Działania niepożądane leku Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd

Poniższe opracowanie przedstawia szczegółowy profil bezpieczeństwa produktu leczniczego Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods, ze szczególnym uwzględnieniem ryzyka związanego z działaniami niepożądanymi. Informacje oparte są na wynikach badań klinicznych oraz znanym profilu bezpieczeństwa poszczególnych substancji czynnych wchodzących w skład leku.¹

Ogólny profil bezpieczeństwa

Bezpieczeństwo stosowania produktu zawierającego amlodypinę, walsartan i hydrochlorotiazyd zostało ocenione w kontrolowanym badaniu klinicznym trwającym 8 tygodni, w którym uczestniczyło 2271 pacjentów. W badaniu tym 582 pacjentów otrzymywało walsartan w skojarzeniu z amlodypiną i hydrochlorotiazydem, przy czym stosowano maksymalną dawkę wynoszącą 10 mg/320 mg/25 mg. Zaobserwowane działania niepożądane miały w większości przypadków charakter łagodny i przemijający, a tylko nieliczne skutkowały przerwaniem terapii.²

W trakcie badania klinicznego z grupą kontrolną poddawaną aktywnemu leczeniu najczęstszymi przyczynami przerwania terapii produktem były zawroty głowy i niedociśnienie tętnicze, które wystąpiły u 0,7% pacjentów.³

W 8-tygodniowym kontrolowanym badaniu klinicznym terapii skojarzonej trzema substancjami czynnymi nie zaobserwowano nowych ani nieoczekiwanych działań niepożądanych w porównaniu z działaniami niepożądanymi znanymi dla monoterapii lub terapii skojarzonej dwoma lekami.⁴

Warto podkreślić, że zmiany obserwowane w wynikach badań laboratoryjnych podczas trwającego 8 tygodni kontrolowanego badania klinicznego były łagodne i zgodne z mechanizmem farmakologicznym poszczególnych substancji czynnych stosowanych w monoterapii. Interesującym spostrzeżeniem było to, że obecność walsartanu w terapii trójlekowej osłabiała hipokaliemiczne działanie hydrochlorotiazydu.⁵

Tabela działań niepożądanych

Poniższa tabela przedstawia działania niepożądane produktu Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods oraz poszczególnych substancji czynnych (amlodypiny, walsartanu i hydrochlorotiazydu) stosowanych w monoterapii. Działania niepożądane zostały sklasyfikowane zgodnie z klasyfikacją układów i narządów MedDRA oraz konwencją MedDRA dotyczącą częstości występowania.⁶

Przyjęta klasyfikacja częstości występowania:

• Bardzo często: ≥1/10 (więcej niż 1 przypadek na 10 pacjentów)
• Często: ≥1/100 do <1/10 (1-10 przypadków na 100 pacjentów)
• Niezbyt często: ≥1/1 000 do <1/100 (1-10 przypadków na 1000 pacjentów)
• Rzadko: ≥1/10 000 do <1/1 000 (1-10 przypadków na 10 000 pacjentów)
• Bardzo rzadko: <1/10 000 (mniej niż 1 przypadek na 10 000 pacjentów)
• Częstość nieznana: częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych

<sup data-drug="Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods" data-section="Działania niepożądane" title="Bardzo często: ≥1/10; często: ≥1/100 do <1/10; niezbyt często: ≥1/1 000 do <1/100; rzadko: ≥1/10,000 do <1/1,000; bardzo rzadko: 7

Powyższa tabela przedstawia najważniejsze działania niepożądane obserwowane podczas stosowania produktu Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd oraz jego poszczególnych składników. Należy zwrócić szczególną uwagę na fakt, że niektóre działania niepożądane mogą być charakterystyczne dla poszczególnych składników leku, podczas gdy inne mogą występować w związku z interakcjami między substancjami czynnymi.⁸

Znaczenie kliniczne działań niepożądanych

Wśród najczęściej występujących działań niepożądanych należy wymienić zawroty głowy oraz niedociśnienie tętnicze, które mogą prowadzić do przerwania leczenia. Są one związane z mechanizmem działania składników leku, które wpływają na obniżenie ciśnienia tętniczego.⁹

Istotnym aspektem bezpieczeństwa jest wpływ leku na równowagę elektrolitową. Hydrochlorotiazyd, jako diuretyk tiazydowy, może powodować hipokaliemię, jednak obecność walsartanu w trójlekowej kombinacji osłabia to działanie. Niemniej jednak, należy monitorować stężenie elektrolitów, szczególnie u pacjentów z predyspozycją do zaburzeń elektrolitowych.¹⁰

Szczególną uwagę należy zwrócić na zaburzenia hematologiczne, takie jak agranulocytoza, neutropenia czy małopłytkowość, które choć występują bardzo rzadko, mogą mieć poważne konsekwencje kliniczne. Dlatego ważne jest monitorowanie morfologii krwi, zwłaszcza w początkowym okresie leczenia.¹¹

Rozpoznawanie i monitorowanie działań niepożądanych

W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy rozważyć modyfikację dawki lub zmianę leczenia, szczególnie przy znaczącym obniżeniu ciśnienia tętniczego i zawrotach głowy. Ponadto, zaleca się:

• Regularne monitorowanie parametrów biochemicznych krwi, w tym stężenia elektrolitów (potasu, sodu, magnezu)
• Kontrolę morfologii krwi, zwłaszcza u pacjentów z predyspozycją do zaburzeń hematologicznych
• Ocenę parametrów funkcji nerek i wątroby
• Obserwację pacjenta pod kątem objawów neuropsychiatrycznych, takich jak zawroty głowy, zaburzenia snu czy zmiany nastroju

¹²

Zgłaszanie działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych.¹³

Dane kontaktowe:

• Adres: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
• Tel.: + 48 22 49 21 301
• Faks: + 48 22 49 21 309
• Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.¹⁴