Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Tractiva 10 mg

Przedkliniczne badania toksykologiczne arypiprazolu, substancji czynnej leku Tractiva, wykazały brak istotnego zagrożenia dla człowieka przy ekspozycjach odpowiadających lub niższych niż maksymalne dawki terapeutyczne. W badaniach wielokrotnego podawania u szczurów (20-60 mg/kg mc./dobę) zaobserwowano toksyczne zmiany w nadnerczach, takie jak gromadzenie lipofuscyny i obumieranie komórek miąższowych, przy ekspozycji 3-10-krotnie wyższej niż u ludzi. U samic szczurów w dawce 60 mg/kg mc./dobę (10-krotna ekspozycja względem ludzi) stwierdzono zwiększoną częstość nowotworów nadnerczy. U małp podawano dawki 25-125 mg/kg mc./dobę, co odpowiada ekspozycji 1-3 lub 16-81-krotnie wyższej niż u ludzi, gdzie zaobserwowano kamicę żółciową związaną z odkładaniem siarczanowych metabolitów arypiprazolu w żółci. W badaniach genotoksyczności arypiprazol nie wykazał działania mutagennego, a profil toksyczności u młodych zwierząt był porównywalny z dorosłymi, bez dowodów neurotoksyczności czy negatywnego wpływu na rozwój.

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku

Kompleksowe badania przedkliniczne arypiprazolu, substancji czynnej leku Tractiva, obejmowały szereg analiz mających na celu ocenę bezpieczeństwa tego związku przed zastosowaniem u ludzi. Dane niekliniczne pochodzące z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, rakotwórczości oraz wpływu na reprodukcję i rozwój nie wykazały szczególnego zagrożenia dla człowieka w kontekście klinicznym. 1

Należy podkreślić, że istotne działania toksyczne obserwowano jedynie przy podaniu dawek lub ekspozycji znacząco przekraczających maksymalne dawki lub narażenie występujące u ludzi, co sugeruje, że takie działania są ograniczone lub nie występują w praktyce klinicznej. 2

Toksyczność po podaniu wielokrotnym

W badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu arypiprazolu zaobserwowano szereg efektów zależnych od dawki. Najważniejsze obserwacje dotyczyły wpływu na nadnercza u szczurów, u których stwierdzono zależny od dawki toksyczny wpływ obejmujący gromadzenie barwnika lipofuscyny i/lub obumieranie komórek miąższowych. Efekty te obserwowano u szczurów otrzymujących arypiprazol przez 104 tygodnie w dawkach od 20 do 60 mg/kg masy ciała na dobę. Średnia wartość AUC w stanie stacjonarnym przy tych dawkach przekraczała 3 do 10 razy wartość występującą u ludzi po podaniu maksymalnej zalecanej dawki. 3

Badania karcynogenności

W ramach oceny potencjału karcynogennego zaobserwowano zwiększenie częstości występowania nowotworów nadnerczy, a także gruczolaków lub nowotworów nadnerczy u samic szczurów otrzymujących arypiprazol w dawce 60 mg/kg masy ciała na dobę. Średnia wartość AUC w stanie stacjonarnym przy tej dawce przekraczała 10-krotnie wartość występującą u ludzi po podaniu maksymalnej zalecanej dawki. 4

Istotne jest, że największa ekspozycja niepowodująca powstawania nowotworów u samic szczurów odpowiadała 7-krotnej ekspozycji u ludzi występującej po stosowaniu zalecanej dawki. 5

Kamica żółciowa

W badaniach przedklinicznych na małpach, którym wielokrotnie podawano arypiprazol doustnie w dawkach od 25 do 125 mg/kg masy ciała na dobę, stwierdzono występowanie kamicy żółciowej. Było to następstwem odkładania się siarczanowych sprzężonych związków hydroksylowanych metabolitów arypiprazolu w żółci. Średnia wartość AUC w stanie stacjonarnym była od 1 do 3 razy większa niż wartość występująca u ludzi po podaniu maksymalnej zalecanej dawki klinicznej lub 16 do 81 razy większa niż po podaniu maksymalnej dawki zalecanej na podstawie przeliczenia mg/m² powierzchni ciała. 6

Co istotne, stężenie sprzężonych związków siarczanowych hydroksyarypiprazolu w żółci u człowieka podczas stosowania najwyższej zalecanej dawki 30 mg na dobę nie przekraczało 6% stężenia stwierdzanego w żółci małp podczas trwającego 39 tygodni badania i jest znacznie mniejsze (6%) niż granica rozpuszczalności określona in vitro. 7

Toksyczność u młodych osobników

W badaniach toksykologicznych z użyciem dawek wielokrotnych przeprowadzonych na młodych szczurach i psach stwierdzono, że profil toksyczności arypiprazolu był porównywalny z profilem obserwowanym u dorosłych zwierząt. Co ważne, nie znaleziono dowodów na występowanie neurotoksyczności ani niepożądanego wpływu na rozwój. 8

Genotoksyczność

Wyniki przeprowadzonych w pełnym zakresie standardowych badań genotoksyczności jednoznacznie wskazują, że arypiprazol nie wykazuje właściwości genotoksycznych. 9

Wpływ na rozród i rozwój

W zakresie wpływu na reprodukcję ustalono, że arypiprazol nie zaburzał płodności w badaniach toksycznego wpływu na reprodukcję. 10

Natomiast w badaniach toksycznego wpływu na rozwój zaobserwowano następujące efekty:

  • Zależne od dawki opóźnienie płodowej mineralizacji kości u szczurów, którym podawano dawki subterapeutyczne (oceniane na podstawie wartości AUC). 11
  • Możliwe działanie teratogenne u szczurów oraz u królików, którym podawano dawki powodujące ekspozycję 3 i 11 razy przewyższającą wartość AUC występującą w stanie stacjonarnym po zastosowaniu dawek maksymalnych zalecanych u ludzi. 12
  • Toksyczny wpływ na samice ciężarne, który obserwowano podczas podawania dawek podobnych do tych, które powodują toksyczny wpływ na rozwój. 13

Podsumowanie danych przedklinicznych

Dane przedkliniczne dotyczące arypiprazolu wskazują na akceptowalny profil bezpieczeństwa. Efekty toksyczne obserwowano głównie przy ekspozycjach znacznie przewyższających maksymalne dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. W badaniach klinicznych należy zwrócić uwagę na potencjalne ryzyko związane z długotrwałym stosowaniem leku, szczególnie w kontekście wpływu na nadnercza oraz układ rozrodczy, jednak przy zachowaniu zalecanych dawek terapeutycznych ryzyko to wydaje się być minimalne. 14

Badany parametr Gatunek zwierząt Dawka Obserwowany efekt Ekspozycja w porównaniu do ludzi
Toksyczność nadnerczy Szczury 20-60 mg/kg mc./dobę Gromadzenie lipofuscyny, obumieranie komórek miąższowych 3-10x wyższa niż przy maksymalnej dawce u ludzi
Karcynogenność Samice szczurów 60 mg/kg mc./dobę Nowotwory i gruczolaki nadnerczy 10x wyższa niż przy maksymalnej dawce u ludzi
Kamica żółciowa Małpy 25-125 mg/kg mc./dobę Odkładanie związków siarczanowych w żółci 1-3x lub 16-81x wyższa (zależnie od metody przeliczenia)
Teratogenność Szczury Dawki subterapeutyczne Opóźnienie mineralizacji kości płodów Poniżej dawek terapeutycznych u ludzi
Teratogenność Króliki Dawki wyższe Możliwe działanie teratogenne 3-11x wyższa niż przy maksymalnej dawce u ludzi
  1. 16.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl