staw ramienny

Staw ramienny (articulatio humeri) jest największym i najbardziej ruchomym stawem obręczy kończyny górnej. To staw kulisty wolny, utworzony przez głowę kości ramiennej oraz płytką panewkę łopatki, dodatkowo pogłębioną przez obrąbek panewkowy. Jego budowa anatomiczna zapewnia wyjątkową mobilność, ale jednocześnie predysponuje do zwiększonej niestabilności.

Torebka stawowa stawu ramiennego jest luźna i wzmocniona więzadłami obrąbkowo-ramiennymi (górnym, środkowym i dolnym), więzadłem kruczo-ramiennym oraz więzadłem poprzecznym ramienia. Stabilność stawu zapewniają także otaczające go mięśnie, zwłaszcza tzw. stożek rotatorów, tworzony przez mięśnie: nadgrzebieniowy, podgrzebieniowy, obły mniejszy i podłopatkowy.

Patologie stawu ramiennego obejmują przede wszystkim niestabilność (w tym zwichnięcia), uszkodzenia stożka rotatorów, zespół cieśni podbarkowej, zapalenie kaletki podbarkowej, zmiany zwyrodnieniowe oraz złamania w obrębie głowy kości ramiennej, wyrostka barkowego czy panewki stawowej. Diagnostyka opiera się głównie na badaniu klinicznym, badaniach obrazowych (RTG, USG, MRI) oraz artroskopii diagnostycznej.