Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Flectorgo

Diklofenak, substancja czynna preparatu Flectorgo (dostępnego w dawkach 12,5 mg i 25 mg w postaci kapsułek miękkich), został poddany szeregowi badań przedklinicznych mających na celu ocenę jego bezpieczeństwa. Przedstawione poniżej dane odnoszą się do diklofenaku w postaci epolaminy, który w preparacie Flectorgo odpowiada odpowiednio 12,5 mg lub 25 mg diklofenaku potasowego.¹

Toksyczność ostra i przewlekła

Badania toksyczności ostrej oraz badania toksyczności po podaniu wielokrotnym diklofenaku nie wykazały występowania żadnego swoistego ryzyka dla ludzi przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Profil bezpieczeństwa ustalony w tych badaniach potwierdza, że diklofenak w dawkach stosowanych klinicznie nie powoduje nieakceptowalnych efektów toksycznych.²

Genotoksyczność i mutagenność

Przeprowadzone badania genotoksyczności i mutagenności diklofenaku nie wykazały potencjału do wywoływania uszkodzeń materiału genetycznego przy dawkach stosowanych w terapii. Wyniki tych badań potwierdzają bezpieczeństwo stosowania diklofenaku pod względem potencjalnych efektów mutagennych.³

Potencjał rakotwórczy

Badania rakotwórczości diklofenaku przeprowadzone na modelach zwierzęcych nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworowego związanego ze stosowaniem tej substancji. Uzyskane wyniki potwierdzają, że diklofenak nie stanowi szczególnego zagrożenia onkogennego dla pacjentów stosujących lek w dawkach terapeutycznych.⁴

Toksyczność reprodukcyjna i wpływ na rozwój płodu

W badaniach na zwierzętach wykazano, że doustne podawanie inhibitora syntezy prostaglandyn, do których należy diklofenak, wiąże się z potencjalnym negatywnym wpływem na rozrodczość i rozwój embrionalny. Obserwowano następujące efekty:⁵

• Zwiększenie liczby przypadków obumierania jaja w okresie przed zagnieżdżeniem – efekt ten jest istotny z punktu widzenia wczesnych etapów rozwoju embrionalnego⁶
• Zwiększenie liczby przypadków obumierania jaja w okresie po zagnieżdżeniu – co może prowadzić do wczesnych poronień⁷
• Podwyższona śmiertelność zarodków i płodów – wskazująca na potencjalny wpływ diklofenaku na przeżywalność płodu⁸

Dodatkowo, badania na modelach zwierzęcych, którym podawano inhibitory syntezy prostaglandyn w okresie organogenezy, wykazały zwiększoną częstość występowania różnych wad wrodzonych. Szczególnie istotne były wady układu sercowo-naczyniowego, co wskazuje na potencjalny wpływ diklofenaku na rozwój kluczowych układów narządów w okresie prenatalnym.⁹

Istotne jest podkreślenie, że powyższe działania niepożądane na rozrodczość i rozwój płodu obserwowano głównie przy stosowaniu dawek toksycznych dla organizmu matki. Oznacza to, że negatywny wpływ diklofenaku na rozród i rozwój płodu był ściśle powiązany z ogólną toksycznością substancji przy dawkach przekraczających dawki terapeutyczne.¹⁰

Implikacje kliniczne wyników badań przedklinicznych

Wyniki badań przedklinicznych diklofenaku należy interpretować w kontekście jego zastosowania klinicznego. Dane dotyczące toksyczności ostrej, przewlekłej, genotoksyczności, mutagenności i rakotwórczości wskazują na brak szczególnego ryzyka dla ludzi przy stosowaniu dawek terapeutycznych preparatu Flectorgo (12,5 mg lub 25 mg). Jednakże dane dotyczące toksyczności reprodukcyjnej sugerują potencjalne ryzyko przy stosowaniu w okresie ciąży, szczególnie w pierwszym i trzecim trymestrze, co powinno być uwzględnione przy podejmowaniu decyzji o zastosowaniu leku u kobiet w ciąży.¹¹