mleczan we krwi
Mleczan (kwas mlekowy) we krwi to metabolit powstający w procesie beztlenowego metabolizmu glukozy, głównie w mięśniach szkieletowych oraz erytrocytach. W warunkach fizjologicznych stężenie mleczanu w surowicy wynosi 0,5-2,2 mmol/l, jednak wartości te mogą się różnić w zależności od laboratorium.
Podwyższony poziom mleczanu (hiperlaktatemia) może być spowodowany zwiększoną produkcją lub zmniejszonym metabolizmem tego związku. Najczęstsze przyczyny to intensywny wysiłek fizyczny, hipoksja tkankowa, wstrząs, sepsa, niewydolność wątroby, cukrzyca, zatrucia (alkohol, metanol, salicylany), niektóre leki (metformina, NRTI) oraz wrodzone zaburzenia metaboliczne.
Kwasica mleczanowa to stan, w którym stężenie mleczanu przekracza 4 mmol/l i towarzyszy mu obniżenie pH krwi poniżej 7,35. Jest to poważne zaburzenie metaboliczne, które nieleczone może prowadzić do niewydolności wielonarządowej i zgonu. Klasyfikacja Cohena-Woodsa dzieli kwasicę mleczanową na typ A (związany z hipoksją tkankową) i typ B (bez hipoksji).
Oznaczanie stężenia mleczanu jest istotnym elementem diagnostyki i monitorowania pacjentów w stanie krytycznym, zwłaszcza we wstrząsie, sepsie czy niewydolności oddechowej. Służy do oceny perfuzji tkankowej, skuteczności resuscytacji oraz rokowania. Wzrost poziomu mleczanu o 1 mmol/l powyżej normy wiąże się ze zwiększoną śmiertelnością u pacjentów w stanie krytycznym.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – RANMET XR
Metformina chlorowodorku w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu Ranmet XR (dawki 500 mg, 750 mg, 1000 mg) wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko rozwoju kwasicy mleczanowej, zwłaszcza u pacjentów z ostrym pogorszeniem czynności nerek, chorobami układu krążenia, oddechowego lub posocznicą. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest oznaczenie wskaźnika filtracji kłębuszkowej (GFR), a metformina jest przeciwwskazana przy GFR <30 ml/min. W trakcie leczenia należy regularnie monitorować funkcję nerek, szczególnie przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwnadciśnieniowych, moczopędnych i NLPZ, które mogą indukować ostrą niewydolność nerek. W przypadku odwodnienia lub stanów klinicznych wpływających na czynność nerek, podawanie metforminy należy tymczasowo przerwać. U pacjentów z niewydolnością serca lek można stosować wyłącznie w stabilnej, przewlekłej postaci choroby, z regularnym monitorowaniem funkcji serca i nerek.
astenia, ból brzucha, choroba układu krążenia, choroba układu oddechowego, długotrwałe głodzenie, duszność kwasicza, GFR, hipoglikemia, hipotermia, jodowy środek kontrastowy, ketoza, kwasica mleczanowa, lek moczopędny, lek przeciwnadciśnieniowy, luka anionowa, meglitynid, metformina, mleczan we krwi, nefropatia kontrastowa, niedotlenienie, niekontrolowana cukrzyca, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, niewydolność wątroby, odwodnienie, ostra niewydolność nerek, pH krwi, pochodna sulfonylomocznika, posocznica, skurcz mięśniowy, śpiączka, stosunek mleczanów do pirogronianów, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, znieczulenie ogólne, znieczulenie podpajęczynówkowe, znieczulenie zewnątrzoponowe - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Metformax SR 750
Kwasica mleczanowa jest rzadkim, ale poważnym powikłaniem terapii metforminą, szczególnie w kontekście ostrego pogorszenia czynności nerek, chorób układu krążenia, oddechowego oraz posocznicy. Nagłe obniżenie przesączania kłębuszkowego (GFR < 30 ml/min) prowadzi do kumulacji metforminy i zwiększa ryzyko kwasicy mleczanowej, której objawy kliniczne obejmują duszność kwasiczą, ból brzucha, skurcze mięśni, astenia, hipotermię i w skrajnych przypadkach śpiączkę. Diagnostycznie obserwuje się obniżenie pH krwi poniżej 7,35, wzrost stężenia mleczanów w osoczu powyżej 5 mmol/l, zwiększoną lukę anionową oraz podwyższony stosunek mleczanów do pirogronianów. W przypadku podejrzenia kwasicy mleczanowej należy natychmiast odstawić metforminę i rozważyć hemodializę jako najskuteczniejszą metodę eliminacji leku i mleczanów z organizmu. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów stosujących leki nefrotoksyczne (NLPZ, inhibitory ACE, diuretyki) oraz u osób z czynnikami ryzyka, takimi jak niewydolność wątroby, nadmierne spożycie alkoholu, niedożywienie czy stany niedotlenienia tkanek.
antagonista receptora angiotensyny, astenia, ból brzucha, choroba układu krążenia, choroba układu oddechowego, cukrzyca, czynność nerek, duszność kwasicza, glikokortykosteroid, hemodializa, hiperglikemia ciążowa, hipoglikemia, hipotermia, inhibitor ACE, inhibitor cyklooksygenazy, ketoza, kwasica mleczanowa, lek moczopędny, lek moczopędny pętlowy, lek przeciwnadciśnieniowy, luka anionowa, metformina, mleczan we krwi, nefropatia kontrastowa, neuropatia, niedokrwistość, niedotlenienie tkanek, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, nośnik OCT1, pH krwi, posocznica, przedawkowanie leku, przesączanie kłębuszkowe, skurcz mięśni, śpiączka, środek kontrastowy, stan przedrzucawkowy, sympatykomimetyk, witamina B12, zatrucie alkoholem, znieczulenie ogólne, znieczulenie podpajęczynówkowe, znieczulenie zewnątrzoponowe - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Metformin Bluefish
Podczas terapii chlorowodorkiem metforminy należy zwrócić szczególną uwagę na ryzyko kwasicy mleczanowej, zwłaszcza u pacjentów z ostrym pogorszeniem czynności nerek, chorobami układu krążenia, oddechowego lub posocznicą. Kwasica mleczanowa charakteryzuje się obniżonym pH krwi (<7,35), podwyższonym stężeniem mleczanów w osoczu (>5 mmol/l), zwiększoną luką anionową oraz podwyższonym stosunkiem mleczanów do pirogronianów. Przed rozpoczęciem leczenia należy oznaczyć wskaźnik filtracji kłębuszkowej (GFR), a metformina jest przeciwwskazana przy GFR <30 ml/min. W trakcie terapii konieczna jest regularna kontrola czynności nerek, a lek należy tymczasowo odstawić w przypadku odwodnienia, stosowania jodowych środków kontrastowych (przerwanie na co najmniej 48 godzin) oraz przed zabiegami chirurgicznymi (przerwanie na co najmniej 48 godzin po zabiegu i potwierdzeniu stabilnej funkcji nerek). U pacjentów z niewydolnością serca metformina może być stosowana jedynie w stabilnej postaci choroby, z zachowaniem ścisłej kontroli.
astenia, ból brzucha, chlorowodorek metforminy, cukrzyca typu 2, duszność kwasicza, hipoglikemia, hipotermia, jodowy środek kontrastowy, ketoza, kwasica mleczanowa, lek moczopędny, lek przeciwnadciśnieniowy, luka anionowa, meglitynid, mleczan we krwi, nefropatia kontrastowa, neuropatia, niedobór witaminy B12, niedokrwistość, niedotlenienie, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, niewydolność wątroby, odwodnienie, ostra niewydolność nerek, pH krwi, pochodna sulfonylomocznika, posocznica, skurcz mięśnia, śpiączka, stosunek mleczanów do pirogronianów, wskaźnik filtracji kłębuszkowej, znieczulenie ogólne, znieczulenie podpajęczynówkowe, znieczulenie zewnątrzoponowe