Dawkowanie i sposób podawania
Provive 10 mg/ml

Provive (propofol) 10 mg/ml jest podawany dożylnie w formie emulsji do wstrzykiwań lub infuzji, z koniecznością stosowania dodatkowej analgezji. Dawkowanie jest indywidualizowane i zależy od wieku, masy ciała oraz odpowiedzi pacjenta. U dorosłych do 55 lat dawka indukcyjna wynosi 1,5–2,5 mg/kg mc., podawana powoli (20–50 mg/min), z zaleceniem 40 mg co 10 sekund u zdrowych pacjentów i 20 mg co 10 sekund u pacjentów ASA III-IV. U osób powyżej 55 lat dawka i tempo podawania są mniejsze. Do podtrzymania znieczulenia stosuje się infuzję ciągłą 4-12 mg/kg mc./h lub bolusy 25-50 mg. Sedacja na OIT wymaga infuzji 0,3-4,0 mg/kg mc./h, nie przekraczając 4 mg/kg mc./h, bez stosowania systemu TCI. U dzieci powyżej 1 miesiąca dawka indukcyjna wynosi 2,5 mg/kg (u młodszych dzieci 2,5–4 mg/kg), a podtrzymująca 9-15 mg/kg mc./h, z koniecznością monitorowania lipidów ze względu na ryzyko zespołu przeciążenia tłuszczem.

Dawkowanie i sposób podawania leku Provive

Provive (propofol) 10 mg/ml w postaci emulsji do wstrzykiwań / do infuzji podaje się dożylnie. Podczas stosowania leku zwykle wymagana jest dodatkowa analgezja. Dawkowanie ustalane jest indywidualnie i zależy od odpowiedzi pacjenta na lek. W przypadku podawania propofolu w bolusie zaleca się stosowanie wyłącznie produktu leczniczego Provive o mocy 10 mg/ml.1

Dawkowanie u dorosłych

Dawkowanie propofolu różni się w zależności od wskazania i wieku pacjenta. Poniżej przedstawiono szczegółowe wytyczne dotyczące dawkowania u dorosłych pacjentów:

Indukcja znieczulenia ogólnego

U pacjentów dorosłych w wieku do 55 lat propofol podaje się w dawce 1,5–2,5 mg/kg masy ciała. Zaleca się powolne tempo podawania 20–50 mg/min, co zmniejsza wymaganą dawkę. U zdrowych dorosłych zwykle stosuje się 40 mg propofolu co 10 sekund, natomiast u pacjentów z grupy podwyższonego ryzyka znieczulenia (ASA III i IV) zaleca się mniejszą dawkę – około 20 mg propofolu co 10 sekund.2

W przypadku pacjentów powyżej 55 roku życia na ogół wystarczy mniejsza dawka, podawana wolniej. Zarówno dawka, jak i szybkość podawania muszą być dostosowane do indywidualnej odpowiedzi pacjenta.3

Podtrzymanie znieczulenia ogólnego

Do podtrzymania znieczulenia ogólnego u dorosłych stosuje się dawkę 4-12 mg/kg mc. na godzinę propofolu w postaci ciągłej infuzji. Alternatywnie, przy wielokrotnych wstrzyknięciach w bolusie, dawkę należy powtarzać stopniowo od 25 mg propofolu (2,5 ml Provive 10 mg/ml) do 50 mg propofolu (5 ml Provive 10 mg/ml).4

Sedacja wentylowanych pacjentów na oddziale intensywnej terapii

W celu wywołania sedacji podczas intensywnej terapii zaleca się podawanie propofolu w postaci infuzji ciągłej. Szybkość wlewu należy dostosować do pożądanego poziomu sedacji, przy czym wymagana dawka może znacznie różnić się u poszczególnych pacjentów. U pacjentów w podeszłym wieku na ogół wymagana jest wolniejsza infuzja.5

U większości pacjentów wystarczającą sedację uzyskuje się przy dawce 0,3-4,0 mg/kg mc. na godzinę. Dawka propofolu podawanego do sedacji na oddziale intensywnej terapii u dorosłych nie powinna przekraczać 4 mg/kg mc. na godzinę, chyba że korzyści dla pacjenta przewyższają ryzyko.6

Należy pamiętać, że nie zaleca się podawania propofolu za pomocą systemu TCI (Target Controlled Infusion) do sedacji na oddziale intensywnej terapii.7

Sedacja podstawowa w zabiegach chirurgicznych i diagnostycznych

W celu uzyskania sedacji podczas zabiegów chirurgicznych i diagnostycznych dawkę i szybkość podawania należy dostosować do odpowiedzi klinicznej pacjenta.8

