Przeciwwskazania
Neoparin 20 mg/0,2 ml

Enoksaparyna sodowa, substancja czynna leku Neoparin, jest heparyną drobnocząsteczkową stosowaną w profilaktyce i leczeniu chorób zakrzepowo-zatorowych. Przeciwwskazania do jej stosowania obejmują nadwrażliwość na enoksaparynę, heparynę lub inne LMWH oraz immunologiczną małopłytkowość poheparynową (HIT) w wywiadzie, zwłaszcza w ciągu ostatnich 100 dni lub przy obecności przeciwciał krążących. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z aktywnym, klinicznie istotnym krwawieniem lub stanami wysokiego ryzyka krwawienia, takimi jak niedawny udar krwotoczny, owrzodzenia przewodu pokarmowego, nowotwory złośliwe z ryzykiem krwawienia, niedawne operacje mózgu, rdzenia kręgowego lub oka, żylaki przełyku, tętniaki naczyniowe oraz nieprawidłowości anatomiczne naczyń krwionośnych.

Przeciwwskazania stosowania leku Neoparin. Kiedy i w jakich warunkach odradzić pacjentowi stosowanie tego leku?

Enoksaparyna sodowa, substancja czynna leku Neoparin, należy do grupy heparyn drobnocząsteczkowych (LMWH) i jest powszechnie stosowana w profilaktyce i leczeniu chorób zakrzepowo-zatorowych. Jednak pomimo wysokiego profilu bezpieczeństwa, istnieją określone sytuacje kliniczne, w których stosowanie tego leku jest przeciwwskazane ze względu na potencjalne ryzyko wystąpienia poważnych działań niepożądanych.1

Nadwrażliwość na składniki leku

Jednym z głównych przeciwwskazań do stosowania leku Neoparin jest nadwrażliwość na jego składniki, w szczególności na:2

  • Enoksaparynę sodową
  • Heparynę lub jej pochodne
  • Inne heparyny drobnocząsteczkowe (LMWH)
  • Którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w preparacie

W przypadku stwierdzenia reakcji alergicznej na którykolwiek ze składników leku, jego stosowanie musi zostać bezwzględnie przerwane, a pacjentowi należy zalecić alternatywną metodę leczenia przeciwzakrzepowego.3

Małopłytkowość poheparynowa

Istotnym przeciwwskazaniem do stosowania enoksaparyny sodowej jest stwierdzona w wywiadzie immunologiczna małopłytkowość poheparynowa (HIT – heparin-induced thrombocytopenia). Dotyczy to pacjentów, u których:4

  • Wystąpiła HIT w okresie ostatnich 100 dni
  • Stwierdzono obecność przeciwciał krążących

Małopłytkowość poheparynowa jest poważnym powikłaniem terapii heparynami, w tym również heparynami drobnocząsteczkowymi, i może prowadzić do paradoksalnego zwiększenia ryzyka zakrzepicy. Z tego powodu u pacjentów z wywiadem HIT stosowanie enoksaparyny sodowej jest bezwzględnie przeciwwskazane.5

Aktywne krwawienie i stany wysokiego ryzyka krwawienia

Neoparin nie powinien być stosowany u pacjentów z aktywnym, klinicznie istotnym krwawieniem oraz w stanach medycznych związanych z wysokim ryzykiem krwawienia. Do takich stanów należą:6

  • Niedawno przebyty udar krwotoczny
  • Owrzodzenie żołądka lub jelit
  • Obecność nowotworu złośliwego obarczonego wysokim ryzykiem krwawienia
  • Niedawno przebyta operacja mózgu, rdzenia kręgowego lub oka
  • Rozpoznanie lub podejrzenie żylaków przełyku
  • Nieprawidłowości anatomiczne w układzie tętniczo-żylnym
  • Tętniaki naczyniowe
  • Poważne nieprawidłowości naczyń krwionośnych w obrębie rdzenia kręgowego lub mózgu

W powyższych przypadkach działanie przeciwzakrzepowe enoksaparyny może prowadzić do nasilenia istniejącego krwawienia lub zwiększać ryzyko wystąpienia nowego epizodu krwotocznego, co może stanowić zagrożenie dla życia pacjenta.7

Znieczulenie podpajęczynówkowe i zewnątrzoponowe

Stosowanie enoksaparyny sodowej jest przeciwwskazane u pacjentów, u których planowane jest:8

  • Znieczulenie podpajęczynówkowe
  • Znieczulenie zewnątrzoponowe
  • Znieczulenie miejscowe

Przeciwwskazanie to dotyczy sytuacji, gdy enoksaparyna sodowa była stosowana w leczeniu w ciągu ostatnich 24 godzin. Jest to związane z ryzykiem wystąpienia krwiaków okołordzeniowych, które mogą prowadzić do długotrwałego lub trwałego porażenia.9

Dostępne dawki i postacie leku

Lek Neoparin jest dostępny w postaci roztworu do wstrzykiwań w ampułko-strzykawkach o różnych dawkach:10

Dawka Objętość roztworu Aktywność anty-Xa
20 mg 0,2 ml 2000 j.m.
40 mg 0,4 ml 4000 j.m.
60 mg 0,6 ml 6000 j.m.
80 mg 0,8 ml 8000 j.m.
100 mg 1,0 ml 10 000 j.m.

Każda ampułko-strzykawka zawiera enoksaparynę sodową (Enoxaparinum natricum) w ilości odpowiadającej określonej aktywności anty-Xa w wodzie do wstrzykiwań.11

Należy pamiętać, że enoksaparyna sodowa jest substancją biologiczną otrzymywaną w wyniku zasadowej depolimeryzacji estru benzylowego heparyny pochodzącej z błony śluzowej jelit świń.12

Podsumowanie przeciwwskazań

Decyzja o niezastosowaniu lub przerwaniu leczenia enoksaparyną sodową powinna być zawsze podejmowana po dokładnej ocenie korzyści i ryzyka dla danego pacjenta. W przypadku występowania któregokolwiek z wymienionych przeciwwskazań, lekarz powinien rozważyć alternatywne metody leczenia przeciwzakrzepowego. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia, niewydolnością nerek lub wątroby oraz u osób w podeszłym wieku, ze względu na zwiększone ryzyko powikłań krwotocznych.13

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl