Przeciwwskazania
Neoparin 20 mg/0,2 ml
Enoksaparyna sodowa, substancja czynna leku Neoparin, jest heparyną drobnocząsteczkową stosowaną w profilaktyce i leczeniu chorób zakrzepowo-zatorowych. Przeciwwskazania do jej stosowania obejmują nadwrażliwość na enoksaparynę, heparynę lub inne LMWH oraz immunologiczną małopłytkowość poheparynową (HIT) w wywiadzie, zwłaszcza w ciągu ostatnich 100 dni lub przy obecności przeciwciał krążących. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z aktywnym, klinicznie istotnym krwawieniem lub stanami wysokiego ryzyka krwawienia, takimi jak niedawny udar krwotoczny, owrzodzenia przewodu pokarmowego, nowotwory złośliwe z ryzykiem krwawienia, niedawne operacje mózgu, rdzenia kręgowego lub oka, żylaki przełyku, tętniaki naczyniowe oraz nieprawidłowości anatomiczne naczyń krwionośnych.
Przeciwwskazania stosowania leku Neoparin. Kiedy i w jakich warunkach odradzić pacjentowi stosowanie tego leku?
Enoksaparyna sodowa, substancja czynna leku Neoparin, należy do grupy heparyn drobnocząsteczkowych (LMWH) i jest powszechnie stosowana w profilaktyce i leczeniu chorób zakrzepowo-zatorowych. Jednak pomimo wysokiego profilu bezpieczeństwa, istnieją określone sytuacje kliniczne, w których stosowanie tego leku jest przeciwwskazane ze względu na potencjalne ryzyko wystąpienia poważnych działań niepożądanych.1
Nadwrażliwość na składniki leku
Jednym z głównych przeciwwskazań do stosowania leku Neoparin jest nadwrażliwość na jego składniki, w szczególności na:2
- Enoksaparynę sodową
- Heparynę lub jej pochodne
- Inne heparyny drobnocząsteczkowe (LMWH)
- Którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w preparacie
W przypadku stwierdzenia reakcji alergicznej na którykolwiek ze składników leku, jego stosowanie musi zostać bezwzględnie przerwane, a pacjentowi należy zalecić alternatywną metodę leczenia przeciwzakrzepowego.3
Małopłytkowość poheparynowa
Istotnym przeciwwskazaniem do stosowania enoksaparyny sodowej jest stwierdzona w wywiadzie immunologiczna małopłytkowość poheparynowa (HIT – heparin-induced thrombocytopenia). Dotyczy to pacjentów, u których:4
- Wystąpiła HIT w okresie ostatnich 100 dni
- Stwierdzono obecność przeciwciał krążących
Małopłytkowość poheparynowa jest poważnym powikłaniem terapii heparynami, w tym również heparynami drobnocząsteczkowymi, i może prowadzić do paradoksalnego zwiększenia ryzyka zakrzepicy. Z tego powodu u pacjentów z wywiadem HIT stosowanie enoksaparyny sodowej jest bezwzględnie przeciwwskazane.5
Aktywne krwawienie i stany wysokiego ryzyka krwawienia
Neoparin nie powinien być stosowany u pacjentów z aktywnym, klinicznie istotnym krwawieniem oraz w stanach medycznych związanych z wysokim ryzykiem krwawienia. Do takich stanów należą:6
- Niedawno przebyty udar krwotoczny
- Owrzodzenie żołądka lub jelit
- Obecność nowotworu złośliwego obarczonego wysokim ryzykiem krwawienia
- Niedawno przebyta operacja mózgu, rdzenia kręgowego lub oka
- Rozpoznanie lub podejrzenie żylaków przełyku
- Nieprawidłowości anatomiczne w układzie tętniczo-żylnym
- Tętniaki naczyniowe
- Poważne nieprawidłowości naczyń krwionośnych w obrębie rdzenia kręgowego lub mózgu
W powyższych przypadkach działanie przeciwzakrzepowe enoksaparyny może prowadzić do nasilenia istniejącego krwawienia lub zwiększać ryzyko wystąpienia nowego epizodu krwotocznego, co może stanowić zagrożenie dla życia pacjenta.7
Znieczulenie podpajęczynówkowe i zewnątrzoponowe
Stosowanie enoksaparyny sodowej jest przeciwwskazane u pacjentów, u których planowane jest:8
- Znieczulenie podpajęczynówkowe
- Znieczulenie zewnątrzoponowe
- Znieczulenie miejscowe
Przeciwwskazanie to dotyczy sytuacji, gdy enoksaparyna sodowa była stosowana w leczeniu w ciągu ostatnich 24 godzin. Jest to związane z ryzykiem wystąpienia krwiaków okołordzeniowych, które mogą prowadzić do długotrwałego lub trwałego porażenia.9
Dostępne dawki i postacie leku
Lek Neoparin jest dostępny w postaci roztworu do wstrzykiwań w ampułko-strzykawkach o różnych dawkach:10
| Dawka | Objętość roztworu | Aktywność anty-Xa |
|---|---|---|
| 20 mg | 0,2 ml | 2000 j.m. |
| 40 mg | 0,4 ml | 4000 j.m. |
| 60 mg | 0,6 ml | 6000 j.m. |
| 80 mg | 0,8 ml | 8000 j.m. |
| 100 mg | 1,0 ml | 10 000 j.m. |
Każda ampułko-strzykawka zawiera enoksaparynę sodową (Enoxaparinum natricum) w ilości odpowiadającej określonej aktywności anty-Xa w wodzie do wstrzykiwań.11
Należy pamiętać, że enoksaparyna sodowa jest substancją biologiczną otrzymywaną w wyniku zasadowej depolimeryzacji estru benzylowego heparyny pochodzącej z błony śluzowej jelit świń.12
Podsumowanie przeciwwskazań
Decyzja o niezastosowaniu lub przerwaniu leczenia enoksaparyną sodową powinna być zawsze podejmowana po dokładnej ocenie korzyści i ryzyka dla danego pacjenta. W przypadku występowania któregokolwiek z wymienionych przeciwwskazań, lekarz powinien rozważyć alternatywne metody leczenia przeciwzakrzepowego. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia, niewydolnością nerek lub wątroby oraz u osób w podeszłym wieku, ze względu na zwiększone ryzyko powikłań krwotocznych.13
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania