Flekainid jest lekiem przeciwarytmicznym z grupy IC, którego stosowanie wiąże się z szeregiem istotnych przeciwwskazań, które lekarz powinien dokładnie przeanalizować przed zaleceniem terapii. Poniżej przedstawiono szczegółowy przegląd sytuacji klinicznych, w których należy bezwzględnie unikać stosowania preparatu Flecainide acetate Holsten.¹

Nadwrażliwość na składniki preparatu

Preparatu Flecainide acetate Holsten nie należy stosować u pacjentów z rozpoznaną nadwrażliwością na substancję czynną (flekainidu octan) lub którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w leku. Jest to standardowe przeciwwskazanie odnoszące się do ryzyka wystąpienia reakcji alergicznej.²

Przeciwwskazania związane z chorobami układu sercowo-naczyniowego

Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany w następujących stanach kardiologicznych:

• Niewydolność serca – flekainid może nasilać objawy niewydolności serca ze względu na swoje właściwości inotropowe ujemne³
• Stan po zawale mięśnia sercowego z bezobjawowymi dodatkowymi pobudzeniami komorowymi lub bezobjawowym nieutrwalonym częstoskurczem komorowym – badania wykazały zwiększone ryzyko zgonu w tej grupie pacjentów⁴
• Długotrwałe migotanie przedsionków bez próby konwersji do rytmu zatokowego – flekainid nie jest wskazany w długotrwałym kontrolowaniu rytmu serca w przewlekłym migotaniu przedsionków⁵
• Zaburzenia czynności komór – ze względu na działanie proarytmiczne flekainidu⁶
• Wstrząs kardiogenny – stan zagrożenia życia, w którym flekainid może dodatkowo pogorszyć perfuzję narządów⁷
• Ciężka bradykardia (mniej niż 50 uderzeń na minutę) – flekainid może nasilać bradykardię⁸
• Ciężkie niedociśnienie tętnicze – lek może dodatkowo obniżać ciśnienie krwi⁹
• Hemodynamicznie istotna choroba zastawek serca – flekainid może pogarszać parametry hemodynamiczne u tych pacjentów¹⁰

Przeciwwskazania związane z zaburzeniami przewodzenia

Flekainid nie powinien być stosowany u pacjentów z następującymi zaburzeniami przewodzenia, szczególnie gdy nie jest dostępna doraźna stymulacja:

• Dysfunkcja węzła zatokowego – flekainid może pogłębić istniejące zaburzenia automatyzmu¹¹
• Zaburzenia przewodzenia przedsionkowego – lek może nasilać opóźnienie przewodzenia¹²
• Blok przedsionkowo-komorowy II lub wyższego stopnia – flekainid może spowodować całkowity blok przedsionkowo-komorowy¹³
• Blok odnogi pęczka Hisa – ze względu na ryzyko progresji do całkowitego bloku¹⁴
• Blok dystalny – możliwość pogłębienia zaburzeń przewodzenia¹⁵

Przeciwwskazania związane z typem arytmii

Flekainid posiada przeciwwskazania związane z określonymi typami arytmii:

• Bezobjawowa arytmia komorowa – nie ma dowodów na korzyści stosowania flekainidu w tej grupie, natomiast istnieje ryzyko proarytmii¹⁶
• Łagodne objawy arytmii komorowej – stosunek korzyści do ryzyka jest niekorzystny przy niewielkim nasileniu objawów¹⁷
• Rozpoznany zespół Brugadów – flekainid może wyzwalać groźne arytmie u pacjentów z tym zespołem¹⁸

Przeciwwskazania związane z interakcjami lekowymi

Flekainid nie powinien być stosowany jednocześnie z innymi lekami przeciwarytmicznymi klasy I (antagonistami kanałów sodowych). Takie połączenie może prowadzić do synergistycznego działania proarytmicznego i znacząco zwiększać ryzyko poważnych zaburzeń rytmu serca.¹⁹

Szczególne sytuacje kliniczne wymagające ostrożności

Poza bezwzględnymi przeciwwskazaniami, należy zachować szczególną ostrożność i rozważyć indywidualny stosunek korzyści do ryzyka w następujących sytuacjach:

• Pacjenci z rozrusznikiem serca lub implantowanym kardiowerterem-defibrylatorem
• Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek, które mogą wpływać na metabolizm i wydalanie flekainidu
• Pacjenci w podeszłym wieku, u których często występują zaburzenia przewodzenia i inne choroby współistniejące

Należy pamiętać, że Flecainide acetate Holsten dostępny jest w dwóch dawkach: 50 mg i 100 mg, w postaci białych lub prawie białych, okrągłych, obustronnie wypukłych tabletek. Tabletki 100 mg posiadają linię podziału umożliwiającą podział na równe dawki.²⁰