Skład jakościowy i ilościowy leku Neoparin

Produkt leczniczy Neoparin jest dostępny w pięciu różnych dawkach, każda zawiera enoksaparynę sodową (Enoxaparinum natricum) jako substancję czynną. Enoksaparyna sodowa stanowi substancję biologiczną otrzymywaną w procesie zasadowej depolimeryzacji estru benzylowego heparyny, która pochodzi z błony śluzowej jelit świń.¹

Dostępne dawki enoksaparyny sodowej

Każda ampułko-strzykawka preparatu Neoparin zawiera odpowiednią ilość enoksaparyny sodowej, której aktywność przeciwzakrzepowa jest wyrażona w jednostkach międzynarodowych aktywności anty-Xa (j.m.). Dawki 2000 j.m., 4000 j.m., 6000 j.m., 8000 j.m. oraz 10 000 j.m. odpowiadają odpowiednio 20 mg, 40 mg, 60 mg, 80 mg oraz 100 mg substancji czynnej.²

Substancje pomocnicze

Jedyną substancją pomocniczą preparatu Neoparin jest woda do wstrzykiwań.³

Postać farmaceutyczna i opakowanie

Neoparin jest dostępny w postaci roztworu do wstrzykiwań.⁴ Preparat jest konfekcjonowany w ampułko-strzykawkach wykonanych z bezbarwnego szkła typu I, wyposażonych w korek z gumy, tłoczek oraz igłę w osłonce, z nasadką zabezpieczającą lub bez. Ampułko-strzykawki są pakowane w blistry PVC/papier lub PVC/przezroczysta folia, a następnie umieszczane w tekturowych pudełkach.⁵

Dostępne są następujące wielkości opakowań:⁶

• 2 lub 10 ampułko-strzykawek z igłą po 0,2 ml (dawka 2000 j.m. / 20 mg)
• 2 lub 10 ampułko-strzykawek z igłą po 0,4 ml (dawka 4000 j.m. / 40 mg)
• 2 lub 10 ampułko-strzykawek z igłą po 0,6 ml (dawka 6000 j.m. / 60 mg)
• 2 lub 10 ampułko-strzykawek z igłą po 0,8 ml (dawka 8000 j.m. / 80 mg)
• 2 lub 10 ampułko-strzykawek z igłą po 1,0 ml (dawka 10 000 j.m. / 100 mg)

Należy zwrócić uwagę, że nie wszystkie wielkości opakowań muszą być dostępne w obrocie.

Warunki przechowywania i trwałość

Lek Neoparin charakteryzuje się 3-letnim okresem ważności.⁷ Produkt należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Dopuszcza się również przechowywanie preparatu w lodówce (2°C – 8°C), jednak nie dłużej niż przez okres 1 miesiąca. Kategorycznie zabrania się zamrażania produktu.⁸

Niezgodności farmaceutyczne

W przypadku podania podskórnego preparatu Neoparin, należy bezwzględnie unikać jednoczesnego podawania innych produktów leczniczych.⁹

Natomiast w przypadku szybkiego wstrzyknięcia dożylnego (bolus), które jest dopuszczalne wyłącznie w leczeniu świeżego zawału mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST, enoksaparynę sodową można bezpiecznie podawać z:¹⁰

• roztworem fizjologicznym soli (0,9% roztwór chlorku sodu)
• 5% roztworem wodnym dekstrozy

Instrukcja użycia i sposób podania

Ampułko-strzykawka z lekiem Neoparin jest przeznaczona wyłącznie do jednorazowego użytku.¹¹ W przypadku samodzielnego podawania leku przez pacjenta, konieczne jest wcześniejsze przeszkolenie przez lekarza lub pielęgniarkę.¹²

Czynności przed podaniem leku

Przed samodzielnym wstrzyknięciem preparatu Neoparin pacjent powinien:¹³

1. Sprawdzić termin ważności leku – nie należy używać preparatu po upływie tego terminu.
2. Zweryfikować stan ampułko-strzykawki pod kątem uszkodzeń oraz ocenić wygląd roztworu, który powinien być przezroczysty – w przypadku nieprawidłowości należy użyć innej ampułko-strzykawki.
3. Upewnić się, że znana jest planowana dawka leku do podania.

Ponadto pacjent powinien ocenić miejsce ostatniego wstrzyknięcia pod kątem objawów niepożądanych, takich jak zaczerwienienie, zmiana zabarwienia skóry, obrzęk, sączenie czy utrzymująca się bolesność. W przypadku wystąpienia tych objawów należy skonsultować się z lekarzem lub pielęgniarką.¹⁴

Technika wykonania wstrzyknięcia podskórnego

Lek należy podawać podskórnie, na przemian w lewą i prawą stronę brzucha, w odległości co najmniej 5 cm od pępka oraz z dala od tkanki bliznowatej.¹⁵

Instrukcja wykonania wstrzyknięcia podskórnego preparatu Neoparin:¹⁶

1. Umyć dokładnie ręce oraz miejsce planowanego wstrzyknięcia wodą z mydłem, a następnie osuszyć.
2. Przyjąć wygodną, zrelaksowaną pozycję siedzącą lub leżącą, zapewniającą dobrą widoczność miejsca wstrzyknięcia (zaleca się zastosowanie leżaka, fotela lub łóżka z poduszkami).
3. Wybrać miejsce po prawej lub lewej stronie brzucha, w odległości co najmniej 5 cm od pępka.
4. Ostrożnie zdjąć osłonkę z igły, unikając kontaktu igły z jakimkolwiek przedmiotem, aby zachować jej jałowość. Nie należy usuwać pęcherzyków powietrza poprzez naciskanie tłoczka przed wstrzyknięciem, gdyż może to spowodować utratę części leku.¹⁷
5. Chwycić ampułko-strzykawkę w rękę używaną do pisania (jak ołówek), a drugą ręką delikatnie uchwycić fałd skórny pomiędzy kciukiem a palcem wskazującym. Fałd skórny należy utrzymywać przez cały czas wstrzykiwania.¹⁸
6. Wprowadzić całą długość igły do fałdu skórnego pod kątem 90° (pionowo).¹⁹
7. Nacisnąć tłoczek palcem, wprowadzając lek do tkanki tłuszczowej brzucha. Należy cały czas utrzymywać fałd skórny.²⁰
8. Wyciągnąć igłę prosto, nie zwalniając nacisku na tłok.²¹
9. Nie należy pocierać miejsca wstrzyknięcia po podaniu leku, aby uniknąć powstawania siniaków.²²
10. Mocno wcisnąć tłoczek strzykawki, co spowoduje automatyczne nasunięcie się plastikowego cylindra zabezpieczającego na igłę i jej całkowite zasłonięcie.²³
11. Wyrzucić zużytą ampułko-strzykawkę zgodnie z lokalnymi przepisami dotyczącymi utylizacji odpadów medycznych, nie umieszczając jej w domowych pojemnikach na odpady.²⁴