Na początku u większości pacjentów wystarcza 0,5–1 mg/kg masy ciała propofolu podanego w ciągu 1 do 5 minut. Uspokojenie można utrzymać dostosowując wlew propofolu do pożądanego poziomu sedacji. U większości pacjentów wystarcza 1,5-4,5 mg/kg masy ciała na godzinę propofolu. Jeśli wymagane jest szybkie zwiększenie poziomu sedacji, oprócz wlewu można podać 10–20 mg propofolu w bolusie (1-2 ml propofolu o mocy 10 mg/ml).9

U pacjentów w wieku powyżej 55 lat zwykle wystarczy mniejsza dawka. Podobnie, może być konieczne zmniejszenie szybkości podawania i dawki u pacjentów zakwalifikowanych do III i IV grupy ryzyka znieczulenia wg klasyfikacji ASA. Należy unikać szybkich wstrzyknięć w bolusie u pacjentów w podeszłym wieku, ponieważ mogą one prowadzić do depresji krążeniowo-oddechowej.10

Dawkowanie u dzieci i młodzieży

Provive 10 mg/ml może być stosowany w znieczuleniu ogólnym u dzieci w wieku powyżej 1. miesiąca życia.11

Indukcja znieczulenia u dzieci

Podczas indukcji znieczulenia Provive 10 mg/ml należy podawać stopniowo powoli, aż do wystąpienia klinicznych objawów wskazujących na rozpoczęcie działania znieczulenia. Dawkę należy dostosować uwzględniając wiek i/lub masę ciała pacjenta.12

U większości pacjentów w wieku powyżej 8 lat do indukcji znieczulenia wymagana dawka propofolu to około 2,5 mg/kg masy ciała. Większe dawki mogą być konieczne w przypadku dzieci młodszych, zwłaszcza w wieku od 1 miesiąca do 3 lat (2,5–4 mg/kg masy ciała).13

Podtrzymanie znieczulenia u dzieci

Znieczulenie można podtrzymać, podając Provive 10 mg/ml we wlewie lub powtarzając wstrzyknięcie w bolusie, aby utrzymać wymaganą głębokość znieczulenia. Szybkość podawania może się znacznie różnić między pacjentami, ale odpowiednią głębokość znieczulenia uzyskuje się zwykle w zakresie dawki od 9 do 15 mg/kg masy ciała na godzinę. Większe dawki mogą być konieczne u młodszych dzieci, zwłaszcza w wieku od 1 miesiąca do 3 lat.14

Zmniejszone dawki zaleca się w przypadku pacjentów zakwalifikowanych do III lub IV grupy ryzyka znieczulenia według klasyfikacji ASA.15

Sedacja do zabiegów diagnostycznych i chirurgicznych u dzieci

Dawkowanie i tempo podawania należy dostosować do wymaganego poziomu sedacji i odpowiedzi klinicznej. Do wywołania wstępnej sedacji w przypadku większości dzieci i młodzieży wymagana jest dawka 1–2 mg/kg masy ciała produktu leczniczego Provive 10 mg/ml.16

Do podtrzymania sedacji wlew Provive 10 mg/ml powinien być podawany stopniowo aż do osiągnięcia wymaganego poziomu sedacji. U większości pacjentów wymagane jest zastosowanie 1,5–9 mg/kg masy ciała na godzinę. Wlew można uzupełnić wstrzyknięciem dawki jednorazowej (bolus) do 1 mg/kg masy ciała, gdy konieczne jest szybkie osiągnięcie sedacji.17

W przypadku pacjentów zakwalifikowanych do III lub IV grupy ryzyka znieczulenia według klasyfikacji ASA może być wymagane stosowanie mniejszych dawek.18

Dzieci są szczególnie narażone na zespół „przeciążenia tłuszczem”, dlatego u dzieci otrzymujących propofol należy monitorować stężenie lipidów w osoczu.19

Zwykle wymagana jest dodatkowa analgezja.20

Po wlewie propofolu, dawkę należy zmniejszać stopniowo, aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia objawów odstawienia.21

Infuzja sterowana stężeniem docelowym (TCI)

Infuzja sterowana stężeniem docelowym (Target Controlled Infusion – TCI) to specjalna metoda podawania propofolu przy użyciu dedykowanego komputerowego oprogramowania. System TCI działa tylko po elektronicznym zidentyfikowaniu fabrycznie napełnionych ampułko-strzykawek zawierających Provive 10 mg/ml lub Provive 20 mg/ml, które zostały oznakowane elektronicznie w tym celu.22

System TCI automatycznie dostosowuje szybkość wlewu, aby osiągnąć określone stężenie propofolu. Użytkownicy powinni zapoznać się z instrukcją obsługi pompy infuzyjnej, zasadami podawania propofolu przy użyciu systemu TCI, a także prawidłowym stosowaniem identyfikatora umieszczonego na strzykawce.23

System TCI umożliwia zastosowanie dwóch rodzajów infuzji sterowanej stężeniem docelowym w oparciu o:

  • docelowe stężenie we krwi
  • docelowe stężenie w miejscu działania (mózg)

Wcześniejsze modele systemu wykorzystują jedynie metodę w oparciu o docelowe stężenia we krwi.24

Podawanie propofolu z zastosowaniem systemu TCI jest przeznaczone wyłącznie dla dorosłych w celu wprowadzenia i podtrzymania znieczulenia ogólnego. Nie jest zalecany w celu sedacji pacjentów na oddziale intensywnej opieki medycznej, ani w celu sedacji podstawowej, ani u pacjentów w wieku 16 lat i młodszych.25

System TCI umożliwia kontrolę indukcji i głębokości znieczulenia poprzez określenie i dostosowanie docelowego (przewidywanego) stężenia propofolu we krwi lub w miejscu działania. Zastosowanie wersji systemu wykorzystującej docelowe (przewidywane) stężenie w miejscu działania pozwala na szybszą indukcję znieczulenia niż stosowanie systemu opierającego się na docelowym (przewidywanym) stężeniu we krwi.26

System TCI przyjmuje, że początkowe stężenie propofolu we krwi pacjenta wynosi zero. U pacjentów, którzy otrzymali w ostatnim czasie propofol należy wybrać mniejsze początkowe stężenie docelowe. Nie zaleca się ponownego uruchamiania systemu TCI natychmiast po wyłączeniu pompy.27

Dawkowanie przy użyciu systemu TCI

Ze względu na osobnicze różnice w farmakokinetyce i farmakodynamice propofolu, zarówno u pacjentów z premedykacją, jak i bez niej, docelowe stężenie propofolu należy zwiększać w zależności od odpowiedzi klinicznej pacjenta, w celu osiągnięcia pożądanej głębokości znieczulenia.28

Indukcja znieczulenia przy użyciu TCI

U pacjentów dorosłych w wieku poniżej 55 lat wprowadzenie do znieczulenia ogólnego uzyskuje się zwykle przy następujących stężeniach:

  • docelowe stężenie propofolu we krwi: około 4-8 mikrogramów/ml, lub
  • docelowe stężenie propofolu w miejscu działania: 2,5–4 mikrogramów/ml

W przypadku pacjentów, którzy otrzymali premedykację, zaleca się:

  • początkowe docelowe stężenie propofolu we krwi: 4 mikrogramy/ml, lub
  • docelowe stężenie propofolu w miejscu działania: 2,5 mikrogramów/ml

U pacjentów, którzy nie otrzymali premedykacji, zalecane jest:

  • początkowe docelowe stężenie propofolu we krwi: 6 mikrogramów/ml, lub
  • docelowe stężenie propofolu w miejscu działania: 4 mikrogramy/ml

29

Czas wymagany do indukcji przy docelowych stężeniach we krwi wynosi zwykle od 60 do 120 sekund. Większe docelowe stężenia we krwi przyspieszają indukcję znieczulenia, ale jednocześnie może wystąpić bardziej nasilona depresja krążeniowo-oddechowa. Podczas wykorzystywania docelowego stężenia w miejscu działania, stosowanie większych docelowych stężeń w celu uzyskania szybszej indukcji znieczulenia nie jest konieczne i nie jest zalecane.30

Dawkowanie TCI u pacjentów w wieku powyżej 55 lat i pacjentów z grupy ryzyka

U pacjentów w wieku powyżej 55 lat oraz u pacjentów zakwalifikowanych do III lub IV grupy ryzyka znieczulenia wg klasyfikacji ASA, należy przyjąć mniejsze wartości początkowego docelowego stężenia. Nie zaleca się stosowania systemu opierającego się o docelowe stężenie w miejscu działania u pacjentów z IV grupy wg klasyfikacji ASA.31

W przypadku systemu opierającego się o docelowe stężenie w miejscu działania należy przyjąć początkowe docelowe stężenie wynoszące 0,5-1,0 mikrogramów/ml. Zarówno w przypadku docelowego stężenia we krwi jaki i w miejscu działania, należy je zwiększać o 0,5 do 1,0 mikrogramów/ml na minutę, stopniowo osiągając indukcję znieczulenia.32

Podtrzymanie znieczulenia przy użyciu TCI

Zwykle wymagana jest dodatkowa analgezja. Dawka podawanych jednocześnie leków przeciwbólowych wpływa na to, w jakim stopniu można zmniejszyć docelowe stężenia w celu podtrzymania znieczulenia.33

Do indukcji i podtrzymania znieczulenia zwykle wystarczają:

  • docelowe stężenie propofolu we krwi wynoszące około 3-6 mikrogramów/ml, lub
  • docelowe stężenie propofolu w miejscu działania wynoszące 2,5-4 mikrogramów/ml

34

Aby ułatwić przeprowadzenie zabiegu laryngoskopii lub zniesienie reakcji na bodźce bólowe w przypadku braku dodatkowej analgezji może być konieczne zastosowanie większego stężenia docelowego w miejscu działania, wynoszącego 5-6 mikrogramów/ml.35

Wybudzanie przy użyciu TCI

W przypadku obu metod z docelowym stężeniem, podczas wybudzania pacjenta stężenie propofolu (we krwi lub w miejscu działania) wynosi na ogół około 1–2 mikrogramów/ml i zależy od dawki leków przeciwbólowych podawanych w celu podtrzymania znieczulenia.36

Jeśli stężenia docelowe zostaną zmniejszone, system TCI tymczasowo zatrzyma infuzję, aby zmniejszyć stężenia i szybciej osiągnąć nowe stężenia docelowe.37

Tabela dawkowania propofolu

Wskazanie Grupa wiekowa/pacjenci Dawka początkowa Dawka podtrzymująca Uwagi
Indukcja znieczulenia ogólnego Dorośli do 55 lat 1,5–2,5 mg/kg mc. Tempo podawania: 20–50 mg/min
Zdrowi dorośli: 40 mg co 10 sek.
Pacjenci ASA III-IV: 20 mg co 10 sek.
Dorośli powyżej 55 lat Mniejsza dawka Wolniejsze tempo podawania
Podtrzymanie znieczulenia ogólnego Dorośli – infuzja ciągła 4-12 mg/kg mc./godz.
Dorośli – bolus 25-50 mg (powtarzane wg potrzeb) 2,5-5 ml Provive 10 mg/ml
Sedacja na OIT Dorośli 0,3-4,0 mg/kg mc./godz. Nie przekraczać 4 mg/kg mc./godz.
Nie stosować TCI
Sedacja podstawowa Dorośli – indukcja 0,5–1 mg/kg mc. przez 1-5 min
Dorośli – podtrzymanie 1,5-4,5 mg/kg mc./godz. W razie potrzeby uzupełnić bolusem 10-20 mg
Indukcja znieczulenia u dzieci Dzieci > 8 lat 2,5 mg/kg mc. Podawać stopniowo, powoli
Dzieci 1 mies. – 3 lata 2,5-4 mg/kg mc. Zwykle wymagane większe dawki
Podtrzymanie znieczulenia u dzieci Dzieci > 1 mies. 9-15 mg/kg mc./godz. Młodsze dzieci (1 mies. – 3 lata) mogą wymagać większych dawek
Sedacja do zabiegów u dzieci Dzieci > 1 mies. – indukcja 1-2 mg/kg mc.
Dzieci > 1 mies. – podtrzymanie 1,5-9 mg/kg mc./godz. W razie potrzeby uzupełnić bolusem do 1 mg/kg mc.
Infuzja TCI – indukcja Dorośli < 55 lat (z premedykacją) Stężenie we krwi: 4 μg/ml
Stężenie w miejscu działania: 2,5 μg/ml
Czas indukcji: 60-120 sek.
Dorośli < 55 lat (bez premedykacji) Stężenie we krwi: 6 μg/ml
Stężenie w miejscu działania: 4 μg/ml
Dorośli > 55 lat lub ASA III Mniejsze wartości początkowe Zwiększać o 0,5-1,0 μg/ml/min
ASA IV Mniejsze wartości początkowe Nie stosować systemu opartego na stężeniu w miejscu działania
Miejsca działania u ASA III 0,5-1,0 μg/ml
Infuzja TCI – podtrzymanie Stężenie we krwi 3-6 μg/ml Z dodatkową analgezją
Stężenie w miejscu działania 2,5-4 μg/ml
(przy laryngoskopii lub braku analgezji: 5-6 μg/ml)
Z dodatkową analgezją
Infuzja TCI – wybudzanie Dorośli 1-2 μg/ml (we krwi lub miejscu działania) Zależne od dawki leków przeciwbólowych
  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl