Przedawkowanie
Flecainide acetate Holsten 50 mg

Przedawkowanie flekainidu octanu stanowi stan nagły, zagrażający życiu, manifestujący się objawami ze strony układu sercowo-naczyniowego i nerwowego, takimi jak niedociśnienie tętnicze, drgawki, bradykardia (<60 uderzeń/min), bloki przewodzenia (zatokowo-przedsionkowy, przedsionkowo-komorowy), asystolia oraz charakterystyczne zmiany w EKG, w tym wydłużenie odstępów QRS i QT, co predysponuje do arytmii komorowych. Szczególną uwagę należy zwrócić na możliwość konwersji migotania przedsionków do trzepotania przedsionków z szybkim przewodzeniem do komór, co zwiększa ryzyko groźnych zaburzeń rytmu. Toksyczność flekainidu wynika z jego wpływu na przewodzenie śródkomorowe i repolaryzację komór, a także z działania neurotoksycznego, co wymaga kompleksowej oceny klinicznej i monitorowania kardiologicznego. Leczenie przedawkowania flekainidu jest wyzwaniem ze względu na brak skutecznych metod szybkiej eliminacji leku (dializa i hemoperfuzja są nieskuteczne). Postępowanie obejmuje usunięcie niewchłoniętego leku z przewodu pokarmowego (np. płukanie żołądka), rozważenie wymuszonej diurezy z zakwaszeniem moczu oraz dożylne podanie emulsji tłuszczowej w celu zmniejszenia stężenia wolnego leku. Terapia objawowa i podtrzymująca funkcje życiowe obejmuje dożylne podanie wodorowęglanu sodu 8,4%, który może szybko zmniejszyć aktywność flekainidu na poziomie receptorów, stosowanie leków inotropowych (dopamina, dobutamina, izoproterenol), wentylację mechaniczną, mechaniczne wspomaganie krążenia (np. kontrapulsacja wewnątrzaortalna) oraz tymczasową stymulację serca w przypadku blokad przewodzenia. W ciężkich przypadkach wskazane jest ECMO. Ze względu na okres półtrwania flekainidu około 20 godzin, konieczne jest długotrwałe monitorowanie i wsparcie na oddziale intensywnej terapii.

Pobierz ChPL PDF Flecainide acetate Holsten – Tabletki – 50 mg
  1. Przedawkowanie leku Flecainide acetate Holsten
    1. Objawy kliniczne przedawkowania
    2. Tabela objawów przedawkowania flekainidu
    3. Postępowanie w przypadku przedawkowania
    4. Leczenie objawowe przedawkowania
    5. Kolejne rozdziały
Wskazania
  1. arytmia związana z zespołem Wolffa-Parkinsona-White’a
  2. ciężka objawowa i zagrażająca życiu napadowa arytmia komorowa
  3. częstoskurcz przedsionków
  4. migotanie przedsionków
  5. napadowa arytmia przedsionkowa
  6. nawrotny węzłowy częstoskurcz przedsionkowo-komorowy
  7. trzepotanie przedsionków
Substancja czynna
  1. flekainid octan
Kategoria leku
  1. leki przeciwarytmiczne

Przedawkowanie leku Flecainide acetate Holsten

Przedawkowanie flekainidu octanu stanowi potencjalnie zagrażającą życiu nagłą sytuację medyczną, wymagającą natychmiastowej interwencji. Należy pamiętać, że interakcje z innymi lekami mogą prowadzić do zwiększonej wrażliwości organizmu na działanie flekainidu lub powodować wzrost stężenia leku w osoczu do wartości przekraczających zakres terapeutyczny.1

Objawy kliniczne przedawkowania

Kliniczne konsekwencje przedawkowania flekainidu mogą manifestować się na różnych poziomach układu sercowo-naczyniowego i nerwowego. Do głównych objawów przedawkowania należą: niedociśnienie tętnicze, drgawki, bradykardia, opóźnienia w przewodzeniu impulsów (w postaci bloku zatokowo-przedsionkowego lub przedsionkowo-komorowego) oraz asystolia. W badaniu EKG charakterystycznym objawem jest wydłużenie odstępów QRS i QT, co może prowadzić do groźnych dla życia arytmii komorowych.2

Należy zwrócić szczególną uwagę na potencjalne zaburzenia rytmu serca, gdyż flekainid może spowalniać lub odwracać migotanie przedsionków do trzepotania przedsionków z szybkim przewodzeniem impulsów, co stanowi dodatkowe zagrożenie.3

Tabela objawów przedawkowania flekainidu

Objaw przedawkowania Opis Układ/narząd
Niedociśnienie tętnicze Obniżenie ciśnienia tętniczego krwi, potencjalnie prowadzące do wstrząsu Układ sercowo-naczyniowy
Drgawki Napady drgawkowe będące wynikiem toksycznego działania leku na ośrodkowy układ nerwowy Układ nerwowy
Bradykardia Zwolnienie rytmu serca poniżej 60 uderzeń na minutę Układ sercowo-naczyniowy
Blok zatokowo-przedsionkowy Zaburzenie przewodzenia impulsów z węzła zatokowego do przedsionków Układ przewodzący serca
Blok przedsionkowo-komorowy Zaburzenie przewodzenia impulsów z przedsionków do komór Układ przewodzący serca
Asystolia Całkowite zatrzymanie czynności elektrycznej i mechanicznej serca Układ sercowo-naczyniowy
Wydłużenie odstępu QRS Poszerzenie zespołu QRS w zapisie EKG, świadczące o zaburzonym przewodzeniu śródkomorowym Układ przewodzący serca
Wydłużenie odstępu QT Wydłużenie czasu repolaryzacji komór, zwiększające ryzyko groźnych arytmii Układ przewodzący serca
Arytmie komorowe Nieprawidłowe rytmy pochodzące z komór, potencjalnie zagrażające życiu Układ sercowo-naczyniowy
Konwersja migotania przedsionków do trzepotania przedsionków Zmiana charakteru arytmii z możliwością szybkiego przewodzenia do komór Układ sercowo-naczyniowy

Postępowanie w przypadku przedawkowania

Leczenie przedawkowania flekainidu jest skomplikowane ze względu na brak skutecznych metod szybkiej eliminacji leku z organizmu. Dotychczas nie opracowano metody umożliwiającej szybkie usunięcie flekainidu z ustroju. Należy podkreślić, że ani dializa ani hemoperfuzja nie są skutecznymi metodami w przypadku przedawkowania tego leku.4

Postępowanie w przypadku przedawkowania flekainidu powinno obejmować następujące działania:

  1. Usunięcie niewchłoniętego leku z przewodu pokarmowego, jeśli jest to możliwe (np. poprzez płukanie żołądka, jeśli od momentu zażycia leku nie upłynęło zbyt wiele czasu).5
  2. Rozważenie wymuszonej diurezy z zakwaszeniem moczu, co teoretycznie może wspomagać wydalanie leku.6
  3. Zastosowanie dożylnej emulsji tłuszczowej, która może zmniejszyć efektywne stężenie niezwiązanego flekainidu.7

Leczenie objawowe przedawkowania

Ze względu na brak specyficznego antidotum, leczenie przedawkowania flekainidu opiera się głównie na terapii objawowej i podtrzymywaniu podstawowych funkcji życiowych.8 Strategia terapeutyczna powinna uwzględniać:

  • Dożylne podanie wodorowęglanu sodu 8,4%, który często zmniejsza aktywność flekainidu na poziomie receptora w ciągu kilku minut.9
  • Dalsze środki o charakterze podtrzymującym, które mogą obejmować:

W przypadku blokady przewodzenia impulsów należy rozważyć tymczasowe wprowadzenie przezżylnego stymulatora serca. W szczególnie ciężkich przypadkach może być konieczne zastosowanie pozaustrojowego utlenowania krwi (ECMO – Extra Corporal Membrane Oxygenation).10

Biorąc pod uwagę, że okres półtrwania flekainidu w osoczu wynosi około 20 godzin, może być konieczne stosowanie wymienionych środków wspomagających przez dłuższy czas, co wymaga stałego monitorowania stanu pacjenta na oddziale intensywnej terapii.11

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl